Op 10 maart 2005 is de vijfentwintigste ronde van de interne competitie van VDS gespeeld. Tegelijkertijd werd er één wedstrijd voor de bekercompetitie gespeeld. Veel, heel veel afzeggingen deze week. Een hele bus vol schakers naar Frankrijk. Ja die mis je op de clubavond. Bovendien waren er ook nogal wat anderen die hadden afgezegd. Dus een beperkt gebeuren op donderdagavond. In totaal werd er aan zeven borden geschaakt. Ondanks het gemis van de afzeggers was het toch een gezellige en spannende avond. Het volgende valt te melden over de interne competitie.

Frank London – Erwin Greven
De partij werd uiteindelijk door Erwin gewonnen na een ingewikkelde en spannende strijd. Na de opening ging het lang gelijk op en leek de stelling van Frank zeker mogelijkheden te bieden. Maar Frank moest zonodig weer offeren waardoor hij de grip op de partij kwijt raakte en verloor. Dit keer een écht offer dus.

Sander van Westreenen – Bert Meester
Ik weet niet of Bert meer moeite met Sander had maar in ieder geval duurde de partij wat langer. Tegen anderen grapte Bert bovendien dat hij van Sander nog wat bijleerde, doelend op de voortdurende opmerkingen die Sander maakte over zijn partij. Doordat het wat langer duurde ontsnapte Bert tenminste aan de afwasbeurt.

Johan van Ommen – Frans van den Berg
Er is altijd wel één partij die tot na middernacht duurt en weer was Johan daarbij betrokken. Johan vertelde dat hij er heel erg goed had voorgestaan maar dat hij op een bepaald moment een loper had verkwanseld. De partij werd afgebroken in een stelling waarin Johan twee pionnen minder heeft. Frans weet met dit soort voordeeltjes meestel wel raad. Het zou mij dus verbazen als Johan de partij nog kan redden. Maar je weet maar nooit.

Frits Wilbrink – Frank Nelemans
Voor de tweede keer dit seizoen speelde Frank verdienstelijk remise tegen Frits. Ogenschijnlijk kwam Frank zelfs wat beter uit de opening en had hij enige druk op de Koningsvleugel van Frits. Nadat Frits dwong tot afruil van groot materiaal werd de partij remise.

Arie van Veen – Bram Rook
De partij ging lang gelijk op maar Arie had wat meer stukken ontwikkeld. In het middenspel was het toch nog wel even schrikken voor Arie. Hij zag een pionvork op zijn dame en een loper over het hoofd. De schade viel mee omdat Arie met zijn dame een tussenschaakje kon geven. Even later won Arie een stuk tegen een pion omdat bij een afruil van stukken, de dame van Bram gepend stond en hij niet terug kon slaan. Na gedwongen afruil van nog meer materiaal gaf Bram op.

Harry Mulder – Maarten Zalme
Maarten liet zich wel heel snel verschalken door Harry. Als ik het goed heb begrepen was Maarten in een typisch "Harry Muldervalletje" gelopen. Maarten vatte het sportief op en realiseerde zich meteen dat deze snelle afloop leidde tot het verplichte afwassen. Enthousiast riep hij, direct na het vallen van zijn koning: "Harry, dan maar afwassen!"

Voor de bekercompetitie werd één wedstrijd gespeeld. Het was de laatste wedstrijd van de kwartfinale.
André Schols – Rein Takken
Dit was een bekerwedstrijd uit de kwartfinale. Rein liet zien dat hij niet voor niets tot deze ronde was doorgedrongen. Hij maakte het André knap moeilijk. Op een bepaald moment stond Rein in de eerste partij een vol paard voor maar hij kwam geleidelijk in tijdnood. In deze fase raakte hij zijn voordeel kwijt en ging uiteindelijk door de vlag. Rein, de "cupfighter", was uitgevochten en zag een tweede potje al helemaal niet meer zitten. Formeel werd tot remise besloten. André bekert dus verder.

Arie van Veen.