Op 17 februari 2005 zijn voor de tweeëntwintigste ronde van de interne competitie van VDS zes partijen gespeeld. Deze ronde viel samen met een externe thuiswedstrijd van VDS 1 en daardoor was de speelzaal weer goed gevuld, wat altijd voor een beetje extra sfeer en spanning zorgt. Onze voorzitter Chris Plante kwam vanzelfsprekend zijn belofte weer na om tijdens externe thuiswedstrijden de bar te draaien en daardoor kreeg hij evenals kort geleden Sander van Westreenen als tegenstander geserveerd. Over de uitslag van deze partij wordt niet gecorrespondeerd.

Carlo Buijvoets - André Schols
Carlo speelde met wit tegen André en verwachtte dat deze in antwoord op zijn openingszet 1. e4 voor de Pirc (1. … d6) zou kiezen waarop Carlo dan weer de bewuste variant met Ld3 in plaats van Pc3 zou spelen. Maar André verraste zijn tegenstander door al op de eerste zet met g6 te komen, de Modern Defence zoals dat in keurig Nederlands heet. André meldde na de partij dat hij met deze verdediging aan het experimenteren is maar nog niet van de finesses ervan op de hoogte is, want eerder die week was hij in twaalf zetten opgebracht na het spelen van deze opening. Tegen Carlo hield hij het langer vol hoewel hij al na de helft van dat aantal zetten een foutieve voortzetting koos waardoor zijn koningsstelling geruïneerd kon worden en het initiatief stevig in handen van wit kwam. Carlo kreeg een pluspion op f7 die door André op elk gewenst moment terug genomen kon worden, maar André verkoos de pion als dekking voor zijn koning te gebruiken en weigerde hardnekkig om hem te slaan. Op de zeventiende zet pleegde Carlo een loperoffer (zie diagram na 16. … e6) met het vooruitzicht dat hij dit stuk makkelijk kon heroveren. Toen groeiden André de complicaties boven het hoofd. Hij koos niet voor de sterkste voortzetting en in het vervolg werd hij opgerold. Op de 27^e zet kwam hij op een volle toren plus twee pionnen achterstand. Dat was voor André het sein om te capituleren. Vanuit de diagramstelling volgde: 17. Dd4 Kg7 18. g4 exd5 19. Pxd5 Dxf7 20. g5 Lg4 Fritz geeft hier de volgende variant: 20. ... h6 21. The1 Pe6 22. Dc3+-. André en ik hebben na de partij gekeken naar 20. ... Pce4. André meende dat hij er dan beter uitgekomen was, maar een vrij geforceerde variant van Fritz toont aan dat zwart ook dan spoedig de strijd moet staken: 21. gxf6+ Pxf6 22. The1 Dxd5 23. Te7+ Kh6 24. Dxf6 Df5 25. Dg7+ Kh5 26. Tf7 De6 27. Tg1 De3+ 28. Kb1 en nu is Lg4 niet goed wegens Dxh7+ en mat op de volgende zet. Zwart rest hier niets anders dan zijn dame te geven tegen de toren op g1 en na terugnemen door het paard mag de zwarte loper niet van zijn plaats omdat wit nog steeds mat dreigt met Df6 gevolgd door Dg5. Met andere woorden, zwart wordt helemaal uitgekleed. De partij vervolgde met 21. Pxf6 Hier had ik er beter aan gedaan om te slaan met de g-pion waarna Fritz de zwarte dame offert omdat het anders mat in 10 gaat. Sorry, niet gezien! 21. ... Lxf3 22. Pg4+ Kf8 (22. … Kg8?? 23. Ph6+ met damewinst) 23. Dxh8+ Ke7 24. The1+ Pe6 25. Dxa8 Lxd1 Na 25. ... Dxf4+ blijft zwart een toren achter. 26. Dxb7+ Kf8 27. Dxf7+ 1–0

Bert Meester - Arie van Veen
In de partij tussen Bert en Arie kwam de Franse Tarraschvariant (met 3. Pd2) op het bord. Aanvankelijk leek het mij dat Fransspeler Arie goed stand wist te houden tegen de Meester maar met het vorderen van de partij groeiden hem de complicaties toch boven het hoofd. Arie verloor een kwaliteit op de koningsvleugel en speelde op een bepaald moment ook zijn d-pion op naar d4 waar deze geen ruggesteun van een andere pion meer genoot en een gewild aanvalsobject voor Bert werd. Dat werd Arie allemaal teveel en hij gaf de partij dan ook korte tijd later op. Bert kreeg in ieder geval deze avond de stukken niet in zijn schoot geworpen maar moest helemaal op eigen kracht de partij naar zich toe trekken. Op overtuigende wijze liet hij zien dat hij dat ook nog kan.

Willem Frouws - Hans Hertgers
Willem en Hans speelden een gesloten Spaanse partij die door de laatste onorthodox werd aangepakt met 4. … d6. Willem wist wel raad met deze aanpak en bezorgde Hans geïsoleerde pionnen op de a- en de e-lijn. Daarvan gaf Hans de a-pion voor vage kansen en even later gaf hij de kwaliteit die hij echter moeiteloos heroverde. Bij dat alles kreeg Hans een verre pion op c2. Willem liet zich niet van de wijs brengen en won een stuk maar daarna leek zijn dame in de problemen te zijn gekomen. Deze kon zich nog net redden in een dans om de pion op c2 die tenslotte ook niet meer verder kwam. Met het stuk voor wist Willem in het vervolg de partij definitief naar zich toe te trekken.

Harry Mulder - Willem van Diggele
Van Harry weten we inmiddels wel dat hij er groot genoegen in schept om zijn tegenstanders met allerlei gambieten zo vroeg mogelijk in de partij naar de keel te vliegen en dat deed hij ook deze avond. Voor het eerst hanteerde hij het Morragambiet, een door ondergetekende ook veel gehanteerd wapen. Dat Willem zich hierdoor niet van de wijs had laten brengen werd duidelijk toen we Harry "Help!" hoorden roepen. Hij stond al vroeg in de partij een stuk achter en dat was volgens zijn eigen zeggen dit keer geen bedoeld offer geweest. "Ik moet er nog eens goed op studeren," zei hij. Willem liet het allemaal langs zich heengaan, concentreerde zich op het bord en liet zich niet beschwindelen. Resoluut schoof hij de partij naar winst. De winst voor Harry deze avond was dat hij twee boekjes van Frank London te leen kreeg over… natuurlijk, een illuster gambiet.

Rein Takken - Frank Nelemans
Frank doet als volgt verslag van deze partij:
Wat begon als een Siciliaan waarin de complicaties niet van de lucht waren, kreeg een Napolitaans tintje door een Maffia-aanval van Rein die twee pionnen opleverde. Er stond wel al lang een paard in dat door Frank via tempowinst werd veroverd. Toen daarna ook nog een extra stuk werd gepakt, gaf Rein op. Maar remise was verdiend geweest!

Bram Rook - Gerald Visch
Gerald speelde tegen Bram de Pirc en hij kwam voor zijn gevoel iets beter uit de opening. Maar Bram zag de mogelijkheid om een paard van Gerald in te sluiten en het te veroveren. Het verkregen voordeel werd vervolgens door Bram bekwaam uitgebuit en met een vol punt op zak kon hij later tevreden naar huis gaan.

Carlo Buijvoets