Op 26 februari 2004 werden er voor de interne competitie vier partijen gespeeld en werd tevens de tweede ronde van de bekercompetitie gespeeld. Van de interne competitie kan ik mij na twee weken helemaal niets meer herinneren, mede doordat ikzelf een zware avond had omdat ik voor de bekercompetitie moest spelen tegen onze clubkampioen Erwin Greven. Daarom wil ik het in dit verlate verslag houden bij een bespreking van wat er in de bekercompetitie gebeurde.

Bekercompetitie
Voor de bekercompetitie had bekerhouder Carlo Buijvoets evenals vorig jaar geloot tegen de clubkampioen Erwin Greven. Een spannende confrontatie derhalve. Beide partijen zijn ook na te spelen in de Chessviewer (Database: Carlo Buijvoets)
Eerste partij: De mars van de zwarte f-pion
In de eerste partij kwam de Franse afruilvariant op het bord en na wat verwikkelingen op de koningsvleugel, waar Erwin met de g- en de h-pion was opgerukt en bij een stukkenruil Carlo had opgezadeld met een dubbele g-pion, kwam er een stelling op het bord waarin Erwin zijn paard van c3 via e2 wilde omspelen naar het veld f4 om vanaf daar de aanval te ondersteunen (zie diagram 1). Op dat moment rook Carlo echter zijn kans en het paard zou het fraaie veld f4 nimmer bereiken. Vanuit de diagramstelling volgde 16. … f5 en nu stond Erwin voor de keus om zijn koningsvleugel open te laten breken door toch Pf4 te spelen, of om de zaak dicht te houden en g5 te spelen. Erwin koos voor het laatste, dus 17. g5 f4 Nu heeft wit veld f4 niet meer tot zijn beschikking en bovendien staat de witte g-pion aangevallen door de dame, dus speelde Erwin 18. h4 om die pion te dekken. Daarna werd hij verrast door de volgende winnende zet van de f-pion: 18. … f3! Nu is goede raad duur. Het paard op f2 staat aangevallen en als dit wijkt naar g3 of naar c3, dan volgt Dd7 en de dame komt via h3 binnen om mat te dreigen. Erwin besloot hier dan ook maar zijn paard in de aanbieding te gooien en speelde 19. Kf1. Carlo sloeg dit genereuze aanbod af en vervolgde toch met 19. … Dd7. Er volgde 20. Pg1 en de zwarte f-pion stond aangevallen. Die werd gedekt met 20. … Dg4 en weer deed Erwin zijn paard in de aanbieding na 21. Pxf3 en opnieuw sloeg zwart het aanbod af en speelde 21. … Dh3+ (zie diagram 2) waarna Erwin de partij opgaf met nog ongeveer een halve minuut bedenktijd op de klok terwijl ik nog ruim tien minuten had. Er valt voor wit ook geen eer meer te behalen in die halve minuut. De koning heeft geen goed veld en wit gaat hoe dan ook groot materiaal verliezen als hij het mat wil voorkomen. Mijn eerste deel van de missie was volbracht. Erwin kreeg nog een herkansing om de zaak gelijk te trekken, maar wel met zwart en ik had genoeg aan een remise in de tweede partij.

Tweede partij: Alles of niets
In de tweede partij kwam er een geweigerd Morragambiet op het bord waar Carlo niet goed mee uit de voeten kon. Erwin koos voor de aanval en kreeg een enorme druk op f2. Daarbij kwam het tot een afwikkeling waarbij Carlo zijn dame inleverde voor een toren een loper en een paard. Kort daarna ruilde Erwin zijn laatste lichte stuk en de stand was toen een dame met vijf pionnen voor Erwin tegen T+L+P en drie pionnen voor Carlo. Carlo wist zijn stukken echter ideaal op te stellen zodat ze elkaar allemaal dekten waarna de opdracht van Erwin, winnen, er moeilijk uitzag. Erwin offerde een pion terug om het paard naar een ander veld te lokken waar het duidelijk minder goed stond omdat het door een vijandelijk pion aangevallen kon worden (zie diagram 3). Vanuit diagram 3 vervolgde Erwin met 36. … Dd2. De dame mag door wit natuurlijk niet genomen worden omdat dan de pion niet meer te stoppen is. Fritz vindt deze zet echter twee vraagtekens waard en geeft Dc4 als alternatief, waarna zwart iets beter zou staan. Hoe het ook zij, beide spelers verkeerden hier in grote tijdnood en er viel daarom niet veel meer na te denken. Zetten! was het motto. Wit vervolgde met 37. Kg3 om de toren extra dekking te gaan verschaffen. Zwart speelde 37. … g5 om het paard te verjagen. Wit mag nog steeds de dame niet nemen omdat dan de pion doorloopt en het paard staat aangevallen. Wat te doen. Er volgde 38. Kf3 gxf4. Maar nu kan de zwarte dame wel geslagen worden en dat gebeurde dan ook: 39. Txd2 exd2 40. Ke2 f3+ Het schaak der wrake! In een laatste poging wit op het verkeerde been te zetten geeft Erwin nog een schaakje. Carlo speelde echter koelbloedig 41. gxf3 waarna Erwin in de hopeloze stelling van diagram 4 door zijn vlag ging. Achteraf bleek dat Carlo ook nog maar iets van 20 seconden op de klok had. Ruimschoots voldoende dus. Erwin heeft gevochten voor wat hij waard was om de stand gelijk te trekken en normaal gesproken had hij in deze partij ongetwijfeld remise gehaald. Maar een bekerwedstrijd bestaat nu eenmaal uit twee partijen en aan een halfje uit twee heb je niets. Vandaar dat Erwin tot het gaatje ging en met lege handen bleef zitten. Ikzelf tel deze partij dan ook niet als een echte overwinning, maar meer als een remise. De eerste partij die ik met zwart won, die tel ik echter wel.

In de bekerwedstrijd tussen Frank London en Rein Takken kon Frank in de eerste partij met wit na een Koningsgambiet het schijnoffer Lxf7 spelen. Daarmee was de partij in hogere zin al beslist. Er werd nog wel geruime tijd doorgespeeld, maar Rein kon het onvermijdelijke lot niet meer afwenden.
In de tweede partij kreeg Frank met zwart zijn andere favoriet op het bord, namelijk de Caro Kann met gxf6. Met een open h-lijn en alle zwarte stukken kijkend naar de witte koning gaf Rein deze partij op.

Van Gijsbert Wolvers ontving ik de volgende bijdrage.
Nestor tilt wolf

Van de vierde bekerwedstrijd tussen Harm Schoten en André Schols kan ik mij geen details herinneren en moet ik het laten bij het vermelden van de uitslag. De eerste partij werd remise en de verliezend finalist van vorig jaar, André, wist de tweede partij te winnen en daarmee een plaats in de halve finale veilig te stellen.

Carlo Buijvoets