Op 11 november 2004 werden voor de tiende ronde van de interne competitie van VDS vijf partijen gespeeld. Bovendien werd de laatste wedstrijd uit de voorronde van de bekercompetitie gespeeld en was er een thuiswedstrijd van VDS 2 in de OSBO-competitie. Daarmee was de speelzaal zodanig goed gevuld dat er aan het begin van de avond zelfs een extra tafel aangesleept moest worden. In het kader van de externe wedstrijd had onze voorzitter Chris Plante zich opnieuw opgeofferd om de bar te draaien, waarvoor dank. De bekerwedstrijd zal hier ook kort besproken worden, maar een verslag van de externe wedstrijd staat elders op de website. Begonnen wordt met de partijen voor de interne competitie.

Harm Schoten - Frank London
Harm en Frank speelden de gebaande paden van de Stonewall. Na de lange rokade van Harm, wat een pionoffer inhield, keek Frank door zijn borstelige wenkbrauwen naar Harm en schatte in dat het een foutje was, wat Harm na de partij ook toegaf. Maar het geluk was, zoals gebruikelijk, met de kampioen en Frank durfde het cadeautje niet aan te nemen. Fritz zou om 01.30 uur die nacht voor Frank moeten bevestigen dat hij de juiste keus had gemaakt. Na dat moment in de partij kreeg Harm een fantastische knol op d5, maar gezien de offercapaciteiten van Frank werd later toch maar tot remise besloten. Met dit resultaat blijft Frank natuurlijk volop in de race om de "begeerde" titel van Frits Wilbrink over te nemen. Na vier remise op rij voor de interne competitie en tussendoor in dezelfde reeks ook nog twee remises extern voor VDS lijkt het erop dat Frank het winnen verleerd is, maar verliezen doet hij vooralsnog ook niet! Voor de extern spelende lijstaanvoerder was dat een bevredigend resultaat, want twee achtervolgers kwamen dus niet wezenlijk dichterbij.

Frans van den Berg - Frits Wilbrink
Frans en Frits speelden een partij die zij kwalificeerden als "onderhuids erg spannend". Frans probeerde een doorbraak met d5 maar die leverde hem niet op wat hij ervan verwachtte. Tegen het eind van de partij won Frans weliswaar een pion maar had hijzelf ook een dubbelpion. Dat gaf Frits voldoende compensatie en de terechte uitslag was dan ook remise. Daarmee blijft Frits zijn titelpretendent op de hielen zitten en geeft hij er blijk van deze niet zonder slag of stoot te willen overdoen aan iemand anders. Het resultaat van deze partij was nog een opsteker voor de lijstaanvoerder, want wederom kwamen twee achtervolgers niet tot het scoren van een vol punt.

Harry Mulder - Willem Frouws
Dat het Keizersysteem geen rekening houdt -en dat ook niet kan!- met de bekercompetitie werd vanavond overduidelijk. Liefst twee partijen van de avond waren een herhaling van een week eerder gespeelde bekerwedstrijden. Allereerst Harry tegen Willem Frouws. Een week eerder had Harry met twee nul verloren voor de beker en dat had hem een nare bijsmaak gegeven omdat hij in de tweede partij het betere van het spel had gehad. In de interne partij van deze avond was het wederom Harry die aan het kortste eind trok, maar dit keer gaf hij ruiterlijk toe dat Willem hem gewoon overklast had. Een terechte winnaar dus.

Johan van Ommen - Bram Rook
De tweede replay van een bekerwedstrijd van vorige week was die tussen Johan en Bram. Johan had een week eerder met 2-0 gewonnen maar deze avond ging het lange tijd gelijk op in een aangenomen damegambiet. Laat op de avond speelde Bram echter een verkeerde damezet die hem uiteindelijk een toren en daarmee ook de partij kostte. Opmerkelijk detail bij deze partij was dat we hier met twee knoeiers te maken hadden. Dit slaat evenwel niet op hun schaakkwaliteiten, maar op hun beider notatie. Nog heel vroeg in de partij hadden beiden dusdanige fouten in hun notatie gemaakt, dat herstel daarvan welhaast onmogelijk was. Dat deed Johan dan ook besluiten om op een schone lei te beginnen en onder zijn eerste partijnotatie de volgende mededeling te kalken: "Wegens knoeien bij het noteren verbannen naar de volgende blz."

Maarten Zalme - Bert Meester
Maarten schrijft in zijn bondige samenvatting van deze partij: Geen commentaar, mijn eerste tien zetten waren nog wel goed, maar nadat de loper pion g7 sloeg, was het einde zoek. Ik kon voor de rest niet veel meer uithalen dan verdedigen." Troost je, Maarten, Bert is voor de meesten van ons niet één maar een paar maatjes te groot.

Erwin Greven - Sander van Westreenen
Erwin was deze avond oneven en kon zich uitleven op Sander. Zo zag ik onder andere een eindspel waarin Erwin zijn vaardigheden in het matzetten met een paard en een loper heeft geoefend. Het lukte!

Rein Takken - Gerald Visch
De bekerwedstrijd tussen Rein en Gerald werd een klinkende 2-0 zege voor Rein die, aldus Gerald, onder tijdsdruk over meer routine in dit soort wedstrijden bleek te beschikken. Verder was Gerald onder de indruk van een fraaie matcombinatie waarmee Rein de eerste partij naar zich toe had getrokken.

Carlo Buijvoets