Op 4 november 2004 werden voor de negende ronde van de interne competitie van VDS zes partijen gespeeld. Bovendien werden er voor de voorronde van de bekercompetitie twee wedstrijden gespeeld. Deze wedstrijden zullen hier ook kort besproken worden, maar begonnen wordt met de partijen voor de interne competitie. Als eerste kan ik daarbij vermelden dat de afgebroken partij tussen Willem Frouws en Kees van Es uit de zevende ronde zonder verder spelen remise is gegeven. Dit resultaat is in de onderstaande ranglijst verwerkt.

Hans Hertgers - Carlo Buijvoets
Record clubkampioen Hans speelde met wit tegen Carlo die, evenals een week eerder tegen Harm, ook nu weer naar de Slavische verdediging greep om zich te verweren tegen 1. d4. Hans week al vroeg in de partij af van de speelwijze die Harm had gehanteerd en Carlo vond geen afdoende verweer tegen het spel van Hans. Had Harm een week eerder het gevoel te gaan verliezen toen Carlo de opstoot e6-e5 plaatste, dit keer was het Carlo die hetzelfde gevoel bekroop toen Hans e3-e4 speelde. Carlo zag daarna zijn stelling in een ruïne veranderen. Hij speelde nog wel een tijdje door, maar tegen beter weten in. Toen hij, murw gebeukt door een serie schaakjes van Hans, pardoes zijn dame in de aanbieding deed, was hij eigenlijk blij uit zijn lijden verlost te zijn. Het verlies van de koploper werd door een breed front van achtervolgers met tevredenheid begroet, waarvoor dank, mijne heren.

Frank London - Frank Nelemans
Frank L. speelde tegen de Siciliaanse verdediging van zijn de Neel de Grand Prix variant (1. e4 c5 2. Pc3 Pc6 3. f4). Frank L. was getergd na het vorige rondeverslag van ondergetekende. Daarin werd gesuggereerd dat Frank na drie remises op rij regelrecht op de titel Remisekampioen afstevent. Dat was tegen het zere been van onze Offerkampioen die met die titel absoluut niet geassocieerd wil worden. Dus moest er iets moois op het bord komen deze avond, en jawel hoor. Ik gebruik nu even de woorden van Frank zelf:
"Als een idioot offerde ik de a-pion zonder enige compensatie, waarschijnlijk daartoe gebracht door de 'zogenaamde' artikelen van onze huisscribent die mij een Remisekampioen noemde. De Neel voelde de situatie goed aan en offerde 2 (!!) stukken voor 5 pionnen. Daarna was het weer mijn beurt en ik offerde een kwal terug en bood vervolgens nederig remise aan. Dat werd door de Neel aangenomen. Laat ik besluiten met het volgende: Carlo, ik wil geen Remisekoning genoemd worden!"
Tja, daar zit je dan als redacteur van de website en het wekelijkse rondeverslag. Moet ik mij in mijn vrijheid van meningsuiting laten beperken door deze dwingende woorden van onze regerende Offerkoning? En als ik dat niet doe, wat zijn dan de mogelijke consequenties? Of moet ik, mij gesteund wetend door de feiten -Frank London speelde vier remises op rij voor de interne competitie en in diezelfde serie ook nog een remise voor de externe competitie- alle moed bijeenschrapen en gewoon zeggen waar het op staat. Een offerende remisekoning is tenslotte ook geen onmogelijkheid. We zullen zien waar het uiteindelijk op uitdraait. Voorlopig blijft Frank L., zeker na het vertoonde spel in deze ronde, onze Offerkoning.

Frits Wilbrink - Erwin Greven
De partij tussen onze regerende Remisekampioen en Erwin werd een Siciliaan waarvan ik weinig tot niets heb gevolgd. Wel heb ik enkele keren een blik op hun bord geworpen en telkens leek het mij dat de zaak redelijk in evenwicht was. De partij eindigde dan ook in remise. Met dit resultaat blijft Frits in het spoor van Frank L. in de race om de titel Remisekampioen!

Frans van den Berg - Arie van Veen
In een Hollandse partij kwam Arie onder grote druk te staan langs de d-lijn. Een fout (Df6) kostte hem een stuk en daarmee ook de partij. Frans klimt door deze overwinning van de twaalfde naar de achtste plaats op de ranglijst.

Sander van Westreenen - Willem van Diggele
Gerald Visch - Willem van Diggele
Willem van Diggele had deze avond de simultaan tegen Sander en Gerald. Sander was geen partij voor Willem, maar Gerald kostte hem aanzienlijk meer moeite. Toch verzuchtte Willem aan het eind van de avond met tevredenheid: "Ik heb vanavond met 2-0 gewonnen!" Keurig!

André Schols - Bert Meester
In zijn tweede partij mocht de teruggekeerde Bert Meester het opnemen tegen de Orang Oetang van André. Iedereen op de club is toch wel een beetje beducht voor de kennis die André heeft van deze opening en zo had ik ook het idee dat Bert het niet makkelijk zou krijgen deze avond. Die gedachte werd op een bepaald moment ondersteund door een opmerking van Bert die hij maakte toen ik even bij de partij kwam kijken. "Ik neem geen enkel risico!" zei hij na het uitvoeren van een zet. Dat is maar beter ook want André kent veel geniepige varianten in deze opening. Nu speelde hij weer eens het zogenaamde Kucharkowski-Meybohm-gambiet (1. b4 e5 2. Lb2 Lxb4 3. f4). Alleen de naam is al bijna onuitspreekbaar en de daaruit resulterende stelling bleek tegen Bert ook bijna onspeelbaar. Of was het die ene misser van André die de partij op zijn kop zette? Na afloop hoorde ik André zeggen: "Dame h4 had ik helemaal niet gezien!" Ik zag dat moment in de partij wel en ook dat het André een kwaliteit en eigenlijk meteen ook de partij kostte. Door deze overwinning neemt Bert zijn tweede pas met zevenmijlslaarzen op de ranglijst. Vorige week klom hij door de remise tegen Frans van plaats 23 naar 19 en door de overwinning op André schiet hij omhoog naar plaats 12.

Bram Rook - Johan van Ommen
Bram en Johan speelden in de voorronde van de bekercompetitie twee partijen tegen elkaar. Van de partijen heb ik niets gezien en gehoord en ik moet dan ook volstaan met het vermelden van de uitslag: Johan won beide partijen en plaatst zich daarmee voor de eerste ronde van de bekercompetitie.

Harry Mulder - Willem Frouws
Ook van deze partijen heb ik niets gezien. Wel heb ik er iets van gehoord, en ik was niet de enige. Na in de eerste partij door Willem opzij te zijn gezet bleek achteraf dat Harry in de tweede partij de zaak recht had kunnen trekken. Hij kwam echter in gewonnen stand in hevige tijdnood te verkeren en blunderde met nog slechts een minuutje op de klok zijn dame weg. Met veel misbaar en kwaad op zichzelf maakte Harry zijn ongenoegen over deze blunder duidelijk hoorbaar aan alle overige schakers om na enige tijd, toen hij weer wat afgekoeld was, zijn verontschuldigingen aan te bieden over de gekozen bewoordingen. Welnu, dat was niet nodig want iedereen van ons kent en begrijpt de gevoelens die af en toe de kop opsteken nadat met veel inspanning een gewonnen stelling is bereikt die vervolgens in één zet uit handen wordt gegeven. Een pijnlijk moment voor Harry dus. Hij eindigde met de opmerking tegen Willem: "Deze laatste had ik moeten hebben!" Tja, maar er staat wel een nul achter zijn naam en zo plaatste ook Willem zich voor de eerste ronde van de bekercompetitie.

In de voorronde van de bekercompetitie staat nu nog één wedstrijd op het programma die bij de eerste de beste gelegenheid gespeeld zal moeten worden. Deze wedstrijd is: Rein Takken - Gerald Visch.

Carlo Buijvoets