Op 21 oktober 2004 werden voor de zevende ronde van de interne competitie van VDS zeven partijen gespeeld. Bovendien was er het verheugende weerzien met Bert Meester, een week eerder dan eigenlijk verwacht. Bert had zich per e-mail een dag eerder nog afgemeld voor deze avond omdat hij zijn vriend die hem onlangs de diepte ingesleurd heeft, wederom moest bijstaan op grote hoogte, maar dit keer was het wetenschappelijke hoogte. De betreffende vriend werd namelijk geïnstalleerd als buitengewoon hoogleraar en daar wilde Bert wel bij zijn. Daarom kwam de binnenkomst van de nog steeds enigszins gehavende Bert laat op de avond als een volslagen verrassing, maar wel een aangename. Bert zal naar alle waarschijnlijkheid zo'n drie maanden bij Achmea aan het werk gaan en we kunnen hem in die periode hopelijk vaak op de club aantreffen. Hij heeft dit seizoen nog niet één partij geschaakt, vertelde hij mij, dus hopelijk ontbreekt het hem aan de nodige routine waardoor we hem op een paar nullen kunnen trakteren. Volgende week zal Bert achter het bord plaatsnemen.

Carlo Buijvoets - Harry Mulder
Carlo en Harry speelden deze avond hun allereerste partij voor de interne competitie ooit tegen elkaar. Carlo maakte er een koningsgambiet van en Harry nam dat aan. Enkele zetten later kwam de ware aard van Harry echter naar boven toen hij al vroeg in de partij twee pionnen teruggaf om open lijnen en aanvalskansen te creëren. Carlo stond goed ontwikkeld, had de verdediging solide in elkaar zitten en accepteerde het aangeboden materiaal dan ook met graagte. Daarna werd het een vermakelijke partij waarin Carlo langdurig zat te vlassen op een mogelijkheid om zijn loper te offeren op f7. Hem werd duidelijk dat Harry dat offer even zolang zat af te wachten, want Harry bouwde steeds geniepige mogelijkheden in de stelling om het te kunnen weerleggen. Toen het offer dan ook uitbleef, speelde Harry de lange rokade waarna Carlo de plotseling ongedekte pion op f7 van het bord sloeg met de opmerking: "Je wilt het zeker niet op een eindspel aan laten komen?" Harry beaamde dat en even later, toen de dames al geruild waren en Carlo met zijn twee pluspionnen de lange mars naar de overzijde leek te gaan aanvangen, gaf Harry de partij pardoes op. Bert Meester was zojuist de speelzaal binnengekomen en bemoeide zich vervolgens nog even met de analyse. Daarin liet Carlo een van zijn plannen zien waarop Bert de zojuist gewonnen partij in de post mortem snel voor Carlo verloren liet gaan. Fijn dat je terug bent, Bert! Maar het punt zat in de tas en Carlo had zijn koppositie met succes verdedigd.

Frits Wilbrink - Frank London
Aan de partij tussen Frits en Frank ging een kort onderonsje vooraf. Frank: "Wil je voetbal kijken?" Frits: "Nee, ik rijd met André mee, maar… is dit een verkapt remiseaanbod?" Nou, dat wilden ze waarschijnlijk voor elkaar niet weten, want het verhaal stopt na de vraag van Frits en de partij begon: 1. e4 c6 2. f4. "Hoe heet dit?" vroeg Frits. Frank: "Caro-Kann met een vroegtijdig f4!" 2. … d5 3. e5 Lf5. "Nu is het de Caro-Kann doorschuifvariant met een vroegtijdig f4!" zei Frank. Na een zet of tien drong Frank met paard, loper en toren de witte stelling binnen en plaatste een TV-remise aanbod. Frits weigerde en moest zonodig Frank imiteren met een paardoffer. Frank dacht na een paar krachtzetten het offer weerlegd te hebben, maar Frits vond een remiseweg. Zo kon Frank toch nog een staartje van de voetbal kijken. Het resultaat betekent wel dat Frank als de nummer 2 en Frits als 3 op de ranglijst meer achterstand oplopen op de koploper. Hetzelfde geldt voor de nummer 4 (0neven), 5 en 6 (Afwezig) en 7 en 8 (Verlies), zodat de koploper deze avond goede zaken heeft gedaan.

Frank Nelemans - Erwin Greven
De partij tussen Frank en Erwin was amper begonnen toen hij eigelijk al voorbij was. Bij de vijfde zet "vergat" Frank dat er een paard in stond. Erwin accepteerde het onbedoelde offer en vanaf dat moment was de partij niet leuk meer en eigenlijk al beslist. Het duurde nog een tijdje tot Frank daadwerkelijk opgaf. Beide heren hebben daarna nog langdurig gevluggerd. Erwin was de hoogstgeplaatste achter de koploper, die zijn partij deze avond wist te winnen. Hij klimt daardoor van 9 naar 6.

Frans van den Berg - Gerald Visch
Ik denk dat we Gerald nu al de revelatie van dit seizoen kunnen noemen. De laatste weken heeft hij laten zien dat hij zich grondig kan vastbijten in zijn partij en het is niet eenvoudig om van hem te winnen. Dat ondervond ook Frans deze avond. De partij draaide uit op een eindspel waarin Frans een loper en een paard had en Gerald twee paarden. Gerald stelde zijn cavalerie goed op en er bleek voor Frans dan ook geen doorkomen aan. Zo eindigde de partij in remise.

Bram Rook - Rein Takken
Van deze partij heb ik niets gezien of gehoord. Wel weet ik dat het de eerste partij was die tot een beslissing kwam en waarschijnlijk als gevolg van de drukte vanwege de afwasverplichting waren beide heren ook vergeten de uitslag in te vullen. Rein had gewonnen, zo wisten anderen mij te melden.

Willem van Diggele - André Schols
Willem toverde deze avond tegen André weer de meest onwaarschijnlijke situaties op het bord. Dat leidde ertoe dat André laat op de avond niet alleen tegen een achterstand van twee kwaliteiten aankeek maar ook tegen een pion die tot de zevende rij gevorderd was. Maar Willem wist niet hoe hij met al dat spul op het bord de winst kon binnen halen, dus offerde hij maar een toren op h8. Materieel gezien zag het er toen voor André weer enigszins draaglijk uit, maar Willem had goed geofferd. Met enkele nauwkeurige zetten wist hij zijn pion op e8 tot promotie te brengen met schaak, waarna deze onmiddellijk door een vijandig paard werd geslagen dat vervolgens weer door de dame van Willem werd geslagen met schaak. André had toen voor zijn koning alleen nog veld g7 ter beschikking. Daar werd deze opnieuw schaak gezet door de toren op f7 en de koning kon alleen nog vluchten naar g6. Het volgende aftrekschaak door Willem won de zwarte dame in ruil voor de toren, hetgeen André deed besluiten de strijd te staken.

Willem Frouws - Kees van Es
Willem en Kees speelden een Franse partij met 3. Pd2, de Tarrasch variant. Beide heren wilden elkaar niets toegeven en dat bleef erg lang zo. Tot de veertigste zet werd het materiële evenwicht niet verstoord en Willem had dan ook al eens remise aangeboden. Dat werd door Kees afgeslagen waarop ik Willem hoorde zeggen: "Dan gaat hij eraf!" Welnu, met zijn veertigste zet gaf Kees een venijnig schaakje waardoor de koning van Willem de dekking van een pion moet opgeven en Kees dus in het vervolg een pionnetje voorkomt. Willem besloot meteen een zet onder couvert af te geven en de afgebroken stelling staat in het diagram. Het zal mij benieuwen hoe de partij afloopt, maar mijn geld zet ik op Kees.

Hans Hertgers - Sander van Westreenen
Het is een verademing om als competitieleider eens te mogen horen dat iemand tevreden is om tegen Sander ingedeeld te worden. Dat overkwam mij deze avond toen Hans de naam van zijn tegenstander zag en meteen verheugd uitriep: "Dat wordt een makkelijke avond." En zo was het ook. Hans had geen moeite met Sander en was daardoor volop in de gelegenheid om de partij van ondergetekende te volgen.

Carlo Buijvoets