Op 15 januari 2004 werd de vijftiende ronde van de interne competitie gespeeld. Daarnaast speelde VDS 2 op deze avond in de vierde ronde van de OSBO competitie een wedstrijd tegen Ede 2. Een verslag van deze wedstrijd is elders te vinden op deze website.

Voor de interne competitie speelde koploper Frits Wilbrink met wit tegen kampioenendoder en erelid Egbert van Herk. Het werd een Franse partij waarin Egbert zich weer eens van zijn beste kant liet zien. Positioneel spelend en weinig mogelijkheden voor combinaties biedend, hield Egbert Frits in bedwang. De partij werd laat op de avond afgebroken, maar mijn inschatting is dat het een remise wordt. Goed gedaan, Egbert!

De nummer twee op de ranglijst, Willem Frouws, speelde tegen repatriant Harry Mulder die er eindelijk achter is gekomen dat een donderdagavond zonder VDS toch ook niet alles is. Welkom terug, Harry. Jammer voor Harry dat een computer bij het maken van een indeling niet het soort hartelijke gevoelens hanteert en kil kijkt naar wat de beste indeling is. Willem Frouws is bij terugkeer dan ook wel een zware kluif. Even warmdraaien is er niet bij en Harry moest de avond dan ook besluiten met een nederlaag. Geen schande, hoor. Ik ben er van overtuigd dat de punten nog wel komen.

Harm Schoten speelde met wit tegen André Schols. Met verwisseling van zetten kwamen deze beide heren uiteindelijk in een Philidor terecht en daarin toonde André zich niet al te bekwaam. Er kwamen complicaties op het bord die hij verkeerd inschatte en Harm cashte direct door een vol stuk te winnen. Daarmee was de ziel uit het spel van André verdwenen en korte tijd later gaf hij dan ook op.

De interne competitie mocht zich deze avond weer verheugen in de deelname van Bert Meester, die voor een korte periode weer in Apeldoorn werkzaam is en meteen zijn donderdagavonden veraangenaamt met bezoekjes aan VDS. Niet in de laatste plaats om daar dood en verderf te zaaien! Deze avond moest Bert het met zwart opnemen tegen clubkampioen Erwin Greven die, na een slechte start ven het seizoen, de laatste weken als een raket op weg terug naar de top was. Maar ja, zoals dat gaat in de Europese ruimtevaart, daar mislukken nog wel eens missies. Toen Bert Erwin confronteerde met de Franse verdediging leek er voor Erwin lange tijd geen vuiltje aan de lucht. Hij kreeg een comfortabele stelling en remise lag in mijn ogen voor de hand. Maar Bert bleef de stelling uitmelken en laat op de avond zag hij zijn kans schoon om de missie van Erwin alsnog te torpederen. In het eindspel had hij de zaken beter ingeschat dan Erwin, hij ging over tot een grote afruil en hield een eindspel over dat hij vervolgens op zijn sloffen tot winst kon voeren. Zo werd de missie van Erwin op deze avond gedwarsboomd.
De visie van Bert Meester op zijn partij, met name gegeven om mijn negatieve kwalificatie (waarvoor excuses) dat hij de "stelling bleef uitmelken" van repliek te dienen, wordt hieronder weergegeven.

De laatste partij ging tussen Arie van Veen en Bram Rook. Arie speelde de Schotse opening en Bram leek daardoor allerminst uit het veld geslagen. Hoewel hij lang stand hield moest hij uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in Arie.

Carlo Buijvoets