Op 13 november 2003 werd de tiende ronde van de interne competitie gespeeld. Op een zieke voorzitter na (HET virus?) waren alle leden aanwezig, een verheugende opkomst dus. Na een geo magnetische storm en een virus werd het Dorpshuis in Beekbergen dit keer bezocht door een tornado. Maar deze Tornado, de naam van de bezoekende vereniging die het tegen VDS 2 moest opnemen, bleek achteraf niet verwoestend te zijn geweest. Een verslag van het treffen tussen VDS 2 en De Tornado staat elders op deze website. Hier zullen de interne partijen van deze avond behandeld worden.

De eerste partij is die van koploper Frits Wilbrink met zwart tegen Frank London. Waarschijnlijk omdat het zo lekker allitereert speelden Frank en Frits Frans. Voor Frank, die bij aanvang van deze ronde net terug was uit het verre Limburg dat bekend staat om zijn Bourgondische sfeer, had de Franse opening natuurlijk een makkie moeten zijn. Maar het liep anders. Frank was waarschijnlijk nog niet hersteld van de reis, want in de opening speelde hij te voorbarig een paard naar d2 en gaf daarmee pardoes de thematische d-pion cadeau aan Frits. Dit was nog geen bewust offer van Frank, dat moest nog komen. In een eindspel van D+T+P met 6 pionnen voor Frank tegen D+T+L met 7 pionnen voor Frits zag Frank eindelijk zijn kans schoon om de kwaliteit van zijn bestaan op deze dag wat op te krikken. Hij offerde zijn paard tegen twee pionnen om zo het initiatief naar zich toe te trekken. Het was echter niet voldoende om Frits van zijn stuk te brengen. Frits pareerde de dreigingen, ruilde de torens, gaf een paar pionnen terug en ging vervolgens met zijn dame op bezoek bij de witte koning. Dat was voor Frank het teken om op te geven.

Willem Frouws moest met wit tegen Erwin Greven spelen. Willem koos in het Siciliaans voor een variant met c4 (Maroczy) om een blok te zetten tegen eventuele aanvalspogingen van Erwin. Het werd dan ook een positionele strijd waarbij wit langzaam maar zeker een ruimteoverwicht kreeg en uiteindelijk met een dame en een loper op de zevende rij verscheen. Vanaf daar kon Willem met zijn dame schaak geven op de achtste rij om vervolgens met zijn toren een paard te incasseren. Vanaf dat moment stond hij gewonnen. Erwin probeerde het nog wel even, maar moest korte tijd later het nutteloze van zijn pogingen inzien en zich schikken in het onvermijdelijke lot. Misschien moeten we ErWIN voortaan maar ErLOOSE gaan noemen. In elk geval blijven zijn prestaties ver achter bij wat we van hem gewend zijn. Kom op, Erwin, dat kan beter. Door het resultaat in deze en de voorgaande partij heeft Willem nu de koppositie van Frits overgenomen, maar de marge met Frits blijft klein.

Harm Schoten opende met wit tegen Carlo Buijvoets, nog niet helemaal hersteld van HET virus, met 1 d4 waarop Carlo in wanhoop naar zijn geheime wapen greep en e5 speelde (Englund Gambiet). Harm liet al snel blijken niet zo erg thuis te zijn in deze opening, maar dat was geen probleem voor hem, want Carlo bleek er ook geen steek van te weten. Nadat Harm van de gangbare paden afweek bracht Carlo zijn dame in groot gevaar. Hij realiseerde zich dat wel, maar meende nog een vluchtroute klaar te hebben liggen. Fout! Een loper van Harm op b5, stond daar enkele zetten gedekt door een paard op c3. Toen Harm met aanval op een loper van Carlo zijn andere paard naar d4 had gespeeld, nam dit paard tevens de dekking van de loper op b5 over. Dat was een detail dat Carlo was ontgaan en hij bracht zijn loper in veiligheid. Nadat Harm vervolgens met zijn paard van c3 de zwarte dame aanviel, zag Carlo tot zijn grote schrik dat er voor zijn dame geen uitweg meer was. Hij zocht nog naar compensatie in de vorm van enkele stukken voor de dame, maar dat bleek er niet in te zitten. Eén schamel licht stuk zou hij voor zijn fiere dame terug krijgen. Met zo'n aalmoes wenste Carlo de partij niet voort te zetten en op de elfde (!) zet gaf hij de partij op. Zonder Harm tekort te willen doen, want hij speelde wel een degelijke partij, stel ik, na deze wanprestatie van CarLO, voor hem voortaan CarLOOSE te noemen. Daarmee staan Erwin en Carlo, nota bene de nummers 1 en 2 van de vorige Wintercompetitie, voorlopig hoog op de LOOSER ranglijst.
Het miniatuurtje kende het volgende verloop:
1.d4 e5 2.dxe5 Pc6 3.Pf3 De7 4.Dd5 f6 5.exf6 Pxf6 6.Dd1 d5 7.e3 Lf5 8.Lb5 Dc5 9.Pc3 Ld6 10.Pd4 Ld7 11.Pa4 1-0

Arie van Veen speelde met zwart de minisimultaan tegen André Schols en Sander van Westreenen. Van André komt de volgende bijdrage.

Rein Takken moest de Pirc van Ardie van Veen bestrijden. Van deze partij heb ik weinig tot niets gevolgd en ik kan er dan ook niet meer van vermelden dan de uitslag: Ardie won.

Egbert van Herk speelde met wit regen Bram Rook. Het werd een Open Spaanse partij waarin Bram weer al zijn pionnen op pad stuurde om te trachten de overkant te bereiken. Hij was in de loop van de partij wel een paard kwijt geraakt voor twee pionnen en aan Egbert dus de taak om de pionnenstorm te stoppen met een stuk meer. Dat was aan Egbert wel toevertrouwd. Bram kwam niet tot promotie en gaf de partij op.

Carlo Buijvoets