Op 2 oktober 2003 werd de vierde ronde van de interne competitie gespeeld. Door de afwezigheid van de competitieleider komt het verslag deze week van de hand van onze secretaris -net terug van vakantie en meteen weer aan het werk!- en een aanvulling daarop van de inmiddels vaste leverancier van kopij met veel diagrammen, André Schols.

Ondergetekende had zijn handen vol aan zijn eigen partij tegen Erwin Greven en heeft zodoende heel weinig meegekregen van de andere partijen. Daardoor slechts een beknopt verslag daarvan.

Frits Wilbrink tegen Hans Hertgers was volgens de spelers een spannende pot met offers en gemene trucjes aan beide zijden. De partij eindigde in remise, een uitslag waar Frits patent op lijkt te hebben.

Ardie van Veen maakte een montere indruk tegen Egbert van Herk en incasseerde het punt.

Bram Rook tegen Frank Nelemans was volgens mij vreselijk ingewikkeld, want ik zag in eerste instantie niet welke kleur de spelers hadden. Bij nadere beschouwing bleken Brams pionnen ver opgerukt te zijn, maar kennelijk leidde dit niet tot paniek bij Frank. Hij wist de partij winnend af te sluiten.

Frank London verloor van zijn Angstgegner Chris Plante. Indachtig zijn opmerkingen ‘Een dag enz' (zie verslag ronde 3) offerde hij de kwaliteit (gedwongen) en werd simpel weggezet. Iedereen vroeg aan Chris na afloop van de partij waarom hij altijd van Frank won. Chris: "Is Frank dan zo’n goede schaker?"

Willem was de hele avond heel stil, maar Sander wilde telkens weten hoe laat het was. Volgens mij had hij toen al heel lang geleden verloren.

In mijn partij (Johan van Ommen – wit, Erwin Greven – zwart, soort onregelmatig Slavisch) was er een kritische stand ontstaan na 21 … Txc8 (zie diagram).

De toren op a1 staat in, maar ik dacht eerst nog wel even de pion op a5 te kunnen slaan, omdat zwarts dame dan staat aangevallen. Veel beter was 22 Td1. Ik was bang voor 22...Lc2, met aanval op de toren en de dame, maar dit kan helemaal niet, want na 23 Tc1 kan de loper niet weg vanwege mat achter de paaltjes en moet zwart 23...Dc5 spelen. Na 24 Txc2 Dxc2 25 Dxd4 heeft wit 2 lopers voor een toren en staat er dus beter voor. 22 Lxa5? Da7? Hier had zwart Dd6 moeten spelen. Wit moet zich verdedigen tegen de dreiging Dxh2 gevolgd door Dh1 mat, maar na 23 f3 Lxa1 24 fxe4 Tc1+ 25 Kf2 Dxh2 26 Le1 Le5 27 Da8+ Lb8 is het wel afgelopen met de pret. Wit staat een kwaliteit achter en kan na 28 e5 Df4+ weinig meer beginnen. 23 b6? Hier bood ik remise aan. Ook laf natuurlijk, maar ja. Ik dacht in een eindspel met ongelijke lopers terecht te komen en vond daarom het remiseaanbod nog niet zo gek. Nog steeds was 23 Td1 een betere zet. Dit verliest gewoon een pion. 23 … Lxg2 24 Kxg2 Lxb6 25 Tc1 Tf8 26 De4 Dxa5 27 Ld3 g6 28 Tb1 Dc5 29 De2 Ta8 en wit verliest de a-pion en daarmee de partij.

Johan van Ommen

André Schols – Rein Takken
Deze keer eens geen probleem om van Rein te winnen. Over het algemeen heb ik flinke moeite om van Rein te winnen, maar deze avond waren 18 minuten bedenktijd voldoende om de 1.06 uur denkende Rein te verslaan. De zetten voor wit waren dan ook makkelijk te vinden. De gevolgen en het resultaat was snel en makkelijk te zien bij iedere zet die wit heeft gespeeld. Daardoor heeft wit ook niet meer dan 18 minuten bedenktijd gebruikt.

De partij verliep als volgt:
1. b4 e5 2. Lb2 d6 Rein kiest voor een gesloten en verdedigende opstelling tegen de Sokolsky. André vervolgt op de gebruikelijke wijze in deze opening. 3. e3 Pf6 4. Pf3 Le7 5. c4 a6 6 Le2 Pbd7 7. 0-0 b6 8. d4 De aanval op het centrum wordt geopend. 8. … 0-0 (diagram 1) Rein levert een pion in. Want de pion op e5 staat drie keer aangevallen en twee keer gedekt. Was dat bewust of is het een missertje van zwart? Laat maar zien, ik sla de pion. 9. dxe5 dxe5 10. Pxe5 Pxe5 11. Lxe5. Die pion is binnen, want ik zie geen compensatie voor zwart.
11. … Ld6? (diagram 2) Zwart laat hier toe, dat hij een geïsoleerde pion op d6 krijgt, wat vervolgens een leuk aanvalsobject wordt. Ik denk dat P of Ld7 beter is in deze stelling.

12. Lxd6 cxd6 13. Lf3 Ta7 14. Pc3 Le6 15.Dd4 Dc7 16. Pd5 (diagram 3) Om de pion op b6 niet te verliezen heeft zwart de keuze uit een zet. Maar hiermee krijgt wit het centrum in handen en verdwijnt er weer een verdediger van het bord. Zwart kan niet anders en speelt dus 16. … Pxd5 17. cxd5 Ld7 18. Tac1 Db7 19. Tc3 Tc8 20. Tfc1 Db8 Deze zet dwingt wit tot afruil op c8, want anders komt Tc7 en heft zwart de kans om actief met de dame uit de strijd te komen. Door de afruil blijft de dame van zwart passief verdedigende taken doen. 21. Txc8+ Lxc8 22. Tc6 Tc7 23. h3 Txc6 24. dxc6 Dxc7 25. a4 h6 26. b5 axb5 27. axb5 (diagram 4)

Rein geeft op. In de eindstelling gaat het om veld d7. Wit wil met Lg4, Lxg4, Dxg4, veld d7 bezetten met de dame. Hierop kan zwart alleen afruilen en promoveert de pion op d8!

André Schols