Een bijzondere avond voor de club. Drie nieuwe/oude leden in één klap.
Gijsbert Wolvers besloot na het deelnemen aan de zomercompetitie nu ook definitief lid te worden en mee te doen aan de wintercompetitie. Een prima aanwinst voor de club. Verder meldde Bram Rook zich weer na een afwezigheid van twee jaren. Iedereen was blij verrast en al heel snel hadden we het gevoel dat hij nooit weggeweest was. Bram hoort gewoon bij VDS. En als klap op de vuurpijl meldde ook Ardie van Veen zich weer. Na afwezigheid van een periode van vijf jaar waarin hij druk was met studie en de opvoeding van de kinderen heeft hij nu weer ruimte om te kunnen schaken. Ook hij werd met blijde herkenning weer opgenomen in de gelederen. Nog een paar van dit soort avonden en we moeten aan een ledenstop gaan denken. Helaas konden we niet in onze nieuwe ruimte terecht omdat daar één of andere vergadering was.

Dan de wedstrijden:

Frits Wilbrink was "oneven" en moest daarom tegen Sander van Westreenen aantreden. Op een bepaald moment bood Frits remise aan maar daar moest Sander, in al zijn overmoed, niets van hebben. "Ik ben veel te goed vanavond" zei hij. De avond duurde wat dat betreft maar kort want vijf minuten later had hij verloren.

Gijsbert Wolvers moest in zijn eerste de beste partij tegen Erwin Greven schaken. Wel leerzaam maar wel erg moeilijk om te scoren. In het middenspel wist Erwin een pion te verschalken. Gijsbert speelde "alles of niets" en ging vol in de aanval. Hij offerde daarbij zelfs min of meer een loper. Erwin wist echter de aanval af te slaan en daarna de partij te winnen.

De debutanten Ardie van Veen en Bram Rook speelden tegen elkaar. Lange tijd bleven alle stukken en pionnen op het bord en ging het gelijk op. Op een bepaald moment kreeg Bram op zijn koningstelling het vijandige loperpaar en een dame gericht. Dit werd Bram te gortig waarna Ardie zijn eerste punt kon bijtekenen.

Frans van den Berg en Willem Frouws, beiden winnaars uit de vorige ronde, speelden tegen elkaar. Aanvankelijk ging het gelijk op maar Willem had last van een onontwikkelde loper op c8 die in gezelschap was van een overmacht aan stukken. Dit ging ten koste van de verdediging op de zwarte koningsvleugel. Daar kreeg hij een wervelende aanval over zich heen met uiteindelijk mat op de 26^e zet.

Hans Hertgers en Rein Takken speelden in het achterkamertje. Misschien minder gezellig maar wel een goed verlichte ruimte. Volgens Rein hielp dit echter niet veel want in het middenspel zag het, ondanks de goede verlichting, er donker voor hem uit. Een loper van Rein werd ingesloten nadat deze een pion had veroverd. Hij verloor dus de loper. In dit soort situaties weet Hans wel hoe hij dat moet afmaken.

Frank Nelemans speelde met wit tegen André Schols. André had op voorhand al een rondje gegeven omdat hij de volgende dag zijn verjaardag ging vieren. Frank wilde de feestvreugde wel bederven want hij verzette zich met hand en tand. Op een bepaald moment had hij mogelijk remise kunnen halen. Er ontstond een eindspel waarbij André twee torens en twee verbonden vrijpionnen had. Frank had toen één toren, een loper en een paard met evenveel pionnen. De pionnen van Frank stonden echter minder goed. André wist de partij op routine in zijn voordeel te beslissen.

Arie van Veen