Op 8 september 2005 zijn voor de eerste ronde van de interne competitie van VDS negen partijen gespeeld. Aangezien het de eerste ronde was, werd de indeling bepaald door loting. Goed nieuws voor dit seizoen is dat ons erelid Egbert van Herk zich weer regelmatig wil laten zien op de clubavonden en ook dat Ardie van Veen weer zal gaan deelnemen aan de competitie. Dit compenseert enigszins het feit dat onze molenaar Harry Mulder dit seizoen aan zich voorbij laat gaan.
Na deze mededelingen is het de hoogste tijd om met het echte werk bezig te gaan, want in gedachten zie ik onze remisekampioen van het afgelopen seizoen alweer gapen.

Bert Meester - Maarten Zalme
Bert lootte op papier een makkie en ook Maarten moet er zo over gedacht hebben, getuige zijn opmerking na afloop: "Ik heb het wel een uur en een kwartier volgehouden tegen Bert en daar ben ik best tevreden over." De uitslag laat zich raden.

André Schols - Carlo Buijvoets
Deze partij is ook na te spelen in de Chessviewer: Database Carlo Buijvoets.
Frank London schrijft over deze partij:
Orang Oetang tegen Modern. Scribent moet toegeven dat Carlo een leuk aanvalspotje speelde. Jammer dat André na een vingerfout te vroeg moest opgeven, of was dit een Freudiaans voorgevoel van het einde?
In de zomercompetitie speelde ik in de achtste ronde tegen André en toen kreeg ik de Orang Oetang voorgeschoteld waartegen ik mij met de Moderne Verdediging teweer stelde. Dat leidde toen tot een partij met complicaties waarin André op zet 21 mis greep en de partij verloor. 1. b4 g6 Ik meende mijn beproefde methode opnieuw te moeten uitproberen tegen André. 2. Lb2 Pf6 3. e3 Lg7 4. Pf3 b6 Evenals in de vorige partij tegen André wilde ik ook nu beide lopers fianchetteren. Met name mijn witte loper op (later) a8 verleidde wit destijds tot zijn misgreep en verliezende zet. 5. Le2 0–0 6. 0–0 Lb7 7. c4 c5 8. bxc5 bxc5 9. Db3 Dc7 10. d4 cxd4 11. exd4 e6 12. Pbd2 Pc6 13. Tac1 Tab8 Deze zet maakt a8 vrij voor de loper op b7. In de vorige partij speelde ik op de dertiende zet mijn loper naar a8. Zover zou het dit keer niet komen, maar ik kon het niet nalaten om na deze zet even het vrijgemaakte veld a8 plagerig met mijn pink schoon te vegen, wetend dat André ook het beeld van de vorige partij op zijn netvlies had staan. 14. La3 Fritz komt hier met de volgende variant: 14. d5 La8 15. Da3 Txb2 16. Dxb2 Pxd5 en oordeelt dat de stelling in evenwicht is. Met de tekstzet valt André de kwaliteit aan, maar of dat goed is? 14. ... Pg4 (zie diagram rechtsboven)

In een poging actief te spelen laat ik mij niets gelegen liggen aan de kwaliteit. Ik had wel gezien dat nemen door André met 15. Lxf8 hem in grote problemen zou brengen na mijn zet. 15. Lxf8?? Met de woorden: "Ik kan er niet afblijven" slaat André toch de toren. Fritz voorziet deze zet van twee vraagtekens en meldt daarbij dat alleen met 15. g3 nog gehoopt mag worden op een wonder! In de post mortem kwamen André en ik tot de conclusie dat de oplossing voor wit hier lag in het spelen van g3 of d5. 15. ... Pxd4 Zeer voor de hand liggend in deze stelling. 16. Dd3 Lxf3! (zie diagram links) De loper mag niet genomen worden op straffe van mat. André greep hier echter weer verschrikkelijk mis. In een vlaag van schaakblindheid pakte hij het paard van d2 beet om de loper te slaan. Vrijwel direct voelde hij nattigheid, zette het paard terug op d2 en zei: "Ik ga wel met het paard zetten hoor." Dat kwam er echter niet meer van, want hij realiseerde zich dat hij na elke willekeurige paardzet mat zou gaan, op zijn hoogst in twee zetten. André gaf op. Voorlopig blijf ik g6 spelen tegen 1. b4! 0–1

Frank London - Arie van Veen
Hoe kan het lot zo beschikken. In de negende ronde van de zomercompetitie en in de laatste ronde 12 van die competitie speelden Arie en Frank ook al tegen elkaar, overigens beide keren met winst voor Arie. Frank kreeg dus snel zijn kans op een sportieve wraak. Hij schrijft:
Een donkere wolk vertroebelde op zet 11 de blik van Arie. Een foutief paardoffer leverde niets op. Na nog een stuk gaf Arie vrolijk op met de woorden: "Ach, die twee punten tegen Frank in één maand pakken ze me niet meer af!"

Ardie van Veen - Harm Schoten
Van Harm ontving ik ook een partij voorzien van commentaar, maar door afwijkende versies van Fritz was ik niet in staat het bestand te openen. Als de partij te zijner tijd in de Chessviewer geplaatst wordt, zal ik daarvan melding maken. In de map schreef Harm:
Onze teruggekeerde Ardie maakte weer een interessant debuut. Met 1. f4 e5 2. fxe5 d6 3. exd6 Lxd6 probeerde hij chaos te creëren. Dat lukte, Ardie kreeg overwicht hoewel beide zijden dreigingen hadden. Anderhalf uur na zijn debuut gaf Ardie echter aan minder helder te worden, wat ook bleek uit het feit dat hij de en passant regel even vergat. Dat kostte hem een stuk, later een pion, nog een pion en toen de partij. Desalniettemin een beloftevolle start!

Gerald Visch - Chris Plante
Gerald schrijft:
Gerald kreeg een mooie koningsaanval, doch Chris kon zich er net op tijd uitredden waarna in de analyse bleek dat het eindspel beide kanten op zou kunnen gaan. Er werd echter remise overeengekomen omdat beide spelers voelden dat in de spannende strijd het "energy level" aardig gedaald was.
Per e-mail ontving ik van Chris het volgende verslag:

Hans Hertgers - Willem Frouws
Van de partij tussen Hans en Willem heb ik geen verslag ontvangen, niets gezien en ook niets gehoord. Willem won.

Willem van Diggele - Rein Takken
Van de partij tussen Willem en Rein heb ik ook geen verslag ontvangen, niets gezien en niets gehoord. Willem verloor.

Johan van Ommen - Egbert van Herk
Johan bericht:
Egbert koos voor het Benko-gambiet, volgens sommigen ook wel het Wolga Gambiet geheten. Egbert had een boek gelezen over deze opening met in de titel iets van 'Openingen voor aanvallende spelers'. Inderdaad ontstond er een levendige partij met kansen voor wit en zwart. De gambietpion kreeg Egbert echter niet meer terug en uiteindelijk dolf (of delfde, beide verbuigingen zijn correct) hij het onderspit.
In Batsford Chess Openings schrijven Kasparov en Keene over de naam van deze opening het volgende: "Het is triest dat de enige rivier die ooit zijn naam aan een schaakopening heeft gegeven, gedwongen werd deze eer af te staan aan een gewone sterveling." Het betreft de openingszetten 1. d4 Pf6 2. c4 c5 3. d5 b5 4. cxb5 a6 5. bxa6 Lxa6.

Sander van Westreenen - Frits Wilbrink
Frits werd door het lot aan Sander gekoppeld en op de vraag of hij het punt had weten te pakken antwoordde Frits: "Jazeker, een stuk of vijf."

Carlo Buijvoets