Op 5 februari 2004 werden er voor de interne competitie zeven partijen gespeeld en werd voor de eerste ronde van de bekercompetitie de laatste wedstrijd gespeeld die nog op het programma stond.

Bekerwedstrijd
In de bekercompetitie speelde Willem Frouws tegen Carlo Buijvoets. De eerste partij werd een Franse Tarrasch waarin Carlo op de 16^e zet de knuppel in het hoenderhok gooide (zie diagram 1). Vanaf dat moment stond het bord in brand en kon Willem niet langer zijn geliefde positionele spel hanteren maar moest hij meegaan in het tactische spel waar de stelling om vroeg. Willem kweet zich behoorlijk goed van zijn taak, maar liet laat in de partij toch een paar steekjes vallen, eerst door een winnende dreiging over het hoofd te zien (zie diagram 2) en vervolgens door een blunder van Carlo niet af te straffen (zie diagram 3) met als resultaat dat Carlo uiteindelijk een dreiging op het bord wist te brengen die Willem noodzaakte in eeuwig schaak te vluchten. Zo wist Carlo met zwart de lijstaanvoerder op remise te houden in de eerste partij.
De partij had het volgende verloop: 1. e4 e6 2. d4 d5 3. Pd2 Pf6 4. e5 Pfd7 5. Ld3 c5 6. c3 Pc6 7. Pdf3 Db6 8. Pe2 cxd4 9. cxd4 f6 10. exf6 Pxf6 11. 0–0 Ld6 12. a3 0–0 13. b4 a6 14. Lb2 Ld7 15. Tc1 Tac8 16. Te1 e5

Vanuit diagram 1 volgde: 17. dxe5 Pg4 Nu mag wit de loper op d6 niet nemen wegens 18. Exd6 Dxf2+ 19. Kh1 Pe3 met de dubbele dreiging 20. … Dxg2 mat en 20. ,,, Pxd1 damewinst. 18. Ped4 Pgxe5 Beter was Pcxe5. 19. Pxe5 Lxe5 Beter was Pxe5. 20. Dh5 g6 21. Lxg6 hxg6 22. Dxg6+ Lg7 23. Pf3 Beter was Pf5 waarna veld g7 niet afdoende meer te dekken is. 23. … Tf7 24. Ld4 Dd8 25. Pg5 Pxd4 26. Dxf7+ Kh8 27. Txc8 Dxc8 28. Dxd5 Lc6 29. Pf7+ Kh7 30. Dh5+ Kg8 31. Pd6 Df8 32. Pe4 De7 33. Dg4 Pc2 34. Dc8+ Kh7 35. Df5+ Kh8?? Nu kan wit vanuit diagramstelling 3 het paard op c2 winnen met 36. Dh3+ Kg8 37. Db3+ Willem zag deze variant over het hoofd en speelde 36. Te2 Pd4 37. Dc8+ Kh7 38. Dh3+ Kg8 39. Dc8+ ½–½

De tweede partij werd een aangenomen koningsgambiet met Carlo aan de witte stukken. Een grote fout op de vijfde zet kostte Willem direct zijn rokade toen Carlo met een loper op f7 insloeg. Twee zetten later ontging Willem een dreiging waardoor hij zijn dame liet opsluiten. Deze moest hij inleveren tegen een toren en vanaf dat moment kon Carlo eigenlijk niets meer gebeuren, maar toch... In de roes van de overwinning vatte Carlo zijn taak wat al te lichtvaardig op en hij verloor op de 22^e zet een stuk, waarna Willem de materiële onbalans had teruggebracht tot een toren en een paard tegen de dame en twee pionnen. De dame bleek uiteindelijk toch te sterk en toen deze op de 37^e zet de zwarte stelling binnendrong, gaf Willem zich gewonnen met als resultaat dat Carlo verder bekert. Beide partijen zijn na te spelen in de Chessviewer in de database "Carlo Buijvoets".

Interne competitie
De twee jongste leden van onze club, Harm Schoten en Erwin Greven, mochten deze avond tegen elkaar in het strijdperk treden. Het werd een Benoni waarin de confrontatie gezocht werd op de damevleugel. Daar stonden op een bepaald moment vier witte en vier zwarte pionnen tegenover elkaar en de vraag was, welke gaat zetten. Harm besloot uiteindelijk met wit de zaak open te breken door zijn d-pion op te spelen hetgeen uiteindelijk resulteerde in een fraaie vrije b-pion voor hem. Deze pion werd door Erwin echter op evenzo mooie wijze onschadelijk gemaakt waarna de vrede snel getekend werd. Door het verlies van Willem Frouws in de bekercompetitie leverde dit Harm tevens de eerste plaats op de ranglijst op. Heb ik Harm vroeger wel eens betiteld als onze "coming man", inmiddels blijkt hij geheel aan mijn verwachtingen voldaan te hebben en is hij gearriveerd. Als een komeet is hij de afgelopen jaren omhoog geschoten en zijn eerste clubkampioenschap lijkt slechts een kwestie van tijd. Ik ben dan ook naarstig aan het denken geslagen over een nieuwe bijnaam voor onze kersverse lijstaanvoerder en kwam daarbij uit op het reeds genoemde "Komeet", en op "Supernova", waarin ik een verwijzing zie naar de nieuwe sterrenstatus die Harm zich verworven heeft en naar het feit dat hij de Benjamin is van de club. Voor andere suggesties sta ik altijd open. Feit is dat ik met weemoed terugdenk aan de afsluiting van het vorige seizoen toen ik Harm als "eeuwige vijfde" betitelde en daarbij niet onvermeld liet dat hij in alle vier competities en kampioenschappen binnen VDS achter mij was geëindigd. Die dagen lijken nu voorbij. Sportieve wraak is zoet. Maar Harm, wees op je hoede: ik kom terug!

Frans van den Berg speelde een Engelse opening tegen Johan van Ommen. In de loop van de partij heeft Frans een kwaliteit gewonnen, maar Johan bleef strijden voor wat hij waard was. Dit leidde ertoe dat Johan als vanouds weer in tijdnood geraakte en zijn laatste zetten in de laatste minuut moest spelen. Johan haalde de tijdcontrole en kort daarna werd de partij afgebroken. Een dag later ontving ik van Johan een e-mail waar de verslagenheid vanaf druipt. Het bericht had de volgende inhoud:
Hoi Carlo,
De officiële uitslag van de partij Frans vd B - Johan v O is ..... afgebroken!
Echter, na thuiskomst en objectieve beschouwing, ervan uitgaande dat Frans geen fouten meer maakt en de afgegeven zet ook niet de beste was, en na een slechte nacht, en een ochtend waarop bleek dat de stelling nog steeds hetzelfde was en goede zetten onvindbaar, heeft Johan telefonisch op het antwoordapparaat van Frans zijn felicitaties aan hem uitgesproken en de partij opgegeven, zodat de uitslag toch nog 1-0 is geworden.
Waarvan akte.
Goed weekend,
Johan
Vrezen wij niet allemaal dit soort nederlagen? Van die partijen die 's nachts door je hoofd blijven spelen en waar je geen afstand van kunt nemen, die je je nachtrust kosten. Het ergste is dan als je half slapend plotseling de oplossing voor je geestesoog ziet, die ene zet waar je zo naar op zoek was maar die je achter het bord niet kon vinden. Vervolgens snel je bed uit, in het holst van de nacht (tijd bestaat niet op zo'n moment), schaakbord op tafel, stelling opzetten en controleren of de oplossing klopt. Daarna weer je bed in en de rest van de nacht alsnog wakker liggen omdat je aan jezelf en de gevonden oplossing blijft twijfelen. De volgende ochtend hamert dan de wekker je uit je bed waar je, het liefst heel diep onder de dekens, eigenlijk in wilt blijven liggen, maar… de werkgever heeft geen boodschap aan de schaaksport, laat staan begrip voor deze donkerste momenten in het schakersbestaan. Er rest mij hier slechts een ding, en dat is Johan sterkte te wensen met de verwerking van deze bittere nederlaag.

André Schols speelde deze avond met wit tegen de man met de meeste titels clubkampioen op zak, Hans Hertgers. André met wit betekent automatisch 1. b4, de Orang Oetan. Hans leek lange tijd de zaken goed onder controle te hebben en permitteerde zich dan ook enkele keren een remiseaanbod. Deze werden door André afgeslagen en, naar achteraf blijkt, terecht, want uiteindelijk kon André toch het volle punt bijschrijven. André maakt daardoor een mooie sprong van de 10^e naar de 7^e plaats op de ranglijst, terwijl Hans van die 7^e plaats zakt naar de 9^e.

Frank London speelde de minisimultaan en trof naast Sander van Westreenen, die hij à tempo opzij zette, Arie van Veen. Frank had zwart en dus werd het een Caro Kann. Frank en Arie vervolgden hun reeds 15 jarige theoretische discussie over de volgende variant: 1. e4 c6 2. d4 d5 3. e5 Lf5 4. Ld3 Lxd3 5. Dxd3 e6 6. Pe2 Da5+ gevolgd door Da6, waarna de vraag voor wit is wel of niet de dames te ruilen. Dit keer ruilde Arie wel en na g4 en Frank's h5 kreeg Frank de h-lijn. De druk over die h-lijn kwam Arie niet te boven. Na kwaliteitsverlies maakte Arie er op Japanse wijze (harakiri cq. zelfmat) een eind aan.

Frank Nelemans speelde weer de Reti-zet 1. Pf3 tegen Ardie van Veen, maar reeds op de 7^e zet greep Frank mis. Een klein pionzetje bleek een grote fout en koste een stuk. Eigenlijk kon Frank het toen wel opgeven, maar de avond was nog jong. Frank speelde nog zo'n twintig zetten door maar moest zich uiteindelijk toch in het onvermijdelijke schikken, een nul en samen met Ardie aan de afwas!

Willem van Diggele speelde met wit tegen Rein Takken een aangenomen damegambiet. Nog betrekkelijk vroeg op de avond had Willem al een stuk voor een pion gewonnen met bovendien een verwoestend initiatief. Dit alles kwam Rein niet meer te boven en Willem klom door deze overwinning een plaatsje op de ranglijst ten koste van de afwezige Egbert van Herk.

De laatste partij was die tussen Bram Rook met wit en Harry Mulder. Met verwisseling van zetten kwam hier een Schots gambiet op het bord en er ontspon zich een langdurige en gelijk opgaande strijd. Deze werd uiteindelijk beslecht in het voordeel van Harry, die na afloop ruiterlijk toegaf wel veel moeite te hebben gehad met zijn tegenstander. Harry is met dit resultaat na zijn derde partij van de nul af. Meer punten zullen ongetwijfeld volgen.

Carlo Buijvoets