Op 8 april 2004 is de 26^e ronde van de interne competitie gespeeld. Centraal in de laatste ronden van de interne competitie staat de strijd om de ereplaatsen.

Willem Frouws, de huidige lijstaanvoerder, speelde met wit tegen Carlo Buijvoets. Carlo koos voor de Franse verdediging, waarna Willem koos voor de Tarrasch-variant met 3. Pd2. Carlo is op zich best wel goed thuis in deze opening, maar deze avond speelde hij ongeïnspireerd en ging hij dan ook opzichtig in de fout door op de zevende zet, te vroeg, de pion naar f6 op te spelen. Willem vreesde duistere combinatiemogelijkheden die in bepaalde varianten van deze opening ook wel verscholen zitten, maar niet in de gespeelde. Vol twijfel speelde Willem vervolgens wel de sterkste voortzetting, waarna Carlo niets anders restte dan een paard te offeren voor twee centrumpionnen, wilde hij niet direct al van het bord gedrukt worden. Daarna volgde een ongelijke strijd die Carlo nog wel tot de 35^e zet wist te rekken, maar de uitslag stond eigenlijk vanaf die bewuste zevende zet al vast. Willem scoorde het volle punt en deed wat hij doen moest in de strijd om de titel.

De partij tussen de nummer 5, Frans van den Berg (met wit) en de nummer 2, Erwin Greven, was een echte topontmoeting. Na een damepion opening gaven beide heren elkaar weinig tot niets toe en dat bleef de hele partij zo. Frans had op een bepaald moment wel een iets betere stelling maar berustte toch maar in een puntendeling. Zo gaf Erwin terrein prijs op de nummer 1.

Harm Schoten, de nummer 3 op de ranglijst, mocht met zwart aantreden tegen Sokolski-specialist André Schols. Na de spannende openingszetten, waarbij Harm circa een half uur verbruikte en André slechts vijf minuten, won André een pion. Vervolgens greep Harm het initiatief en won een pion terug. André bood daarna remise aan, hetgeen door Harm werd afgeslagen omdat hij kansen zag tegen een zwakke a-pion van André. Prompt gaf André toen een paard weg en daarmee de partij. Harm verzuchtte na de partij: "Eindelijk de Orang Oetan eens bedwongen!" Deze overwinning leverde Harm genoeg punten op om de tweede plaats van de remiserende Erwin Greven over te kunnen nemen.

De laatste kandidaat voor eremetaal in deze competitie, Frits Wilbrink, speelde met zwart tegen Gijsbert Wolvers. Hier kwam een Franse Winawer-variant op het bord en daarin kreeg Gijsbert eigenlijk geen poot aan de grond. Al vroeg in de partij drong Frits op de koningsvleugel de stelling van Gijsbert binnen en het grommen dat daarna gehoord werd, was dat van een wolf die wist dat hij verslagen was. Frits behield zijn vierde stek en de afstand op de remiserende nummer vijf werd iets groter terwijl zijn achterstand op de nummer drie aanmerkelijk kleiner werd.

Johan van Ommen speelde met wit tegen Harry Mulder. Na een d4 opening van Johan ging Harry over tot het Budapest Gambiet. Johan had een week eerder met zijn overwinning op Frits Wilbrink al duidelijk gemaakt dat de vorm bij hem terug begint te komen en ook dit keer liet hij zich door de verwikkelingen niet van de wijs brengen. Hij verkreeg een zeer goede stelling waarin hem de winst bijna niet meer kon ontgaan tenzij hij zou blunderen. En dat laatste overkwam Johan. Hij gaf pardoes een volle toren weg en daarmee ook de partij. Harry meldde zich later bij mij om me voor het verslag mee te geven dat hij weliswaar gewonnen had, maar dat dit allesbehalve zijn eigen verdienste was geweest en volledig te danken was aan de blunder van Johan. Verdiend of niet, een puntje voor Harry.

Bram Rook mocht zich met wit stukbijten op de Philidor-verdediging van Willem van Diggele. Dat lukte Bram niet en Willem kon zijn blazoen wat opvijzelen.

Kees van Es mocht zich met wit verweren tegen de Siciliaanse verdediging van Frank Nelemans. Blijkbaar begint Kees lekker warm te draaien, want hij stuurde Frank met een nul naar huis en Kees kan nu bogen op drie overwinningen en twee nederlagen. Bepaald geen remiseschuiver dus, onze nieuwste aanwinst.

Hans Hertgers trof het lot oneven te zijn geloot en hij mocht Sander van Westreenen deze avond bezighouden. De uitslag van deze ontmoeting was niet genoteerd, maar ik houd het op een overwinning van Hans.

Carlo Buijvoets