Op 13 januari 2005 zijn voor de zeventiende ronde van de interne competitie van VDS vier partijen gespeeld. Dit kleine aantal was een gevolg van het feit dat VDS 2 een externe thuiswedstrijd moest spelen tegen Schaakstad 7. Een verslag van die wedstrijd staat elders op deze website. Hier worden uitsluitend de partijen voor de interne competitie besproken. Allereerst valt over de interne competitie nog te vermelden dat de afgebroken partij uit de vijfde ronde tussen Harm Schoten en Hans Hertgers zonder verder te spelen is opgegeven door Harm. Dat was te verwachten en is nu dus een feit. Hans verstevigt daardoor zijn derde plaats op de ranglijst. Hieronder volgen de partijen die deze avond zijn gespeeld.

Erwin Greven - Bert Meester
Erwin speelde tegen Bert een Franse afruilvariant waarbij het er in mijn ogen nogal onconventioneel aan toe ging. Dat beaamde Bert ook na de partij toen hij zei dat hij eens iets anders had willen proberen dan gewoon naar een degelijke remise schuiven in deze saaie opening. Dat heeft hij geweten. In het middenspel zag Bert een combinatie van Erwin over het hoofd die hem pardoes een stuk kostte. Daarna liep de partij uit op een eindspel van een loper voor Bert tegen twee paarden voor Erwin en met beiden nog vier pionnen op de damevleugel. Zover had het echter niet hoeven te komen als Erwin zich bij de diagramstelling (Ik hoop dat ik mij de stelling juist herinner, maar de essentie ervan is in ieder geval wel correct!) het advies van een grootmeester waarvan ik de naam niet weet, ter harte had genomen:
"Als je schaak kunt geven moet je dat altijd doen. Misschien is het wel MAT!"
Zo'n moment deed zich dus ook in deze partij voor. Erwin aan zet had de keus uit Pxg4 waarna ook de witte toren geslagen zou worden, of Pf5+. Had hij dat laatste maar gedaan, dan was hem het nodige denkwerk in het eindspel bespaard gebleven, want het was mat in één geweest. Dat beide cracks dit niet onbelangrijke detail misten, is geen reclame voor hun schaakkwaliteiten. Frans van den Berg en André Schols waren degenen die het niet ontgaan was. Hulde aan hen! Hoe het ook zij, in het eindspel moest Erwin nog erg nauwkeurig spelen om Bert uiteindelijk op de knieën te krijgen, maar dat lukte rond middernacht. Daarmee liep Bert tegen zijn eerste verliespartij op en is zijn mars naar de top tijdelijk onderbroken.

Johan van Ommen - Frank London
Veel plezier in de partij tussen Johan en Frank en bovendien veel schrijfvoer. Zowel Frank, die dat overigens altijd heel trouw doet, als dit keer ook Johan leverden bijdragen voor het rondeverslag. Maar allereerst nog een observatie van mijzelf. Nog in een vroeg stadium van de partij was het Harry die bij Johan navraag kwam doen over de gehanteerde opening en het waarom van de hilariteit die zich aan dit bord leek af te spelen. Johan deelde hem de gevraagde informatie mee en voegde eraan toe dat hij en Frank al een decennia lange discussie op het schaakbord uitvechten in de betreffende variant. Daarop vroeg Harry wie er dan meestal aan het langste eind trok. Het antwoord van Johan op deze vraag ging gepaard met de nodige lichaamstaal. Hij rechtte zijn rug, veerde met zijn hakken van de grond en staand op zijn tenen met de kin omhoog zei hij fier: "Moi!" Om welke openingsvariant het gaat onthult Frank in zijn verslag.
Bij de theoretische discussie (25 jaar reeds) in de Stonewall met Ph3, ook Donner speelde dat tegen Frank, week Frank af met het nieuwtje Pa6. Johan moest zonodig de traditie van de afgelopen weken doorzetten: offeren tegen Frank! Een stuk op c6. Na wat slimme zetjes van Frank werd de dame van Johan opgesloten en trok dit keer Frank aan het langste eind.
Johan verraste mij met de gehele partij, ruimschoots voorzien van commentaar en een diagram. De partij staat ook in de Chessviewer, in de database Johan van Ommen.

Willem Frouws - Bram Rook
Van de partij tussen Willem en Bram heb ik niets meegekregen. Wel hoorde ik Willem op een bepaald moment zeggen: "Tja, dat kon niet hè." Daarop gaf Bram de partij op. Wat mij opviel is dat Willem geheel vrijwillig een simultaan gaf deze avond. Maarten had zich niet afgemeld en zo kwam het dat Gerald zonder tegenstander zat. Willem bood daarom aan om ook tegen hem een partij te spelen. Misschien dacht Willem dat hij zo dubbele punten kon scoren om in versneld tempo de opgelopen achterstand op de ranglijst weg te werken. Hoezeer ik zijn geste aan het adres van Gerald ook waardeer, ik moet hem op dit punt wel teleurstellen. De partij tegen Gerald komt niet in de boeken en Willem zal zich op de gewone manier van de elfde plaats omhoog moeten werken.

Kees van Es - Harry Mulder
Kees was terug van zijn twee maanden durende ontdekkingsreis door zuidoost Azië. Gelukkig was hij ten tijde van de tsunami in het hoog gelegen Chiang Mai in Thailand en bleef hij gespaard. Dat had hij mij al laten weten in een mailtje dat hij stuurde in antwoord op een bericht van mij met de vraag of hij het goed maakte, kort na de tsunami. In dat bericht schreef Kees ook dat hij zich verheugde in het vooruitzicht van een lekkere pot schaak. Welnu, zijn eerste partij na terugkeer werd voor hem allesbehalve een lekkere pot schaak. Tegen Harry, die hem vorig seizoen ook al eens keihard van het bord had gecombineerd, kwam het Lettisch gambiet op het bord en dit keer werd Kees niet gespaard. In een aanvalsgolf die slechts acht zetten duurde, ging Kees helemaal kopje onder. Het partijverloop: 1. e4 e5 2. Pf3 f5 3. Pxe5 De7 4. Dh5+ g6 5. Pxg6  Dxe4+ 6. Le2 Pf6 7. Dh4 Dxg2 8. Tf1 Dxg6 0-1.

Frans van den Berg - Sander van Westreenen
Frans viel de eer te beurt om Sander te onderhouden deze avond. Frans meldt op het uitslagenformulier de voor zichzelf sprekende eindstand: 3-0.

Carlo Buijvoets