Op 6 oktober 2005 zijn voor de vijfde ronde van de interne competitie tien partijen gespeeld. Dat maakt al meteen duidelijk dat de opkomst deze avond erg groot was. Eigenlijk was er alleen een afmelding van Rein Takken en van Kees va Es, maar die laatste zit voor langere tijd op Bali om de afbouw van zijn huis aldaar van nabij in het oog te houden. Overigens ontving ik na de recente bomaanslagen op Bali van Kees een geruststellend mailtje waarin hij meldt dat met hem en zijn vrouw Titi alles goed is en dat ze in Ubud behalve nieuwsberichten, niets van die aanslagen hebben gemerkt.

Bert Meester - Johan van Ommen
Toen ik na afloop van deze partij aan Johan vroeg of hij makkelijk had gewonnen antwoordde hij: "Nou, eerlijk gezegd niet. Ik heb verloren en wel TOTAAL verloren." Daarmee is over deze partij alles wel gezegd. Bert ligt helemaal op koers voor verlenging van zijn titel na drie keer winst en één remise tegen Frits. Dat dit uit de ranglijst, waarop Bert is gezakt naar de tweede plaats ten koste van Harm Schoten, niet blijkt komt waarschijnlijk doordat deze lijst nog onzuiver is als gevolg van een beperkt aantal gespeelde ronden.

Erwin Greven - Frans van den Berg
Frans schrijft over deze partij:
Zwart kwam wat gedrongen uit de opening maar hield de zaak op de rails. Toen zwart de c-lijn veroverd had, was de stelling in evenwicht en was er voor geen van beiden voordeel te behalen. Het logische gevolg was remise.

Carlo Buijvoets - Frank London
(Deze partij staat ook in de Chessviewer, database: Carlo Buijvoets). 1. e4 c6 Weer de Caro Kann. Héél lang geleden, toen ik nog maar net schaakte, stond deze opening al bekend als een remiseopening. Past wel bij Frank, toch. 2. d4 d5 3. Pc3 Ik heb nog overwogen om de doorschuifvariant te spelen, maar daarin heeft Frank mij onlangs een keer op een naar zetje getrakteerd en daarom ging ik maar weer voor deze variant met na afruil op e4 de zet 5. Pg5. Daarin heeft Frank het tegen mij nog nooit verder geschopt dan remise. 3. ... dxe4 4. Pxe4 Pf6 5. Pg5 h6 Dit voorkomt eventuele narigheid op f7. 6. P5f3 Lg4 In eerdere partijen met deze variant speelde Frank hier volgens mij altijd Lf4. Zou hij ernaar gekeken hebben? 7. Lc4 Dreigt Lxf7+ gevolgd door Pe5+ en pionwinst. 7. ... e6 8. c3 Dc7 Die dame ging altijd naar b6. Frank heeft deze variant duidelijk nog eens bestudeerd! 9. Db3 Ld6 10. h3 Lf5 Met die zwarte batterij van loper en dame gericht op h2 is 0–0 niet echt aantrekkelijk voor wit en met deze zet maakt Frank ook 0–0–0 minder aantrekkelijk omdat de koning dan niet verder kan naar b1. Ik moet wat aan die lopers gaan doen. 11. Pd2 Pbd7 12. Pgf3 0–0–0 13. Le2 g5 14. Pc4 e5 15. Pxd6+ Zo, een kwelgeest is van het bord. 15. ... Dxd6 16. Le3 Hier had ik geen zin in 16. Dxf7 Le6 17. Dg6 e4 18. Pe5 Tdg8 en de dame is gevangen, dacht ik. Fritz laat echter zien dat het dan verder gaat met 19. Pf7 Df8 20. Pxh8 Txg6 21. Pxg6 en volgens het rekenbeest is de stelling in evenwicht. 16. ... e4 17. Pd2 Nu doet de witte loper geen kwaad meer. Zijn eigen pion staat in de weg. Nu vond ik zowel de lange als de korte rokade geen probleem meer. 17. ... Pd5 18. Pc4 Dc7 19. 0–0–0 Le6 Dreigt b5. 20. Da3 Kb8 21. Kb1 f5 22. Lc1 Ik wilde de pionnenstorm niet met tempowinst op me af laten komen en mijn loper nog graag op het bord houden. 22. ... P5b6 Fritz geeft hier de voorkeur aan c5 en zwart krijgt dan een klein plusje. 23. Pd2 Later in de partij had ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik hier niet afgeruild heb op b6. Op dit moment kon ik echter nog niet vermoeden hoe Frank zijn cavalerie aan het werk zou gaan zetten. 23. ... Pf6 24. Pb3 Ik wilde met dit paard naar c5. 24. ... Pfd7 Frank keert op zijn schreden terug. Hij wil mijn paard niet op c5 toelaten. 25. h4 (zie diagram rechtsboven). Over deze vondst was ik zelf zeer tevreden. De zet levert zo dadelijk een pion op. 25. ... f4 26. hxg5 hxg5 27. Txh8 Txh8 28. De7 Nu staat de loper in en ook de pion op g5. 28. ... Lxb3 29. axb3 Na deze afruil staan de pionnen op g5 en e4 en prise. Zwart kan ze niet allebei dekken. 29. ... Dd8 30. Dxe4 Te8 Frank heeft gekozen voor het verliezen van de e-pion om nu over de open e-lijn te kunnen gaan spelen. Hij staat een pion achter en laat nu zijn vechtersmentaliteit tot gelding komen.

31. Dd3 De7 32. Lf1 Ik wilde de loper veilig wegzetten en niet laten opjagen op de diagonaal d1–h5. Het stuk stond echter later wel mijn dame behoorlijk in de weg. Misschien had ik op de vorige zet Dc2 moeten spelen, dan had mijn loper nu naar d3 gekund. Toch wel een fraai gezicht dat mijn beide lopers nu weer op hun beginveld staan. Maar ik had ze toch liever wat centraler op het bord gehad. 32. ... Pf6 33. g3 Pe4 34. Df3 fxg3 35. fxg3 Tf8 36. De3 Fritz adviseert hier De2, een zet die ik in de partij wel overwogen heb, maar verwierp vanwege het antwoord Tf2. Bij nader inzien blijkt dat wit dan sterk Lxg5 kan spelen. Die loper kan niet door het paard worden geslagen omdat dan de dame instaat en na nemen met de dame stelt wit zich schadeloos door het paard op e4 te nemen. Als de loper niet genomen wordt, redt deze zich op de volgende zet met schaak op f4. 36. ... Pd5 37. De1 Te8 38. Ld2 (zie het diagram links). Nadat ik deze zet gespeeld had zag ik tot mijn schrik dat zwart na 38. ... Pexc3+ 39. Lxb3 nog beschikt over 39. ... Dh7+. Ik was al van plan op te geven als Frank inderdaad tot Pexc3+ zou besluiten toen ik plots zag dat ik na 39. ... Dh7+ weer de beschikking had over 40. Ld3. Die riposte was voor Frank de reden om niet tot Pexc3+ te besluiten in deze stelling. Volgens mij heeft hij daarbij over het hoofd gezien dat hij na 40. Ld3 de fraaie zet 40. ... Te1 heeft waarna wit niet beter heeft dan zijn dame te geven voor een paard en een toren. Fritz waardeert de stelling daarna met +2,9 voor zwart. 38. ... Dh7 39. Ka1 Dc7 Dreigt Da5+ waarna de koning terug moet naar b1 en er een paardschaak op c3 volgt. 40. c4 Pdf6 Dekt de toren op e8 waardoor er opnieuw Pc3 dreigt. Wit kan dan de dame niet redden omdat zwart dreigt met Da5 mat als het paard op c3 staat. Ik voelde mij hier meer dan door de mangel gedraaid door de cavalerie van Frank. 41. De3 Pxd2 Het was al laat en Frank besloot hier zijn pion terug te veroveren en het materiële evenwicht te herstellen. Ik was gelukkig van één van die zwarte knollen verlost en de acute dreigingen waren nu ook van de lucht. Wat rest is een stelling met een positioneel voordeeltje voor zwart doordat wit een dubbelpion heeft waar zwart een vrijpion tegenover kan stellen. Fritz beoordeelt de stelling dan ook met +0,8 voor zwart, maar Frank en ik waren ervan overtuigd dat wit dit wel remise kon houden. 42. Dxd2 Dxg3 43. Ld3 Dg4 Met, jawel, een remiseaanbod van onze offerkoning dat door mij, voor de vorm na enig nadenken weliswaar maar toch gretig, werd geaccepteerd. Ikzelf had het met zwart nog even geprobeerd met 43. ... g4 om te kijken hoe ver deze vrijpion kon komen.

Hans Hertgers - Ardie van Veen
Over deze partij heb ik geen verslag ontvangen, maar de winst van Ardie mag er zijn.

Chris Plante - André Schols
Van Chris ontving ik per e-mail de volgende bijdrage.
Vaak als ik met wit tegen André speel open ik met d4 en c4 met als antwoord van zwart g6 en f5. Inderdaad gebeurde d4 en ook zwarts antwoord g6 was te verwachten. Ik noteerde reeds c4 (ook André!), maar deed e4! Zwart antwoordde nu met Lg7 gevolgd door mijn Lc4, waarna zwart d6 op het bord bracht. Toen kwam resoluut mijn antwoord Df3!? En het bord stond meteen in vuur en vlam. Ik trok furieus ten aanval (ja.....ik!) En er ontstond een erg boeiend duel, waarin ik er uiteindelijk toch in slaagde een belangrijke pion te veroveren met goede kansen. Er werd door mij toch remise aangeboden (schaakmoeheid?), Hetgeen André gretig accepteerde. Toch kijk ik met plezier terug op deze confrontatie met André. De volgende keer in dezelfde stelling zal ik doorspelen, André!
Na dit resultaat denk ik dat Chris een serieuze gooi gaat doen naar de titel remisekampioen. Hij heeft nu drie partijen gespeeld en die eindigden alledrie in een puntendeling. Voorlopig gaat Chris aan kop in het remiseklassement, hoe hard de regerend kampioen er ook aan trekt om zijn titel te prolongeren.

Frits Wilbrink - Harm Schoten
Ook van deze partij heb ik geen verslag ontvangen. De winst van Harm is een domper voor Frits die na zijn remise tegen Bert in de derde ronde geen potten heeft weten te breken. Harm klimt door dit resultaat naar de eerste plaats op de ranglijst maar volgens mij is de onzuiverheid als gevolg van een nog beperkt aantal gespeelde ronden hier debet aan. Ik denk dat die eerste plaats eigenlijk aan Bert toekomt, hoezeer ik hem Harm ook gun.

Gerald Visch - Bram Rook
Gerald schrijft:
Bram kwam een paard achter door een kleine onoplettendheid. Hij wist zich lange tijd nog knap te verdedigen maar ik kon de partij op een voor mij leuke manier, namelijk met een dameoffer, besluiten.

Maarten Zalme - Arie van Veen
Van Arie ontving ik de volgende bijdrage.
Maarten had wit en begon met d4. Ik antwoordde met f5 om "Hollands" te spelen. Het was helaas maar van korte duur. Maarten hield zich niet aan de theorie en al snel moest ik op eigen inzicht schaken. Dat viel nog niet mee. De zetten van Maarten waren dan niet volgens de theorie maar vaak lang niet slecht. Ik moest vreselijk opletten om niet in allerlei valletjes te trappen. Door gewoon voorzichtig te blijven schaken en telkens een klein voordeeltje te pakken kon ik uiteindelijk de partij in mijn voordeel beslissen. In ieder geval heb ik ervaren dat Maarten behoorlijk vorderingen maakt. Iets minder impulsief en wellicht de partij opschrijven zou veel verschil kunnen maken. Creativiteit is er genoeg.

Egbert van Herk - Willem van Diggele
Na drie partijen te hebben gespeeld, stond de teruggekeerde nestor van onze schaakclub op een keurige 50% score na een remise, een winst- en een verliespartij. Vanavond handhaafde hij deze score door zijn tweede remise te spelen tegen Willem die overigens ook op 50% staat na een winst-, een remise- en een verliespartij.

Sander van Westreenen - Frank Nelemans
Uitslag: 0-1.

Carlo Buijvoets