Op 17 maart 2005 is de zesentwintigste ronde van de interne competitie van VDS gespeeld. Tegelijkertijd werd er een thuiswedstrijd voor de OSBO-competitie gespeeld door VDS 2. Doordat er verder ook veel afmeldingen waren werden er deze week maar drie echte partijen voor de interne competitie gespeeld. Een verslag van de externe competitie staat elders op deze website.

Erwin Greven - Frits Wilbrink
Frits kreeg tegen Erwin de kans om zijn geliefde Franse verdediging te spelen, een opening waar Erwin bepaald geen voorliefde voor heeft. Maar deze avond was Erwin in zijn element. Na afloop bekende hij dat het een van de eerste keren was geweest dat hij een goede partij had gespeeld tegen de Franse verdediging. Het betrof de variant met 3. Pc3. De ontknoping va de partij begon toen Erwin op de koningsvleugel een aanval inzette met een toren en een de dame gericht op pion h6 die gedekt stond door een paard op f5 en een pion op g7. Achter de pionnen stond de zwarte koning op h8 ingesloten door een toren op g8. Toen Erwin het paard op f5 aanviel met pion g4 was stukverlies niet meer te voorkomen op straffe van mat. Frits gaf op en Erwin blijft koploper.

Bram Rook – Bert Meester
Bij gebrek aan deelnemers voor de interne competitie kon het gebeuren dat Bert tegen Bram werd ingedeeld. Dat Bert meer dan één maatje te groot was voor Bram bleek uit de snelle overwinning die hij boekte. Aangezien Bram aanmerkelijk lager op de ranglijst staat dan Frits loopt de achterstand van Bert op koploper Erwin ondanks zijn overwinning toch op. Maar Bert heeft ook nog een afgebroken partij staan tegen Frits en als hij deze weet te winnen dan komt hij toch weer een stuk dichterbij.

Frank London – Willem Frouws
Het begint er waarachtig naar uit te zien dat Frank een liefhebber is van afwassen. Niet zelden is hij als eerste klaar met zijn partij en zo ook vanavond. Frank over deze partij:
Frank tegen Willem was een koningsgambiet. Frank was danig aangetast door de allergie want in plaats van te offeren probeerde hij met een algemene afruil een gelijke stelling te bereiken. Daarna gingen Frank en Willem biljarten.
Ik kan hier nog aan toevoegen dat Frank in de slotstelling dacht dat hij een pion had voorgestaan terwijl hij in werkelijkheid een pion achter stond. De pluspion van Willem was wel een lelijke dubbelpion en daardoor niet veel waard, reden voor Willem om het remiseaanbod te accepteren. Achter de bar klaagde Willem tegen mij over het feit dat een over het algemeen mooi aanvalsspel opleverende opening als het koningsgambiet deze avond in handen van Frank verworden was tot een saaie afruilopening. Het zij zo, Willem. Als Frank van zijn allergie verlost is en je mag weer een keer met zwart tegen hem spelen, dan weet ik zeker dat hij zich er niet op deze wijze vanaf zal maken.

Carlo Buijvoets – Sander van Westreenen
Carlo had zichzelf deze avond tegen Sander ingedeeld om tegelijkertijd wat bardienst te kunnen draaien voor de extern spelende schakers. In totaal speelde Carlo drie partijen tegen Sander en de eindscore werd 2½-½. Het halfje verdiende Sander doordat hij met een materiële achterstand van vier stukken en vier pionnen midden op het bord pat werd gezet.

Carlo Buijvoets