Op 7 april 2005 is de achtentwintigste ronde van de interne competitie van VDS gespeeld en werden de uitslagen van twee afgebroken partijen bekend. Ook werd op deze avond de halve finale van de bekercompetitie afgewerkt. Wat daarin gebeurde wordt later besproken, nu volgt eerst het verslag van de interne competitie.

Frank London – Bert Meester
Frank schrijft over deze partij het volgende.
In de Grand Prix-variant van het Siciliaans vergat Frank de zet d3 te spelen. Nu deed Bert dit door d5-d4-d3 en hij kreeg een inktvis op d3 (dit keer geen paard maar een dame!). Frank had de stelling opgegooid (g4) maar Bert strafte dit meesterlijk (flauw Frank) af.

Frits Wilbrink – Hans Hertgers
Van deze partij heb ik niets gezien of gehoord. De uitslag was winst voor Frits.

Gerald Visch - Harry Mulder
Gerald meldt:
Gerald kon goed onder een "Mulder-gambietje" uitkomen en kwam zelfs een paard voor. Harry loerde echter op een goede initiatiefzet en vond die met zijn dame waardoor hij de kwaliteit weer terug kon winnen. Gerald baalde hier zo van, dat hij hierna een fout maakte die Harry deskundig afstrafte.

Johan van Ommen - Willem van Diggele
Willem speelde tegen Johan een Hollandse partij. Hij kwam gedrongen te staan en verloor twee pionnen. Toen hij vervolgens in de complicaties vergat om een toren in veiligheid te brengen en deze zonder enige compensatie verloor, vroeg Johan of dat wel de bedoeling was geweest. Als antwoord daarop gaf Willem meteen de partij op.

Frank Nelemans - Maarten Zalme
Frank Nelemans - Sander van Westreenen
Frank speelde de minisimultaan tegen Maarten en Sander. Van de partijen heb ik niets gezien. Wel weet ik dat het Frank niet al te veel moeite kostte om met 2-0 te winnen.

Halve finale bekercompetitie
Erwin Greven - Carlo Buijvoets
Voor het derde achtereenvolgende seizoen ontmoetten Erwin en Carlo elkaar in de bekercompetitie. De twee voorgaande jaren was Carlo de winnaar en beide keren was hij uiteindelijk ook winnend finalist. Er was Erwin dus het nodige aan gelegen om deze negatieve serie te doorbreken en hij had daar dan ook het nodige huiswerk in gestoken. In de eerste partij had Erwin wit en hij opende met e4 waarop Carlo zoals gewoonlijk naar de Franse verdediging greep. Erwin had het daar altijd nogal moeilijk mee en ook deze avond kwam hij na 13 zetten een pion achter te staan. Als Carlo verstandig was geweest had hij het voorlopig bij die ene pion gelaten en zijn stelling geconsolideerd door te gaan ontwikkelen. Maar nee, gulzigheid deed Carlo besluiten ook een tweede pion te slaan en daarna ging het snel bergafwaarts met hem. Erwin ontwikkelde zijn stukken en zette zijn tegenstander onder grote druk met eerst de h-pion die een f-pion werd en met schaak op f7 belandde waar hij na enige tijd ruggesteun kreeg van een pion op g6. Daarna was het gauw gedaan met zwart en Erwin nam een voorsprong in de wedstrijd.
In de tweede partij speelde Carlo het Morragambiet tegen de Siciliaanse verdediging van Erwin. Ook aan deze opening had Erwin altijd een broertje dood, maar bij zijn huiswerk was hij gestuit op de zogenaamde Trap-variation (Engels voor de Valstrik-variant) die Carlo ooit wel eens gezien had maar nu even vergeten was. Het gevolg was dat de stukken na elf zetten weer in de doos konden en Erwin met 2-0 glorieus winnaar was van deze bekerwedstrijd. Hij plaatst zich daarmee voor de finale.

André Schols - Frans van den Berg
Over deze wedstrijd ontving ik van André het volgende verslag.
Schoonheid tegen resultaat
In de eerste partij (Frans heeft wit) geeft André na 9 zetten een stuk cadeau met 9. … Lg4. Zie diagram rechts. Na 10. Pxe5 kan zwart niet op e2 slaan omdat wit met Pxe2 terugneemt en de dame op a5 dan in staat. Wit kan dan het paard op e5 weer redden en blijft een stuk voor. André kiest daarom voor 10. … Lxe5 11. Lxg4 en wit houdt een stuk over. Volgens Fritz was het slaan op e2 toch beter. Na 10. … Lxe2, 11. Pxe2 Da6 kan wit wel het paard van e5 redden, maar de pion op c4 gaat dan verloren!
Frans gebruikt veel van zijn tijd en als hij een dame, een toren en twee pionnen voor staat valt zijn vlag. Frans heeft enorm de dood in. Hij gooit zijn stukken om en loopt boos van het bord weg. Na enkele seconden komt hij weer bij het bord terug en geeft André een hand en zegt: "Ik geef de tweede partij op." André vraagt of hij zich nog wil bedenken na eerst even tot rust te komen. Een antwoord krijgt André niet. Wel verontschuldigt Frans zich voor zijn gedrag. Dit moest ik niet persoonlijk opvatten. Na vijf minuten gaat André aan een biertje beginnen en wordt hij door enkele leden van VDS gefeliciteerd met het behalen van de finale. Na enige tijd blijkt dit voorbarig te zijn want Frans komt toch bij André om mee te delen dat hij de tweede partij wil spelen. Ondanks het feit dat Frans de tweede partij al had opgegeven gaat André akkoord en geeft aan blij te zijn dat Frans alsnog wil spelen.

Frans noteert niet en geeft met zijn lichaamstaal aan met tegenzin te spelen. Vreemd genoeg heeft dat invloed op het spel van André. Na de partijen geeft hij aan daar moeite mee te hebben gehad hoe hier mee om te gaan. Na de 15^e zet van zwart (Frans heeft zwart) mist André de kans op voordeel. Zie diagram links. Na 16. c5 Lxc5 17. Pxc5 Dxc5 18. La3 gaat de kwaliteit op f8 vallen en staat wit iets beter. André ziet het niet en kiest voor 16. Lxf6 uiteraard mag zwart niet met de dame slaan omdat c5 dreigt. Frans ziet dat natuurlijk en speelt 16. … gxf6. Vervolgens wordt de witte stelling steeds meer onder druk gezet en maakt André bij zet 24 een fatale blunder door zijn dame weg te geven. Hiermee komt de stand dus op 1-1 en moet er een barrage worden gespeeld.

Er wordt om de kleur geloot en Frans heeft zwart. In de barrage is de speeltijd op 15 minuten per persoon voor de partij gesteld. In deze partij ziet André wel dat hij de kwaliteit kan winnen. Dit blijkt echter niet voldoende voor de winst. Frans weet zich goed te verdedigen en als uiteindelijk Frans nog een koning en paard heeft tegen een toren en een koning van André wordt tot remise besloten. Stand 1½-1½.

De vierde partij gaat dan met gewisselde kleuren en 5 minuten per persoon voor de partij. De DGT-klok werd er bijgehaald. Dat is wel zo eerlijk want daarop heeft elke speler exact 5 minuten speeltijd. Ook in deze partij neemt Frans veel bedenktijd. Hij speelt daardoor beter dan André en komt een pion en een loper voor. André had nog meer dan een minuut bedenktijd over toen bij Frans de vlag viel. André bekert verder in de finale.

Carlo Buijvoets