Op 23 september 2004 werden voor de derde ronde van de interne competitie van VDS acht partijen gespeeld. Er stonden nog drie personen met 2uit 2 aan kop van de ranglijst, maar er was geen ontmoeting tussen hen. De nummer drie, Harm Schoten was afwezig. Dit keer echter niet om te fietsen maar voor een andere liefhebberij. Hij was naar Zweden om de vogeltrek gade te slaan. De nummer twee op de ranglijst was wel gewoon ingedeeld en de nummer één was oneven. Zo was er dus gen absolute toppartij te bewonderen, maar het spektakel op deze avond was er niet minder om. Liefst vier van de acht partijen duurden bijna de volle vier uren. Eén ervan werd net voor de tijdcontrole beslist en de andere drie werden afgebroken. Van die drie partijen zijn er zonder verder te spelen twee alsnog opgegeven en de derde blijft voorlopig als afgebroken in de overzichten staan.
Verder was er aan het begin van de avond nog een dringende oproep van onze penningmeester om de contributie te voldoen. De kas is nagenoeg leeg en de zaalhuur moet voldaan worden. Ik veronderstel dat ieder die het betreft na thuiskomst meteen zijn giroboekje heeft gepakt of dat anders nu zal doen na deze herinnering.
Voorts herinnerde de competitieleider er nog eens aan dat Bert Meester de komende week zijn opwachting weer zal maken. Voorlopig wordt hij weer drie maanden te werk gesteld in Apeldoorn. Ter informatie hier een stukje uit het bericht waarin Bert zijn weerzien met ons aankondigde. Daarop aansluitend zal ik ook een fragment uit mijn antwoord aan hem opnemen. Ik hoop dat het iedereen op scherp zal zetten om te pogen 'onze' Meester te bedwingen.
Bert schreef: "Gevolg is dat ik me de komende tijd weer op de clubavond wil laten zien om te trachten mijn titelaspiraties, die ik 2 jaar terug zo jammerlijk moest laten varen, alsnog waar te maken. Na het Jo den Hollander toernooi en het snelschaakkampioenschap wil ik toch ook graag het clubkampioenschap aan mijn handdoekenrekje toevoegen. Al zal mijn seizoen ook al geslaagd zijn als ik eindelijk mijn Angstgegner Frans van den Berg eens een vol punt afhandig zou weten te maken.
Als alles volgens plan verloopt (als ik bijvoorbeeld komende week niet in een ravijn beland tijdens mijn jaarlijkse bergtocht) kan ik op 30 september voor de eerste keer aantreden."
In mijn antwoord schreef ik: "Met al die mooie handdoeken die jij inmiddels al verworven hebt, verschijn je natuurlijk al afgedroogd aan de start. Desalniettemin zal ik onze leden op het hart drukken dat ze pogen daar nog een schepje bovenop te doen."

Sander van Westreenen - Carlo Buijvoets
Lijstaanvoerder Carlo speelde met zwart tegen Sander en hield het droog deze avond. De uitslag was 0-2.

Frank London - Hans Hertgers
Frank bezette na twee ronden en even zo veel overwinningen de tweede plaats en Hans, met een overwinning en een remise op zak, de vierde. In hun partij speelde Hans met zwart de moderne verdediging tegen het koningsgambiet van Frank. Na Lb5+ kreeg Hans een isolani op c6 maar ook een isolani op e3. De vraag was of Frank deze laatste kon veroveren. Strijdlustig deed Hans nog een pion in de aanbieding in een poging Frank met een triple op c3, c4 en c5 op te zadelen, maar Frank nam het pionoffer niet aan en gaf de voorkeur aan een vrijpion op d5. Dat werd een handenbinder voor Hans en Frank kon vervolgens de pion op e3 veroveren en daarna ook de partij naar zich toe trekken. Frank komt daarmee op 3 uit 3 en hij sluit zijn verslag van deze partij dan ook af met de vraag: "Wie stopt Frank in zijn VUT-tijdperk??"

Frits Wilbrink - Harry Mulder
Frits koos met wit verrassend voor het koningsgambiet en Harry, avontuurlijk als altijd achter het bord, ging hier natuurlijk op in. Het werd een moeilijke partij voor beide zijden, getuige het feit dat ze voor de eerste zeventien zetten elk ongeveer een uur en een kwartier uittrokken. Frits merkte hierover op: "'t Is ook erg moeilijk." Je ziet wit dan ook niet vaak lang rokeren in het koningsgambiet, maar Frits durfde dat wel aan. Harry had kort gerokeerd en zo kon de scherpe strijd die meestal uit deze opening voortkomt, alleen nog maar scherper worden. Opmerkelijk was dat Frits mij een tijdje later met gepaste trots kwam melden dat hij remise had afgeslagen! Daarmee zag onze remisekampioen vrijwillig af van zijn eerste puntendeling, maar hij had er ook niet veel aan gehad in de strijd om de titel omdat zijn opponent in dat klassement aan kop ging met twee remises uit twee partijen. Frits had dus de achterstand op Harry in dat klassement niet kunnen verkleinen. Tegelijkertijd is het afslaan van een remiseaanbod een teken dat er op winst wordt gespeeld. De ontknoping heb ik niet helemaal meegekregen, maar nadat Frits kort voor de tijdcontrole een centrumpion van Harry had veroverd, haalde hij wel de volle buit binnen. Daarmee klimt Frits naar de vierde plaats op de ranglijst en bevindt hij zich, na het verlies in de eerste ronde, weer in het rijk der levenden.

Gerald Visch - Frank Nelemans
Gerald opende met d4 waarop Frank zijn toevlucht nam tot het koningsindisch. In de loop van deze langdurige partij won Frank een kwaliteit maar kreeg Gerald daarvoor twee pionnen als compensatie. Het werd een boeiend gevecht waarbij de koning van Gerald op h1 nog slechts bescherming genoot van een pion op h3 met daarachter een paard op h2. Met zijn toren en dame wist Gerald echter de defensie gesloten te houden. Daarbij had hij ook aanvallende gedachten richting de zwarte koning op h8. Die had helemaal geen pionnen meer ter bescherming voor zich en Frank moest deze bescherming bieden met zijn zware stukken. Toen Gerald met zijn laatste zet voor de tijdcontrole zijn dame op de h-lijn zette, speelde Frank Th7 en even leek het erop dat de verdediging van Gerald ging sneuvelen. Met een ultieme krachtinspanning wist Gerald echter alles te redden en het kwam tot een afruil van een toren en een dame. Vanaf dat moment gloorde er hoop voor Gerald die inmiddels over drie extra pionnen beschikte tegen de kwaliteit. De partij werd op de 44^e zet afgebroken in de diagramstand met wit aan zet en even later waren de aanwezigen het erover eens dat de kansen van Gerald om de partij te winnen met zo'n pionnenovermacht nagenoeg 100% was. Gerald maakte er geen geheim van dat zijn afgegeven zet 44. h4 was, waarmee hij het paard dekt. Zwart kan de h-pion niet meteen aanvallen en Gerald heeft rustig de tijd om er met zijn koning naar toe te wandelen en deze pion vervolgens ook naar het front te sturen. Maar in de afgebroken stelling wint ook 44. d6 met groot gemak omdat de verbonden d- en e-pionnen niet te stoppen zijn. Frank zag het allemaal gelaten aan en zette nog wel zijn handtekening op de envelop, maar reeds de volgende ochtend meldde hij mij in een e-mail het volgende: "Ik zie geen ontsnapping, dus hierbij mijn opgave in de partij tegen Gerald Visch." Een fraaie prestatie van Gerald die door dit resultaat als een raket omhoog schiet naar de derde plaats op de ranglijst.

Arie van Veen - Willem Frouws
Arie kreeg met wit de Pirc te bestrijden en dat ging hem goed af. Na pakweg twee uurtjes spelen was er een potremisestelling op het bord verschenen, een uitslag waar Arie wel vrede mee kon hebben. Hij deed dan ook een vredesvoorstel aan Willem, maar die heeft aspiraties voor het clubkampioenschap en vreesde, na zijn verlies in de vorige ronde, op grote achterstand gezet te worden in de race om die titel. Daarom wilde hij hoe dan ook winnen. De stelling was echter dusdanig gelijkwaardig dat deze aan Frank London een luide geeuw ontlokte. Lange tijd werd er verder gespeeld, zelfs tot aan de tijdcontrole. Maar rond dat moment was het Willem die, trachtend ijzer met handen te breken, zichzelf tegenkwam. Een onnauwkeurige paardmanoeuvre (Pa8??) bood Arie de kans om met zijn koning de vijandelijke stelling binnen te dringen en daar schoon schip te maken, ofwel enkele pionnen te verorberen. Arie greep die kans met beide handen en Willem kreeg weer een zorgelijke blik. In de afgebroken stelling (zie diagram) is er voor zwart geen eer meer te behalen na 53. … Pd7 54. Ke6 Pf8+ 55. Kxd6 Pxg6 56. Kxc5!. Wit hoeft het paard niet terug te nemen met zijn h-pion. Het simpele slaan met de koning op c5 stelt de winst veilig. Willem zag het zinloze van verder spelen in en gaf alsnog op. Gaf Willem een week eerder een beter staande stelling pardoes uit handen en daarmee minimaal een halfje en misschien wel een heel punt, nu gaf hij een zeker half punt weg en zo bleef hij opnieuw met lege handen achter.

Chris Plante - Kees van Es
In de Franse afruilvariant kreeg Chris met wit in de opening na enkele minder sterke zetten van Kees het initiatief. Dit resulteerde uiteindelijk in pionwinst en een comfortabele stelling voor Chris in deze partij die door Kees dan ook geen moment te laat werd opgegeven. De eerste schaakles van onze voorzitter na zijn terugkomst heeft daarmee zijn beslag gekregen, maar iedereen weet dat Kees deze avond door omstandigheden niet helemaal bij de les was. Ik ben er van overtuigd dat hij zijn revanche nog wel eens zal krijgen en nemen tegen Chris.

André Schols - Bram Rook
André met wit staat garant voor de Orang Oetang. Met deze opening weet André de meeste tegenstanders op onze club in verlegenheid te brengen, maar deze avond lukte hem dat niet tegen Bram. Bram is deze competitie als herboren begonnen sinds hij schaaklessen krijgt van Willem Frouws. Nadat hij vorige week al remise speelde wist Bram ook deze avond een volstrekt gelijkwaardige stelling te bereiken. Een nieuwe remise lag dan ook in het verschiet tot… Een fout in de berekening, waarbij een ingecalculeerd mat-achter-de-paaltjes er niet in zat, kostte Bram een vol stuk en daarmee gelijk de partij. Jammer maar helaas, Bram had een beter lot verdiend.

Willem van Diggele - Frans van den Berg
Willem opende weer eens volstrekt onconventioneel tegen Frans: 1. d4 Pf6 2. d5 c6 3. dxc6 Pxc6. Systematiek is bij Willem altijd ver te zoeken en dat levert dan ook vaak fraaie partijen op waarin beide zijden het van louter denk- en rekenwerk moeten hebben. Frans wist de aanpak van Willem ondanks een ontwikkelingsvoorsprong na de openingszetten niet uit te buiten en er kwam een gecompliceerde stelling op het bord met aan weerszijden hangende pionnen. Dat deed Frans na afloop van de partij verzuchten: "Willem speelt altijd zijn beste schaak tegen mij!". Dat mag als een compliment aan het adres van Willem beschouwd worden. In de afgebroken stelling (zie diagram) is het Frans die met een pion achter de aanval heeft geopend op de nogal onbeschermde koning van Willem. Willem stond voor de keus om onder couvert het beste veld voor zijn koning te kiezen als afgegeven zet. Welke het ook geworden is, Frans zal hem het vuur na aan de schenen gaan leggen.

Carlo Buijvoets