Op 6 november 2003 werd de negende ronde van de interne competitie gespeeld. Was het een week eerder de geo magnetische storm die het Dorpshuis in Beekbergen teisterde, deze week was het een doodgewoon aards virus, verkoudheid genaamd. Als de leden al aan de start verschenen, dan deed niet iedereen dat even fris.

De koploper en remisekampioen Frits Wilbrink moest het met wit opnemen tegen een snipverkouden Carlo Buijvoets. Zoals altijd, ongeacht wie van beiden met wit speelt, kwam de Franse doorschuifvariant op het bord. Deze avond verliep 'la discussion' als volgt:
1.e4 e6 2.d4 d5 3.e5 c5 4.c3 Pc6 5.Pf3 Db6 6.Le2 Ph6 De laatste zet uit het boek en voor Frits een nieuwtje. 7.Db3 Dxb3 8.axb3 cxd4 Hier was ik iets te snel. Wellicht was eerst 8. … Pf5 beter geweest, waarna wit met 9. Le3 zijn d-pion moet dekken en zwart een dubbelpion op de h-lijn bespaard blijft. Maar het tochtgat voor de koning die later kort zou rokeren is geen enkel moment een bezwaar geweest in de partij. 9.Lxh6 gxh6 10.cxd4 Ld7 11.Pc3 a6 12.0–0 Tc8 13.Pa4 Pb4 Een mooi veld voor het zwarte paard. 14.Tac1 Lc6 15.Tfd1 Le7 16.Pc5 0–0 17.h4 Kh8 18.g3 Tc7 19.Pe1 Tfc8 20.Ped3 Lb5 De volgende variant is slecht voor wit: 21.Pxb4 Lxe2 22.Td2 a5 21.Kf1 (diagram 1).
Vanuit diagramstelling 1 volgde: 21. ... Pxd3 maar een interessant alternatief voor zwart was hier: 21...Pc6!? 22.Pf4 Pxd4 23.Txd4 Txc5 24.Txc5 Lxc5. 22.Lxd3 Le8 23.b4 La4 Hier bood zwart remise aan omdat hij voor geen van beiden nog een zinvolle voortzetting zag. Na 23...f6 24.exf6 Lxf6 25.Le2 had zwart meer ruimte gekregen voor de witveldige loper, maar e6 wordt dan wel erg zwak. 24.Te1 Le8 25.Ta1 Lc6 26.Tec1 Tg8 Oeps, even niet goed opgelet. Nu moet ik gaan zoeken naar lijfsbehoud. Gelukkig helpt Frits mij een beetje. 27.Pxb7 Lxb4 (diagram 2).
28.Lxa6 Dat kon beter, bedankt Frits! 28.Pd6 zou groot voordeel voor wit hebben opgeleverd, zie:
28. ...Tb8 29.Pxf7+ Kg7 30.Pd6 28. ...Ld2 29.Tc5 Lb4 30.Tcc1 Ld2 31.Tc5 Lb4 ½–½ (diagram 3). Frits had hier nog kunnen proberen: 32.Kg1 Lxc5 33.Pxc5 Ta7 in de hoop dat zijn b-pion de overkant ooit zou halen, maar ook dan blijft het volgens mij remise.

Kersverse Abraham Willem Frouws gaf een rondje voor zijn 50^e verjaardag en trakteerde een grieperige Harm Schoten die ook wat hinder ondervond van kiespijn bovendien op een nul. Het was een Siciliaanse partij die volgens Willem in het teken stond van een eindeloos gemier op de open d-lijn. Harm had na een stukkenruil met zijn d-pion moeten terugnemen op e4 en kreeg daar een geïsoleerde pion te staan die hij slechts tijdelijk en dan ook nog met veel moeite kon verdedigen. Uiteindelijk ging de pion verloren, kreeg Willem controle over de d-lijn en ging Harm tenslotte kopje onder. Willem heeft door dit resultaat de kloof met de nummer één op een paar puntjes na gedicht.

Het leek alsof de Sint één van zijn Pieten vooruit had gestuurd naar Beekbergen, zo donker was de huidskleur van Arie van Veen die, na een lang verblijf in Spanje, zijn gezicht weer liet zien. Met wit mocht hij aantreden tegen Frank Nelemans, de man van het spectaculaire offer een week eerder. In dat warme Spanje word je natuurlijk niet verkouden en ook aan Frank leek het virus vooralsnog voorbij te zijn gegaan. De ingrediënten voor een boeiend spektakel waren derhalve volop aanwezig. De goed uitgeruste Arie opende met e4 en kreeg van Frank een Siciliaans antwoord. Arie vervolgde echter met een variant waarvan Frank geen kaas had gegeten, want na een luttel aantal zetten was, als ik mij goed herinner, de stelling ontstaan van diagram 4 met zwart aan zet. Mijn eerste ingeving was dat Frank hier weer tot een vroegtijdig offer moest besluiten met Ph6 gevolgd door Lxh6 0-0 waarna de witte loper zijn hachje kan redden. Frank speelde echter de Dame naar c7 om voor zijn koning een vluchtveld te creëren op d8, waarop Arie met Dxf7+ Kd8 Dxg7 voortzette. Nu gaat de toren op h8 verloren omdat het dekken met Lf6 faalt op Df8 mat. Het was dus nog heel vroeg op de avond dat we Frank hoorden zeggen: "Weet je wat? Ik houd het voor gezien!" Zo bleek dat langdurige Spaanse rust een mens beter kan doen dan het zelfvertrouwen verworven door een spectaculair offer. Arie is terug!

Diagram 4

Johan van Ommen speelde met wit tegen Egbert van Herk die na 1. d4 voor de Hollandse verdediging koos. Al vroeg in de partij kreeg Johan een paard op e6 ondersteund door een pion en dat paard heeft daar zeer lang gestaan. Ik heb van de partij verder niet veel gezien en ook de ontknoping is mij ontgaan, maar klaarblijkelijk heeft de octopus met zijn acht armen de stelling van Egbert dusdanig in zijn greep gehouden dat deze uiteindelijk zwichtte onder de druk. Johan kwam voor de verandering niet in tijdnood en haalde het volle punt binnen.

De partij tussen Willem van Diggele en Frank London was er een tussen twee halfzieke oude mannen. Frank met zwart speelt altijd de Caro Kann als hij de kans krijgt en die kreeg hij vanavond. Op een gegeven moment resulteerde een schijnoffer van Frank op a3 in kwaliteitswinst voor hem en Willem had daarna geen grip meer op de partij. Met betraande ogen zag Willem het kort daarop, na een tweede schijnoffer van Frank, niet meer zitten en snotterend gaf hij de partij op. De vorm van Willem blijft voorlopig ver te zoeken. Meestal is hij juist aan het begin van het seizoen in goeden doen en draait hij mee aan de top van de ranglijst. Nu bungelt hij ergens onderaan.

Ook de zomerkampioen is nog niet gewend aan de kou van de wintercompetitie. Na een zeer goede reeks in het Jo de Hollander toernooi, stond André Schols bij het ingaan van deze ronde op de vijftiende plaats. Hij moest het dit keer met wit opnemen tegen Bram Rook en opende zoals gebruikelijk met b4. Bram kreeg van André niet de kans om zijn gepatenteerde pionnenstorm in te zetten en moest zich volledig richten op de verdediging. Dat ging hem niet zo goed af, want André kon aan het eind van de partij een puntje bijschrijven en klom daardoor twee plaatsen op de ranglijst.

Aan voorzitter Chris Plante viel de eer te beurt om Sander van Westreenen deze avond te onderhouden. De uitkomst van deze ontmoeting mag bekend verondersteld worden.

Carlo Buijvoets