Op 24 maart 2005 is de zevenentwintigste ronde van de interne competitie van VDS gespeeld. Ook werd de loting verricht voor de halve finale van de bekercompetitie. Inmiddels traditioneel is dat Frank Nelemans de trekking van de balletjes uit de emmer verricht, daarbij op de vingers gekeken door André Schols en Carlo Buijvoets. De loting had het volgende resultaat:
Erwin Greven - Carlo Buijvoets
André Schols - Frans van den Berg
De halve finale zal gespeeld worden op 7 april maar de loting werd nu reeds verricht omdat aanstaande donderdag 31 maart deel 3 van het Rapidtoernooi op het programma staat.
Dan nu over naar de partijen die deze avond voor de interne competitie werden gespeeld.

Willem Frouws - Erwin Greven
Willem en Erwin speelden de Maroczy-variant van het Siciliaans, een variant waarin Willem zich over het algemeen goed thuis voelt. Toen ik later op de avond echter bij hem informeerde naar de stand van zaken, zei Willem: "Ik had een prangende reden om op te geven. Ik verloor mijn dame en dat vind ik reden genoeg." Klaarblijkelijk wist hij deze avond dus niet goed hoe Erwin met deze variant te bespelen. Erwin behoudt daarmee niet alleen zijn leiderspositie maar verstevigt deze doordat een peloton van zes man achter hem op de ranglijst niet tot winst kwam door remises en afwezigheid.

Carlo Buijvoets – Bert Meester
Carlo speelde tegen Bert een Morra Gambiet dat door Bert echter geweigerd werd. De partij is ook na te spelen in de Chessviewer (Database: Carlo Buijvoets). 1. e4 c5 2. d4 cxd4 3. c3 d3 Op zich boek ik hier natuurlijk al mijn eerste succesje. Geef ik Bert gewoon een pion cadeau in de opening, weigert hij hem te accepteren. De variant met d3 en Ld3 is de meest gebruikte om het Morra Gambiet te weigeren. 4. Lxd3 Pc6 5. Pf3 d6 6. h3 Pf6 7. 0–0 e6 8. c4 Hier staat mijn pion niet langer mijn paard op b1 in de weg. Bert had nu graag Pb4 willen spelen om te ruilen tegen mijn loper op d3, maar dat zou simpel te weerleggen zijn met Da4+. 8. ... Le7 9. Pc3 0–0 10. a3 Ter voorkoming van Pb4 die nu wel mogelijk is. 10. ... b6 11. De2 a6 12. Td1 Dc7 13. Le3 Lb7 14. Tac1 De witte ontwikkeling is voltooid. Alle stukken staan goed, maar hoe nu verder? 14. ... Tac8 In plaats van de tekstzet adviseert Fritz 14. ... Pb8, waarschijnlijk met het oog op Pd5 van wit. Wit maakt echter eerst nog een schijnbeweging. 15. Pa4 Fritz adviseert hier meteen 15. Pd5. Dat was misschien wel beter geweest, maar zoals ik het speelde kwam het ook op zijn pootjes terecht. 15. ... Pd7 16. Pc3 Het oogt wel zwak om meteen op je schreden terug te keren, maar na de laatste zet van zwart zag ik meer heil in Pd5. Van Bert verwachtte ik zonder meer niet dat hij zijn paard terug zou spelen naar f6. 16. ... Lf6 Fritz geeft als alternatief 16. ... Pce5. 17. Pd5 (zie diagram rechtsboven). Na deze zet fluisterde Frank London mij in de wandelgangen toe: "Mooie zet, al was het alleen maar om te laten zien dat het paard daar staan kan. Ik ben trots op je, schrijf dat maar in het verslag." Tja, Bert was ook duidelijk verrast door deze zet. Hij verzonk nu in een diep gepeins om pas een half uur later weer tekenen van leven te vertonen. Na de partij zei hij dat hij alleen rekening gehouden had met Pb5. Op zich ook niet slecht natuurlijk, maar ik wilde die loper van f6 van het bord hebben en zelf het loperpaar krijgen. 17. ... Dd8 18. Pxf6+ Dxf6 19. Lb1 De7 20. Dd3 Na de partij zei Bert tegen mij dat hij dit een zwakkere zet vond en dat Dd2 duidelijk de voorkeur genoot omdat dan na 20. ... Pde5 de dame niet aangevallen staat. Ook Fritz komt alleen met 20. Dd2 maar na het vervolg 20. ... Pde5 evenals ikzelf met 21. Dxd6 en er is geen enkel verschil met Dd2 meer. In de analyse kwamen Bert en ik ook niet verder dan dat beide zetten met hetzelfde vervolg gespeeld worden en dus even goed zijn. Na Dd3 stijgt de waardering van Fritz ook licht van +0,75 naar +0,84. 20. ... Pde5 Deze zet van Bert ging gepaard met een remiseaanbod. Ik dacht er even over na en kwam tot de conclusie dat ik, met het gevoel een betere stelling te hebben, niet uit angst voor de hoge rating van Bert een halfje moest accepteren maar moest strijden voor de eer: DE DOOD OF DE GLADIOLEN! Na de partij zei Bert tegen mij dat het ook niet de bedoeling was geweest dat ik het remiseaanbod zou aannemen maar dat het meer psychologisch bedoeld was in de hoop dat ik daarna op winst zou gaan spelen en daarbij mogelijk onverantwoorde risico's zou nemen. De sluwe vos! 21. Dxd6 Pxf3+ 22. gxf3 Df6 23. Df4 Hier had ik misschien beter b4 of b3 kunnen spelen om mijn dubbelpion op f3 te geven en mijn pionnenstructuur op de damevleugel in tact te houden. Na de volgende zet van zwart is het weer helemaal gelijk en is wit dus zijn voordeeltje kwijt. Dat voelde ik in de partij ook meteen en ik had nu al spijt dat ik de remise niet had aangenomen. Nu moest ik er nog een lang gevecht voor leveren. Een ander alternatief voor de tekstzet was 23.Dg3 om meteen actie te ondernemen over de g-lijn. 23. ... Dxb2 24. Kh2 Weer een zet waar ik minder tevreden over was. Na het antwoord van zwart kan ik mij niet aan dameruil onttrekken. Ik had achteraf liever Kh1 gespeeld om de dame op het bord te kunnen houden. 24. ... De5 Het alternatief voor zwart is 24. ... Dxa3 waarop zou volgen 25. Lxb6 De7 26. Tg1 en de stelling is gelijk. 25. Td7 La8 26. c5 Ik wil mijn zwakte wel afruilen. 26. ... bxc5 Bert werkt mee. 27. Txc5 Dxf4+ 28. Lxf4 Tfd8 29. Txd8+ Met een remiseaanbod van wit dit keer. Bert had ongeveer twintig minuten minder bedenktijd en hem restten nog circa 10 minuten tot de tijdcontrole. 29. ... Txd8 30. Le3 h6 31. Lc2 Volgens Fritz kan wit al geruime tijd bogen op een klein voordeeltje van circa +0,4. Dat voordeeltje loopt op bij de volgende zetten. 31. ... Lb7 32. Kg3 Voordeel +0,5 voor wit. 32. ... Kh7 Voordeel +0,75 voor wit maar dan moet hij volgens Fritz wel voortzetten met 33. e5+ Kg8 34. Le4 Tc8. Ik was in dit stadium niet meer zozeer op zoek naar voordeel als wel naar remise en ik dacht dat te kunnen bereiken door mijn witte loper te ruilen tegen het paard om zo een eindspel van torens plus ongelijke lopers over te houden.

33. La4 Tc8 34. Lxc6 Weer met een remiseaanbod van wit. Bert had nu nog ongeveer 5 minuten en ik nog ongeveer 10. 34. ... Lxc6 Nog liever had ik gezien dat Bert met de toren had genomen, dan had ik de torens ook nog geruild en was de remise een feit geweest. Maar ook nu heeft Bert moeite om zijn toren te bevrijden zonder dat deze geruild wordt. 35. a4 Kg6 36. h4 f6 37. Tc3 Kf7 38. Kf4 Ke8 39. Kg4 Kd8 40. Lb6+ Ke7 (zie diagram links). De tijdcontrole is gehaald. We hadden elk nog ongeveer een minuut over. Nu ik wist dat Bert weer meer tijd kon gaan investeren in het bedenken van "gemenigheidjes", vroeg ik hem of hij nog iets in de stelling zag of dat hij remise wilde. Als hij dat niet wilde zou ik afbreken, zei ik. Daar was Bert niet voor in en eindelijk accepteerde hij de, overigens op basis van de stelling geheel terechte, remise. Het oordeel van Fritz over de eindstelling: =0,00. Toen de druk eindelijk van mij af was gevallen kostte het Bert weinig moeite om mij in een analysevariant bij het uitspelen van de partij moeiteloos te verslaan, maar dat telt dan al niet meer. Gelukkig! ½–½

Frank London – Frits Wilbrink
Toen Frits de speelzaal betrad had Frank reeds de stelling op het bord gezet na 1. e4 e6 2. d4 d5 3. e5 c5 4. c3 Pc6 5. Pf3 Db6 6. a3. Het is inmiddels namelijk goede gewoonte dat deze variant altijd gespeeld wordt door beide heren. Na deze zettenreeks willen zij nog wel eens improviseren en deze avond was Frank de eerste die met iets nieuws kwam, te weten Pb1-d2-b3, waar het paard een veld kreeg achter de reeds opgespeelde pion b4. De stelling van Frank zag er iets beter uit dan die van Frits die te kampen had met het gebruikelijke probleem in deze opening, de ontwikkeling van de loper op c8. Toch hield Frits de zaak goed gesloten en op een bepaald moment hoorde ik Frank verzuchten: "Het wordt wel remise, maar ik zal hem eerst nog even op de pijnbank leggen." Daarop gaf ik ten antwoord: "Oké Frank, zo hoort het ook. Een remise moet pijn doen!" Korte tijd later deed Frank een remiseaanbod hetgeen door Frits, na enig beraad, werd aangenomen. Frank blijft daardoor aanvoerder in het remiseklassement.

Arie van Veen - André Schols
Arie kreeg van André weer de Modern Defence voorgeschoteld. Het heeft er alle schijn van dat André met deze verdediging nog niet zo goed uit de voeten kan. Hij verloor een kwaliteit en later ook de partij. Arie is de laatste tijd lekker op dreef en zijn inmiddels achtste plaats op de ranglijst onderstreept die conclusie. Arie passeert door zijn overwinning Frits en Willem Frouws op de ranglijst.

Chris Plante - Harry Mulder
Harry kreeg tegen Chris de gelegenheid om het Lettisch gambiet in de praktijk te testen. Het werd een vermakelijke partij die in remise eindige. In de analyse wist Chris de partij echter drie keer op rij tot winst te voeren. Dat hem dat in de reguliere partij niet gelukt was ontlokte aan hem de uitspraak: "Harry is goed hè." Door de remise blijft Harry -"altijd blij met een halfje"- medekoploper in het remiseklassement.

Willem van Diggele - Frank Nelemans
Van de partij tussen Willem en Frank heb ik niets gezien. Wel hoorde ik na afloop van Frank dat het tussen hem en Willem altijd om en om gaat en dat deze keer Willem aan de beurt was om te winnen.

Rein Takken - Bram Rook
Ook van deze partij heb ik weinig meegekregen, behalve dat Bram rond zet 40 een eenvoudige damewinst over het hoofd zag. Nu blijft Bram met lege handen achter.

Carlo Buijvoets