Op 3 februari 2005 zijn voor de twintigste ronde van de interne competitie van VDS zeven partijen gespeeld en werden tevens de laatste twee wedstrijden uit de eerste ronde van de bekercompetitie afgewerkt. Ook viel er weer iets te vieren want clubkampioen Harm Schoten gaf ter gelegenheid van zijn eenendertigste verjaardag een rondje.

Carlo Buijvoets - Frits Wilbrink
Vorige week schreef ik in het rondeverslag: "Als Carlo en Arie tegen elkaar spelen komt er altijd Frans op het bord. Vroeger maakte het niet uit wie van beiden wit had, er werd standaard de doorschuifvariant gespeeld. Tegenwoordig is dat anders." Dit hele verhaal gaat onverkort op voor de ontmoeting van deze avond tussen Carlo en Frits. Eerder dit seizoen (ronde 1) koos Frits met wit voor de afruilvariant tegen Carlo, overigens met desastreus resultaat voor Frits. Nu had Carlo wit en werd er dus weer trouw doorgeschoven naar e5. Omdat onze regerende offer- doch naar verwachting aanstaande remisekoning onlangs nadrukkelijk blijk heeft gegeven van een meer dan gemiddelde belangstelling voor de partijen van uw scribent, zal ik hem hierbij van dienst zijn. Dan krijgt hij een voorproefje van hoe ik remisekampioenen pleeg te bejegenen op het bord (de partij is ook na te spelen in de Chessviewer, database: Carlo Buijvoets). 1. e4 e6 2. d4 d5 3. e5 c5 4. c3 Pc6 5. Pf3 Db6 6. Ld3 Ld7 7. Lc2 cxd4 8. cxd4 Pb4 Hier begeeft Frits zich als eerste op voor ons beiden onbekend terrein. De bedoeling is duidelijk: loper van c2 wegjagen en vervolgens met Lc5 de witte rokade bemoeilijken. Daar wilde ik niet aan meewerken. 9. 0–0 Pxc2 10. Dxc2 Pe7 11. Pc3 Tc8 Fritz geeft hier Le3 als voortzetting. Ik gaf de voorkeur aan het onmiddellijk opheffen van de penning. 12. Dd1 Pf5 Nu gaat Frits druk zetten op d4, thematisch in de Franse doorschuifvariant. 13. Pe2 Lb5 De pion op d4 staat twee keer aangevallen en drie keer gedekt. Als wit echter toestaat dat de loper het paard op e2 slaat en de dame neemt terug, dan zijn er in een klap twee verdedigers opgeruimd en valt d4, dus moet het paard op e2 op een andere wijze gedekt worden. 14. Te1 Lb4 15. Ld2 (zie eerste diagram). Het lijkt erop dat 14. Te1 niet de juiste verdediging was, maar het kan allemaal net. Speelt zwart nu 15. ... Lxe2 dan volgt 16. Txe2 en nu staat d4 indirect gedekt. Zie 16. ... Pxe4 17. Pxe4 Dxe4 17. Da4+ en zwart verliest een stuk. 15. ... Da5 Na de 12e zet van wit geeft Fritz aan zwart een voordeel van bijna een half punt op basis van het initiatief dat hij verwierf. Na deze zet is dat voordeel helemaal weg en het evenwicht hersteld. Frits zei na de partij ook dat hij dit een slechte zet vond. Zijn digitale naamgenoot is het dus met hem eens. 16. Pc3 0–0 17. a3 Lxc3 18. Lxc3 Da6 19. g4 Ik wilde wel wat gaan rommelen en had wel eens eerder g4 gespeeld zien worden in het Frans. Bovendien wilde ik het paard verjagen van f5 om de druk op d4 te verminderen en veld e3 beschikbaar te krijgen voor mijn toren. 19. ... Pe7 20. Te3 Deze zet speelde ik met de bedoeling om de loper weg te houden van de diagonaal b1–h7 en tevens met het plan om ooit misschien zelf iets op die diagonaal te gaan doen. 20. ... f5 21. exf6 Txf6 22. Lb4 Pg6 23. Tc1 Txc1 Tot hier was alles in evenwicht maar na deze zet geeft Fritz wit een voordeel van 0,4. Een beter alternatief voor zwart was 23. … Te8.

24. Dxc1 Dc6 Na deze grafzet (Lc6 lijkt me veel beter) schiet het voordeel van wit omhoog naar 0,84. Ik heb lang gezocht naar wat Frits met deze zet bedoelde maar kon het niet vinden en onder de woorden "Wat zie jij dat ik niet zie. Leg het mij maar uit!" speelde ik mijn volgende zet. 25. Tc3 Lc4 (zie tweede diagram). Nu leek het er zowaar op dat Frits het beter had gezien dan ik. Wit mag nu niet meteen b3 spelen vanwege Pf4 met de dreiging Pe2+ en familieschaak. Het moet gezegd, een creatieve oplossing van Frits, maar deze was uit nood geboren want na de partij bekende Frits mij: "Ik had 25. Tc3 helemaal niet gezien." 26. Pe5 Plus 0,97 voor wit. Nu werkt 26. ... Pf4 niet wegens het vervolg: 27. Pxc6 Pe2+ 28. Kg2 Pxc1 29. Pe7+ Kf7 30. Txc1 en wit heeft een stuk gewonnen. 26. ... Pxe5 Plus 1,19 voor wit. Frits stort in. 27. dxe5 Tf7 Plus 2,03. De loper op b3 gaat nu echt vallen. Het alternatief 27. ... Tg6 was iets beter. Wit speelt dan rustig 28. h3 om zich vervolgens weer op de loper te concentreren. 28. b3 Db6 Plus 2,94 voor wit. Beter was 28. ... b5 29. bxc4 bxc4 30. De3 waarna het voordeel voor wit beperkt blijft tot 1,9. 29. Dc2 Wit begaat een foutje en het voordeel loopt terug naar 2,47. Beter was Dd2 om de binnenkomst van de zwarte dame te verhinderen. De loper mag nog steeds niet weg op straffe van mat, bijv. 29. ... L~ 30. Tc8+ Tf8 31. Txf8#. 29. ... Dd4 30. bxc4 Dxg4+ 31. Tg3 Nog een fout van wit. Beter was Kh1. Na de tekstzet slinkt het voordeel tot 1,44. 31. ... Dd4?? Plus 13 voor wit! Maar zoals ik al zei: "Frits stort in." Hij slaat hier de hand aan zichzelf. In plaats van zelf te slaan op c4 en twee pionnen te krijgen voor zijn stuk, geeft hij mij de kans de c-lijn te openen met een matdreiging tot gevolg die hem groot materiaal gaat kosten. 32. cxd5 Zwart geeft op. Zo gaan wij om met remisekoningen, Frank. 1–0

Frans van den Berg - Erwin Greven
In een damegambiet kwam Frans tot de opstelling d4 - e4 maar met c5 kreeg Erwin het mooie centrum toch kapot. Nu heb ik Frans wel eens tegen Erwin horen zeggen: "Tegen jouw speel ik altijd mijn slechtste schaak!" nadat hij een partij verloren had, maar dit keer wist Erwin van dat psychologische voordeel geen gebruik te maken. Het centrum van Frans ging dan wel kapot maar Frans zelf hield stand. De partij eindigde in een puntendeling.

Bert Meester - Harry Mulder
Voor aanvang van deze partij en nadat hij zojuist in de map had gelezen wie zijn tegenstander deze avond zou zijn, kwam Harry bij mij informeren of mijn computer op hol geslagen was. Dat getuigt niet van een grote dosis zelfvertrouwen. Toch trok Harry dapper ten strijde en speelde hij een van zijn gebruikelijke gambietopeningen. Na dit pionoffer in de opening was Harry nog geenszins tevreden gesteld met het verloren gegane materiaal en niet veel later volgde een paardoffer met kort daarop ook nog eens een loperoffer. Bert liet zich daardoor echter niet van de wijs brengen en koeltjes bleef hij bekijken waar de compensatie voor zwart te vinden was. Toen deze echter uitbleef gaf Harry, na nog een stuk verloren te hebben, bij de zestiende zet op. Met dit spektakelstuk lijkt Harry een gooi te willen doen naar de titel van offerkoning maar het is de vraag of de regerende offerkoning zich zo makkelijk zijn titel zal laten ontnemen. In elk geval offers genoeg deze avond van Harry, maar ze waren bijna allemaal uit de wanhoop die zich al voorafgaand aan de partij van hem meester maakte, geboren.

Harm Schoten - Willem Frouws
Een spannende en beladen ontmoeting omdat het een replay was van de finale van de voorgaande competitie. Toen wist Harm door remise in betere stand zich de titel eigen te maken. Over de partij van vandaag schrijft Harm: "Aangenomen damegambiet. Mooi stukkenspel, spannende partij. Willem kwam een pion voor ten koste van initiatief. Een doorgeschoven pion op d6, gedekt door de dameloper op f4, werd zwart uiteindelijk fataal. Hij verloor een stuk en de partij."

André Schols - Frank Nelemans
André Schols - Sander van Westreenen
André speelde deze avond de minisimultaan, een altijd weer lastige opdracht omdat de tweede partij afleidt van de eerste. Maar André met wit staat garant voor de Sokolsky en daarin is hij thuis zoals geen ander, toch… Een week eerder had hij met dit wapen nog bijna Erwin voor aap gezet en nu moest Frank zich ertegen verweren. Maar die verdraaide simultaan gooide roet in het eten. De partij tegen Frank is afgebroken in de diagramstand en een snelle analyse van de omstanders biedt André weinig hoop op een goed resultaat. De zwarte koning loopt achter de toren langs naar b5 om vervolgens de a-pion te ondersteunen bij zijn mars naar a1. Twee pionnen lijkt teveel.
Nee, dan het eindspel dat André tegen Sander op het bord kreeg. Daarin beschikte André nog over een e-, f-, g- en h-pion en Sander enkel over en h-pion. Sander mompelde nog wel iets over het creëren van een vrijpion maar had tegen deze overmacht natuurlijk geen schijn van kans. André speelde het vlotjes uit.

Gerald Visch - Johan van Ommen
Gerald tegen Johan werd de langste partij van de avond. Toen ik tegen half een naar huis ging waren ze nog bezig en zaten ze juist te overleggen over uitspelen of afbreken. Op dat moment stond er al een tijdje een eindspel op het bord waarin beide partijen nog een toren hadden en Johan over twee paartjes van twee pionnen beschikte en Gerald over twee geïsoleerde pionnen waarvan er al wel één gevorderd was tot de zesde rij. Dit was een beetje een handenbinder voor Johan maar toen hij uiteindelijk een pionnenstorm op twee fronten ontketende werd het Gerald snel te veel en gaf hij op.

Maarten Zalme - Willem van Diggele
Van deze partij heb ik niets gezien of gehoord en kan ik derhalve alleen de uitslag melden. Willem won.

Kees van Es - Frank London
Kees speelde in de eerste partij met wit tegen de Caro Kann van Frank. Frank kwam beter te staan en Kees werd op een nul getrakteerd.
In de tweede partij speelde Frank tegen de Franse verdediging van Kees. Op een bepaald moment hoorden wij Frank niet zonder trots naar de scribent roepen: "Carlo, een offer" waarop deze de situatie in ogenschouw kwam nemen. Helemaal correct, Frank had een paard geofferd voor enkele pionnen en vage kansen om daarmee de overkant te bereiken. Die kansen werden later inde partij door Kees echter deskundig om zeep geholpen en zo had Frank zichzelf weer eens van het bord geofferd.
Er moest een beslissingspartij worden gespeeld en daarin kwam Kees wel lekker te staan. In ieder geval had hij een behoorlijke tijdvoorsprong opgebouwd in deze partij van 15 minuten elk en Frank moest dan ook vol op de aanval gaan spelen. Dat is hem meestal wel toevertrouwd, maar vanavond haperde de anders zo geoliede aanvalsmachine. Misschien was het onder de druk van de klok, maar op een bepaald moment gaf Frank een dameschaak op een veld dat gedekt leek te zijn door zijn paard. Maar dat paard stond gepend en dus stond de dame gewoon ongedekt. Kees zag echter het schaak over het hoofd en meende het paard te kunnen slaan waarop Frank hem op het schaak wees. Kees meende even de partij verloren te hebben maar een ingreep van de wedstrijdleider maakte duidelijk dat in een rapidpartij een onreglementaire zet niet tot verlies leidt maar teruggenomen dient te worden. Kees moest dus het schaak opheffen en deed dat door de dame van Frank te slaan. Die kon niet terugnemen en gaf terstond de partij op. Even dacht Frank nog een herkansing te krijgen in een tweede beslissingspartij maar toen hem het bekerreglement uitgelegd was werd de tweevoudig bekerwinnaar duidelijk dat hij daar dit seizoen geen derde keer aan toe zou kunnen voegen. Kees wint met 2 - 1 en bekert verder.

Arie van Veen - Rein Takken
Van deze bekerontmoeting heb ik niets gezien of gehoord en ik moet dan ook volstaan met het vermelden van de in mijn ogen verrassende uitslag: Rein wint met 1½ - ½ en bekert verder.

Carlo Buijvoets