Op donderdag 15 mei zijn voor de interne competitie van VDS vijf partijen gespeeld. Daarnaast viel er voor twee afgebroken partijen uit eerdere ronden een uitslag te noteren. Voorts kon er deze avond genoten worden van een beslissingswedstrijd in de tweede klasse van de Osbo waarbij het verliezende team degradatie stond te wachten. De ontknoping van die wedstrijd viel pas in de allerlaatste minuten toen, bij een stand van 3½-3½, een speler van Doesburg in slechtere stelling door de vlag ging terwijl zijn tegenstander ook nog maar ongeveer één minuut op de klok had. Een ware thriller dus! Onze penningmeester spon er garen bij, want de wedstrijd die op neutraal terrein gespeeld diende te worden, betekende deze avond 16 extra consumerende personen. Jammer dat de biervoorraad niet toereikend was om aan alle wensen van de gasten tegemoet te kunnen komen. Vanwege deze beslissingswedstrijd hebben André Schols, die als wedstrijdleider fungeerde, en Chris Plante, die bardienst heeft gedraaid, afgezien van deelname aan de interne competitie.
In de interne competitie speelde de nieuwe lijstaanvoerder Erwin Greven met zwart tegen Arie van Veen. Erwin had de eerste positie heroverd doordat zijn afgebroken partij tegen Carlo Buijvoets door Fritz gearbitreerd was en als resultaat winst voor Erwin opleverde. Deze avond koos Erwin voor het Siciliaans. In de loop van de partij was al snel te zien dat Arie zijn kunststukje van de vorige ontmoeting met Erwin niet zou herhalen. Toen won hij de partij, maar nu stond Arie al vroeg op de avond twee pionnen achter. Dat was teveel voor hem en Erwin maakte het karwei gedecideerd af.
Frank Nelemans speelde met wit tegen Carlo Buijvoets, de nummer twee op de ranglijst. Frank koos voor de Réti-opening (1. Pf3) en hij kreeg een wat betere stelling. Toen Carlo de zaken wilde vereenvoudigen door op een massale afruil aan te sturen, vergat Frank één zet op zijn handen te blijven zitten met alle gevolgen van dien. Hij blunderde pardoes een volle loper weg en had darvoor geen enkele compensatie. Carlo accepteerde het cadeautje graag en maakte in het vervolg geen fout meer hoewel Frank nog lange tijd doorspeelde. Toen Frank, die inmiddels ook nog twee pionnen had verloren, bovendien een kwaliteit ging verliezen, zag hij het zinloze van zijn strijd in en wierp hij de handdoek.
Frits Wilbrink moest het opnemen tegen Egbert van Herk. Voor de tweede keer dit seizoen hoorden we theoriekenner Egbert over de Oostenrijkse aanval in de Pirc reppen. De vorige keer was dat in een partij tegen Frans van den Berg die Egbert toen won. Tegen Frits was het hem niet gegund die stunt te herhalen hoewel Egbert aanvankelijk het betere van het spel had en Frits een uit nood geboren kwaliteitsoffer had gepleegd. Frits moest daarna op de aanval spelen en hij deed dat vol overtuiging. De verdedigende taak was op deze avond niet aan Egbert besteed. Op het moment dat Frits de kwaliteit terug zou gaan winnen overzag Egbert een mat-in-één. Zo scoorde ook de nummer drie op de ranglijst het volle punt.
Willem van Diggele speelde met wit tegen Frans van den Berg. Willem had die middag een bod uitgebracht op een huis in de Franse Drôme waarvan een gedeelte bestaat uit een ruïne. Het leek wel alsof Willem daardoor geïnspireerd was geraakt en zelf ook zat te Drôme, want in een partij met een Catalaans begin week Willem op de derde zet af van de bekende theorie en binnen de kortste keren was ook zijn stelling in een ruïne veranderd. Frans kende geen erbarmen en al vroeg op de avond capituleerde Willem.
Johan van Ommen speelde met wit d4 en c4 tegen Willem Geurink, die daarop voor een opstelling koos met d6 en g6. Johan heeft het in de loop van de partij niet goed aangepakt, want op een bepaald moment stond hij een stuk achter tegen twee pionnen. De partij duurde lang en zoals we van hem gewend zijn, kwam Johan weer volop in tijdnood. Toch wist hij het voor elkaar te krijgen om de tijdcontrole te halen en wel zo dat hij nog slechts één pion achter stond. Willem beschikte echter nog steeds over de betere stelling. Maar na de tijdcontrole ging het mis voor Willem. Hij liet de teugels even teveel vieren waarop Johan gedecideerd het initiatief naar zich toe trok, de pion heroverde en vervolgens een matnet in de stelling vlocht. Laat op de avond, het was inmiddels half een geweest, gaf Willem zich gewonnen. Voor Johan betekende dit alsnog een onverwacht punt waarmee hij de remise in de afgebroken partij met Frits Wilbrink, waarvan hij gehoopt had hem te zullen winnen, enigszins compenseerde.
Rein Takken was als oneven ingedeeld en legde Sander van Westreenen op de pijnbank. Toen de taxichauffeur bij Sander informeerde of hij gewonnen had, antwoordde Sander met een volmondig "NEE" en voegde daaraan toe dat hij deze avond drie keer mat was gezet.
Carlo Buijvoets