Op 23 december 2004 zijn voor de vijftiende ronde van de interne competitie van VDS vier partijen gespeeld en ook werd de uitslag van twee afgebroken partijen bekend. Daarnaast werden voor de eerste ronde van de bekercompetitie eveneens vier wedstrijden afgewerkt.
De avond stond in het teken van de 50^e verjaardag van Frits Wilbrink die voor deze gelegenheid alle registers had opengetrokken: banketstaaf bij de koffie, heerlijke Merlot uit de Bilderbergkelders of een consumptie naar eigen keuze uit de voorraad van De Neel, kortom, voor elk wat wils. Alsof dit nog niet genoeg was kwam ook Willem van Diggele nog eens met dozen vol huzarensalade voor wie daar trek in hadden. Mede naar aanleiding van deze zeer gewaardeerde geste van Willem heb ik in de wandelgangen reeds vernomen dat er komende week iemand voornemens is om oliebollen op te OFFEREN aan de schaakclub. Wie dat kan zijn weet ik niet, maar ik heb zo mijn vermoedens. Misschien moeten we de betekenis van VDS maar veranderen in Vreet-, Drink- en Schaakclub.
Voorts leek het er even op dat de louche praktijken van de onroerend goed wereld ook hun intrede bij VDS hadden gedaan. De competitieleider kreeg als zakelijke relatie van de man met de bijnaam Onroerend Goed Magnaat een kerstattentie aangeboden, een prachtige kist in de vorm van een schaakbord met daarin twee heerlijke flessen, schaakstukken en ander spelmateriaal. Na ontvangst hiervan liet de competitieleider meteen aan iedereen weten zeer ontvankelijk te zijn voor verzoeken met betrekking tot de indeling die ondersteund door dit soort argumenten overgebracht worden. Of deze opmerking serieus genomen moet worden, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Hieronder worden nu eerst de partijen voor de interne competitie besproken en daarna komen de bekerwedstrijden aan de orde.

Hans Hertgers - Bert Meester
Hans speelde tegen Bert een bijzonder degelijke partij waarin hij zelfs op een pion voorsprong kwam. Bert, die lang gerokeerd had, had als compensatie wel de nodige dreigingen op de kort gerokeerde witte koning maar tot de 30^e zet wist Hans die goed te pareren ook al waren veel lijnen naar zijn koning geopend. Op de 29^e had Bert besloten zijn loper van b7 naar e4 te spelen om deze voor de vijandelijke pionnen te krijgen in geval Hans d5 zou spelen (zie diagram rechts). Vanaf dat moment ging het met Hans bergafwaarts. De loper stond weliswaar ongedekt maar mocht op straffe van mat niet genomen worden. Dus moest de aangevallen dame van wit wijken. 30. De2 Nu staat de zwarte toren op h5 aangevallen maar ook deze mag op straffe van mat niet genomen worden. 30. … Kb8 Ter voorkoming van het tussenschaakje De6 waarna de dames geruild worden en de zwarte aanval aan kracht inboet. 31. Tf1 Deze zet leidt ook tot afruil van materiaal maar tevens tot pionverlies voor wit en een stelling die vervolgens weinig hoop biedt op een goede afloop. 31. … Dxf1+ 32. Dxf1 Txf1+ 33. Kxf1 Txh2

De witte pionnenstructuur is plotseling een groot probleem. 34. Lf4 Th7 35. Tg5 Ld3+ 36. Ke1 Lxc4 37. Kd2 Lb3 38. c4 Lxc4 39. Kc3 Le6 40. d5 Ld7 Afgebroken (zie diagram links) maar ik vermoed dat Hans zonder verder te spelen op zal geven.

Frank London - Gerald Visch
Frank en Gerald speelden een Grand Prix waarin Frank zonodig weer moest offeren, een kwaliteit en een pion. Gerald ving het echter goed op en toen Frank in de problemen kwam stonden grote drommen volk om het bord, het zogenaamde ramptoerisme. Een misrekening van Gerald bracht Frank weer terug in de wedstrijd en leverde hem vervolgens ook de partij op.

Frits Wilbrink - Bram Rook
De jarige Frits had, dankzij Keizer, zijn tweede ontmoeting met Abraham op deze dag. Tegen Abraham Rook speelde hij een Spaanse partij waarin het evenwicht lange tijd niet werd verbroken. Als Bram op de 35^e zet Kh6 had gespeeld, had Frits gelijk remise aangeboden zei hij na afloop, maar Bram gleed uit. Hij speelde een niet ter zake doende pionzet die voor Frits als een verjaardagscadeautje gevoeld moet hebben. Hij kon pardoes een pion winnen en uit het niets ook de partij naar zich toe trekken. Erg jammer voor Bram en een gelukkig punt voor Frits.

Frank Nelemans - Arie van Veen
Frank tegen Arie was een spannende partij waarin Frank al vroeg een paard voor een pion plus initiatief had geofferd. Arie had een slechte stelling met veel dreigingen van Frank, maar door zorgvuldig manoeuvreren wist Arie het droog te houden en gaf het materiaal uiteindelijk toch de doorslag.

Carlo Buijvoets - Chris Plante
Bekerhouder Carlo mocht het vanavond opnemen tegen Chris die hem twee seizoenen eerder een barrage had weten af te dwingen. In de eerste partij kwam het Falkbeer tegengambiet op het bord. Dat betekent dat Chris het koningsgambiet van Carlo weigerde en zelf een pion in de aanbieding deed. Die lustte Carlo wel en Chris zag zijn pion vervolgens nooit terug. Nadat Carlo vereenvoudigd had en op de 17^e zet ook nog een tweede pion veroverd had -en wel de pion op e4 die in genoemde opening de witte stelling lam moet leggen- was het met Chris eigenlijk wel gedaan. Chris wist de strijd nog te rekken tot de 31^e zet alvorens hij capituleerde.
In de tweede partij had Carlo met zwart dus genoeg aan remise om zich te plaatsen voor de volgende ronde van de bekercompetitie en wie schetst zijn verbazing als Chris in de opening kiest voor de Franse afruilvariant die bekend staat om het gemak waarmee zwart gelijk spel kan halen. Carlo was dan ook helemaal niet ongerust over de afloop van de tweede partij en al helemaal niet toen Chris ook nog eens meer tijd ging verbruiken dan hijzelf. Op de 23^e zet meende Carlo zelfs voor de winst te kunnen gaan door een pionnetje op de damevleugel aan te vallen. Hij was ervan overtuigd dat hij een pion ging winnen, maar ziedaar de veerkracht van onze voorzitter. Hij had zijn tijd niet verkeerd besteed en sloeg met een paard op h7 een zwarte pion van het bord met schaak. Carlo schrok wakker en even dacht hij, evenals Chris overigens, dat de partij op slag verloren was voor zwart. Beiden dachten even dat wit de dame ging veroveren maar secuur defensief optreden van Carlo wist de schade tot een pion te beperken. Eén pion meer was voor Chris niet voldoende om met de aanmerkelijk geringere hoeveelheid tijd die hij inmiddels had, de winst veilig te kunnen stellen. Op de 33^e zet realiseerde Chris zich dat en bood hij remise aan hetgeen door Carlo uiteraard geaccepteerd werd.

Willem van Diggele - Johan van Ommen
Willem, de gulle gever van deze avond, speelde voor de beker tegen tijdnoodspecialist Johan en wist deze op zijn eigen terrein te verslaan. Dat wil zeggen, Willem ging in de eerste partij in gewonnen stelling door de vlag terwijl Johan nog slechts enkele seconden bedenktijd over had.
Hoe de tweede partij verliep is mij niet bekend, maar wel dat Johan ook die won en zo met een dubbele overwinning op zak door gaat naar de tweede ronde.
Ter compensatie en uit medelijden was Johan daarna bereid om zijn verloren staande afgebroken partij tegen Willem uit ronde 12 van de interne competitie zonder verder te spelen op te geven. Dat was voor Willem het sein om ook in zijn afgebroken partij uit de derde ronde tegen Frans van den Berg, die inmiddels klaar was met zijn bekerwedstrijd, zijn geluk te beproeven. Dat liep voor Willem minder goed af. Frans wist de stelling tot winst te voeren en zo bleef Willem deze avond steken op 1 uit 4.

Maarten Zalme - Frans van den Berg
Maarten moest het in de bekercompetitie opnemen tegen Frans. In de eerste partij gaf Maarten eerst drie pionnen weg en vervolgens ook nog een paard. Dat was voor Frans voldoende om de partij naar zich toe te kunnen trekken.
In de tweede partij had Maarten zwart en trok hij voortvarend ten strijde, wetende dat hij moest winnen om tenminste een barrage af te dwingen. Hij offerde een paard op f2 maar Frans toonde aan dat het offer incorrect was en won ook de tweede partij.

Willem Frouws - André Schols
De eerste partij van de bekerwedstrijd tussen Willem en André werd met zwart gewonnen door André die daarmee in de comfortabele positie kwam dat hij met zijn Sokolski genoeg had aan remise in de tweede partij. Dat werd inderdaad een gelijk opgaande strijd. Toen André op een bepaald moment de kans schoon zag om een kwaliteit te offeren om vervolgens eeuwig schaak te kunnen geven en zodoende de wedstrijd te winnen, liet hij dat natuurlijk niet na en zo verdween ook Willem II uit de bekercompetitie.

Carlo Buijvoets