Op 26 mei 2005 is de vierendertigste en laatste ronde van de interne competitie van VDS gespeeld. De strijd om de titel was nog niet beslist en die om de derde plaats evenmin. Het werd dus een spannende avond. In de week voorafgaand aan deze ronde was er wel een wisseling opgetreden aan de kop van de ranglijst. Door zijn afgebroken partij tegen Harm Schoten te winnen bereikte Bert Meester nog net voor het ingaan van de laatste ronde de eerste plaats en verwees hij Erwin Greven naar de tweede. Erwin kon in de onderlinge partij zijn eerste plaats heroveren, maar dan moest hij wel winnen. Hoewel dat niet makkelijk is tegen Bert had Erwin het eerder dit seizoen toch al een keer klaargespeeld en waarom zou het deze avond dan niet lukken?
Bij het ingaan van de laatste ronde stonden Carlo Buijvoets op de derde en Frank London op de vierde plaats. Bij winst van Frank was er een kleine kans dat hij door herwaardering de derde plaats zou bereiken maar bij elke andere uitslag bleef Carlo daar staan.
De resterende partijen van deze avond waren alleen van belang voor het opmaken van de uiteindelijke ranglijst, maar waren niet meer van belang voor de verdeling van de prijzen.

De strijd om het clubkampioenschap: Bert Meester - Erwin Greven

De partij tussen Bert Meester (l) en Erwin Greven trok veel bekijks

Erwin kreeg van Bert de Bird opening voorgeschoteld en daarin kwam Bert op een bepaald moment een kwaliteit voor te staan. Ik weet niet of dat door een offer van Erwin kwam of dat het een gewonnen kwaliteit was, maar in ieder geval moet het Bert goed van pas zijn gekomen want hij had immers voldoende aan remise om clubkampioen te worden. Het werd vervolgens een manoeuvreerpartij waarbij Erwin de plaagstootjes van Bert, gericht op zijn koningsstelling, moest opvangen daarbij voorzichtig proberend zijn eigen stelling iets te verbeteren. De spanning in deze partij werd vooral gedicteerd door het feit dat het de beslissingspartij was, want eigenlijk stond al vrij vroeg op de avond vast dat, wanneer er niet geblunderd zou worden, de titel naar Bert zou gaan. Toch was het nog een knappe prestatie van Erwin dat hij met een kwaliteit minder de aanval Bert wist te neutraliseren. Hij werd ongetwijfeld gesterkt in zijn spel door de morele steun van zijn vriendin die als toeschouwer aanwezig was en op eerbiedige afstand het gevecht volgde. Het leverde Erwin uiteindelijk niet meer op dan een verdiende remise maar voor de titel was dat niet genoeg. In de diagramstelling werd uiteindelijk remise overeengekomen en daarmee verzekerde Bert Meester zich van de titel clubkampioen. Proficiat, Bert.

De strijd om het brons: Frank London - Carlo Buijvoets
Zoals gezegd speelden Frank en Carlo om de derde plaats en had Carlo daarvoor genoeg aan remise. Na een Franse doorschuif was Carlo al vroeg in de partij redelijk gerust over de uitkomst ervan. Hij had de stelling degelijk dichtgeschoven en Frank moest maar zien dat hij ergens een van zijn befaamde offers kon plegen om de zaak open te breken en tenminste een kans op een overwinning te hebben. Maar Carlo doorzag alle pogingen van Frank om tot offeren te komen en pareerde ze resoluut. Dat was ook niet zo moeilijk in een partij waarin beide spelers alleen achter hun eigen pionnenketens konden opereren omdat de stelling dicht gebreid was. Dat was voor Carlo op een bepaald moment ook aanleiding om tegen Frank te zeggen dat hij wist dat het zinloos was om zelf remise aan te bieden, maar mocht Frank een puntendeling voorstellen, dat de kans dan erg groot was dat Carlo dat zou accepteren. Frank antwoordde dat hij dat helemaal begreep.
Frank zou Frank niet zijn als het hem niet toch gelukt was op een bepaald moment tot een offer te komen. Het was slechts een pionoffer dit keer en het was ook niet voldoende om er de stelling mee open te breken. Een leuk moment deed zich voor toen Carlo dat wist te voorkomen waarbij hij zijn eigen loper op a4 leek te begraven (zie diagram). In de diagramstelling heeft Frank zojuist 32. Tc1 gespeeld met de bedoeling om c4 op te spelen en de zaak open te breken. Hij keek echter zeer verbaasd toen Carlo antwoordde met 32. … b5! Die had hij niet verwacht en Carlo kon Franks hersens bijna horen ratelen in een poging voordeel uit deze zet te halen. De loper van Carlo staat nu immers compleet begraven op a4, ingesloten door twee van zijn eigen pionnen op b3 en b5. Maar al gauw kwam ook Frank tot het inzicht dat b5 gewoon de beste parade was tegen het dreigende c4. Er volgde 33. Pg2 Pc4 34. Lxc4 bxc4 waarna Carlo zijn dubbelpion had opgelost en een vrije pluspion op b3 had die door Frank niet heroverd kon worden. Hier had Frank met een gerust hart in remise kunnen berusten maar hij streed voor zijn laatste kans en dus nog even verder maar negen zetten later zag hij in dat het allemaal zinloos was en werd de vrede getekend. Carlo eindigt dus als derde en Frank…
Een heel seizoen lang had ondergetekende de offerkoning getreiterd met het feit dat hij voorop ging in het remiseklassement en dat hij de door hemzelf verguisde titel remisekampioen zou gaan veroveren. Deze avond hield de scribent er een verborgen agenda op na. Hij wist dat Frank bij remise definitief de titel remisekampioen zou veroveren en daarom stuurde Carlo daar bewust op aan. Achteraf kan Carlo dan ook met voldoening terugkijken op zijn missie van deze avond. Naast het feit dat hij zijn eigen derde plaats veilig had gesteld mag hij bovendien Frank een heel jaar lang ongegeneerd remisekampioen noemen. Proficiat, Frank!

Frans van den Berg - Hans Hertgers
Hans kwam een beetje vreemd uit de opening, met een zwakke pion op e6. Frans begon meteen zijn pijlen te richten op deze zwakte en dat leverde hem een kwaliteit op. Toen even later een pion en daarna nog een pion verloren ging, vond Hans het welletjes en staakte hij de strijd. Door deze overwinning en de remise van Frank klimt Frans op de slotdag naar de vierde plaats op de ranglijst. De nieuwe remisekampioen eindigt dus als vijfde. Hans was zesde en blijft dat ook.

Harm Schoten - Chris Plante
Door het grote aantal ronden waarin Chris niet heeft gespeeld dit seizoen, krijgt hij bij een stijging van één plaats op de ranglijst een herwaardering van ruim 10 punten. Omdat rondom Chris de spelers nogal dicht bij elkaar staan op de ranglijst, kon hij daardoor maar liefst drie plaatsen stijgen na de voorlaatste ronde en mocht hij nu in het strijdperk treden tegen de scheidende clubkampioen. Het werd een spannende partij waarin Harm eerst een verdwaald paard van Chris won waarna Chris met gelijke munt terugbetaalde en een aan de rand verdwaald paard van Harm heroverde. Daarna kwam Harm behoorlijk onder druk te staan en met samengeknepen billen moest hij zich verdedigen. Toen Chris echter niet de sterkste voortzetting had gekozen, trok Harm het initiatief naar zich toe en begon hij de vijandelijke koning te bestoken met een dame en een toren, waarbij zijn loper de pion op f7 pende. Toen Chris even niet goed oplette en meende zich tegoed te kunnen doen aan een alleen gelaten pion op e5, kwam hij van een koude kermis thuis. Harm greep meteen zijn kans en sloeg met een toren in op g6 met schaak. Dat leverde damewinst op en Chris was sportief genoeg om meteen op te geven. Harm en Chris blijven ondanks deze uitslag de nummers 7 en 8 op de ranglijst.

Frits Wilbrink - Arie van Veen
Na een Franse opening hadden Frits en Arie aanmerkelijk sneller door dat dit ontegenzeggelijk tot remise moest leiden dan Frank London. Liefst drie hele zetten duurde deze partij en toen werd de vrede getekend. Door dit resultaat kwam Frits, die bij het ingaan van de laatste ronde één remise achter stond op Frank, samen met hem op kop in het remiseklassement en mijn eerste gedachte was dan ook dat Frits geen afstand wilde doen van zijn titel. Maar dat lukte uiteindelijk dus niet. Hij moet zijn titel afstaan aan Frank die aanmerkelijk later op de avond zijn winnende halfje in dit klassement wist bij te schrijven. Frits eindigt door zijn remise op plaats 9. Achter hem eindigt Willem Frouws die deze avond iets aan biologie deed, want hij meldde zich af met een mededeling over een jonge bloem of iets dergelijks. Arie eindigt daar weer achter op plaats 11.
Terugdenkend aan de slotronde van de vorige competitie denk ik eigenlijk dat we aan Frits toch nog een titel kunnen toekennen. In de laatste ronde van vorig seizoen moest Frits tegen Erwin spelen en de uitslag van die partij kon toen ook geen verschuivingen op de ranglijst meer teweeg brengen. Toen presteerden beide heren het zelfs om zonder te spelen remise overeen te komen. Dat Frits dit nu weer presteert, levert hem de in mijn ogen twijfelachtige eer op om zich de Salonremisekampioen van VDS te mogen noemen. Proficiat, Frits!

Frank Nelemans - André Schols
Frank tegen André was weer een zinderende partij. Een week eerder had André een afgebroken partij tegen Frank op moeten geven en hij zal deze avond ongetwijfeld uit zijn geweest op sportieve wraak. Dat hem dit niet al te goed afging deze avond moge blijken uit de diagramstelling waarin Frank met wit aan zet, al een pion voor staat en met 1. Lxf4 voortzette. Dat leverde hem nog een pion op omdat André niet terug mag slaan. Zie: 1. … exf4?? 2. Txf8+ Kh7 3. Dd3+ en zwart verliest de dame. Dus vervolgde André hier in arren moede met 1. … Te7 om even later zijn handen dicht te mogen knijpen met een remiseaanbod van Frank. Door dit resultaat eindigt Frank op plaats 12 en André op 14. Hij werd op de meet nog voorbijgestreefd.

Willem van Diggele - Harry Mulder
Willem opende met f4. Het antwoord van Harry was uiteraard e5 waarna Willem natuurlijk direct afweek van Harry bekende theorie. Daardoor volgde een leuke en originele partij waaruit Harry als winnaar te voorschijn kwam. Door deze overwinning klimt Harry een plaats op de ranglijst ten koste van André en hij eindigt als nummer 13. Willem blijft 15^e.

Kees van Es - Johan van Ommen
"Ik zit de laatste tijd wel in de hoek waar de klappen vallen," citeerde Johan na afloop een passage uit het verslag van de vorige ronde. Van de partij tussen Kees en Johan heb ik niets gezien maar al vrij vroeg op de avond zei Johan dat hij zijn dame "geofferd" had. Dat was voor Kees voldoende om te winnen maar het verandert niets aan zijn 17^e plaats op de ranglijst. Johan had teveel afstand en eindigt als 16^e. Deze beide heren komt overigens ook een trofee toe. Vorig seizoen eindigde Johan als 7^e en Kees als 8^e. Beiden zijn ze dus negen plaatsen ten opzichte van vorig seizoen geduikeld, de grootste daling van allemaal. In mijn ogen hebben ze daardoor gezamenlijk recht op de trofee Baksteen van VDS. Proficiat heren!

Gerald Visch - Rein Takken
Gerald Visch - Sander van Westreenen
Gerald weet nu wat het is om de simultaan te moeten spelen tegen een vlug zettende Sander. Die partij wist Gerald te winnen.
Tegen Rein liep het anders. Volgens Rein stond Gerald actiever omdat hijzelf een slechte loper en een dubbelpion had, maar dat werd anders toen Gerald pion e4 fout opspeelde. Daardoor kon Rein Pa4 spelen met een dubbelaanval op een paard van Gerald dat slechts één maal verdedigd stond. Daarna was het snel gedaan met Gerald. Zijn eerste seizoen bij VDS sluit hij af op de 19^e plaats, net achter Rein maar nog voor Maarten Zalme en Bram Rook die deze avond beiden verhinderd waren.

Carlo Buijvoets