Voor de zesde ronde van de interne competitie zes partijen en één wedstrijd in de voorronde van het bekertoernooi op het programma. Het was voor menigeen een avond om het zelfvertrouwen wat op te vijzelen na het gevoelige verlies van het eerste team enkele dagen eerder tegen De Schaakmaat. VDS 1 werd met maar liefst 6½-1½ afgedroogd. Alleen Martijn London (winst aan het eerste bord) en Bert Meester (remise aan het tweede bord) hadden scorend vermogen voor ons team. Het dieptepunt van die avond kwam al vroeg toen Carlo Buijvoets al na elf zetten zijn koning omlegde. De anderen weerden zich beter, maar hadden uiteindelijk alleen een langere lijdensweg gehad.
De interne competitie dan. De nummer één, Erwin Greven, moest het met zwart opnemen tegen Carlo Buijvoets. Die was er natuurlijk op gebrand om te laten zien dat die externe partij een pijnlijke vergissing was. Carlo kreeg zijn geliefde Morra-gambiet op het bord maar kreeg niet de complicaties in de stelling waarop hij gehoopt had. Op zeker moment dacht Carlo zijn dame te kunnen ruilen tegen een toren en twee paarden, maar hij kwam bedrogen uit en kreeg slechts één paard bij die toren. Vanaf dat moment moest hij voor remise gaan. Toen hij later ook nog een paard moest geven voor een met promotie dreigende pion, werd de taak weer een stuk lastiger, maar hij bleef doorvechten. De partij is uiteindelijk afgebroken en Carlo heeft nog steeds hoop op een half puntje.
De nummers twee, Frank London, en drie, Bert Meester, ontmoetten elkaar in een rechtstreeks duel met als inzet de tweede plaats op de ranglijst. Bert speelde met wit en opende met Pf3. Frank antwoordde met f5 en zo kwam het Hollands op het bord. Het duurde tot zet negen dat alles er vrij normaal en solide uitzag, maar toen maakte Frank een (beginners) fout die hem een pion kostte. Daarbij kon uit zijn mond opgetekend worden dat hij al dertig jaar schaakt en nog nooit deze elementaire fout had gemaakt. Frank was dus duidelijk nog niet hersteld van zijn nederlaag in de externe. Na dit voorval trok Frank met een paard op de damevleugel ten strijde en het paard belandde uiteindelijk op a2, een veld waar het moeilijk nog te redden was. Frank zocht zijn kansen in een wanhoopsoffensief, waarbij hij het nodige materiaal offerde om met vrijpionnen druk te creëren, maar Bert had zijn stukken te mooi op de vijandelijke koning gericht en maakte zich dan ook geen zorgen om het gespartel van Frank op de andere vleugel. Bert begon zijn pionnen op te spelen en al spoedig bezweek Frank aan die tegendruk na een kleine combinatie van Bert: 1-0. Resultaat is dat Bert de tweede positie van Frank heeft overgenomen.
Johan van Ommen en Frits Wilbrink behoorden allebei tot de verliezers tegen de Schaakmaat. Voor beiden gold dus dat ze zichzelf iets te bewijzen hadden. Ik heb de partij alleen op het eind een beetje kunnen volgen, want ik was te druk met mijn eigen strijd. De partij werd nog wel afgebroken, maar naar het zich laat aanzien in een uitzichtloze stelling voor Johan. Mijn verwachting is dat hij zonder verder spelen de partij zal opgeven.
Willem Geurink en Chris Plante waren erg lief voor elkaar als collega-bestuursleden en kwamen al vrij vroeg op de avond remise overeen.
Jan Meeder kwam tegen Arie van Veen weer een heel eind zonder desastreuze kleerscheuren op te lopen, maar uiteindelijk ging het voor Jan toch weer mis. Een slechte pionnenstructuur van Jan maakte dat Arie het eindspel makkelijk naar zijn hand kon zetten en de partij winnend kon afsluiten.
Hans Hertgers speelde tegen Rein Takken en van deze partij heb ik eigenlijk niets gevolgd. Zij zaten het verst bij mij uit de buurt en ik was te druk om me Erwin van het lijf te houden. Hans won de partij.
In de volgende ronde zal Frans van den Berg, de nummer twee van de voorgaande competitie, weer van de partij zijn. Na zijn nederlaag in de eerste ronde en een langdurig verblijf in de VS is zijn positie op de ranglijst ver beneden zijn stand. Ik verwacht echter dat hij van Bush de juiste mentaliteit mee terug heeft genomen om rücksichtslos ten strijde te trekken, zichzelf als een van de supermachten van VDS tentoon te stellen en als een raket op de ranglijst omhoog te schieten. Hij zal, zo is mijn verwachting, spoedig te zien zijn in de bovenste helft van de ranglijst. Of hij op tijd is om nog voor de ereplaatsen mee te vechten dit seizoen, dat durf ik echter te betwijfelen.
Voor de bekercompetitie leverde de wedstrijd tussen favoriet Frank Nelemans en underdog Sander van Westreenen geen verrassing op. Frank had met een stuk achter in de eerste partij nog wel een remiseaanbod gedaan dat door Sander terecht weggewuifd was. Sander wist het voordeel echter niet uit te buiten en verloor die eerste partij en later ook de tweede.