Op donderdag 8 mei zijn voor de interne competitie van VDS zeven partijen gespeeld. Daarnaast werd voor twee afgebroken partijen uit eerdere ronden remise overeengekomen.
Erwin Greven speelde de minisimultaan met aan beide borden zwart. Tegen Sander van Westreenen had hij geen enkele moeite om een aantal partijen te winnen. Hij speelde die partijen nagenoeg á tempo. Tegen André Schols moest hij vanzelfsprekend meer denkwerk verrichten. André speelde natuurlijk 1. b4, een opening waarin hij zich erg thuis voelt, maar Erwin was daar wel tegen opgewassen. Langzaam maar zeker veroverde hij meer ruimte en uiteindelijk moest André zwichten. Erwin blijft nog even op de tweede plaats staan, maar als deze week zijn afgebroken partij tegen koploper Carlo Buijvoets door Fritz is gearbitreerd, zal hij de eerste plaats naar alle verwachting weer overnemen. Met nog slechts twee ronden voor de boeg blijft de strijd om het kampioenschap echter zeer spannend.
Frans van den Berg speelde met wit tegen Carlo Buijvoets. Frans koos voor de Réti-opening (1. Pf3) en hij kreeg een overweldigende stelling. Carlo vreesde met grote vrezen voor de definitieve doorbraak, maar hij wist het allemaal nog juist dicht te houden. Frans won weliswaar de kwaliteit, maar Carlo kreeg daarvoor in ruil twee pionnen. Uiteindelijk, na een leuk dame-schijnoffer van Frans, zag het ernaar uit dat het met Carlo gedaan was, maar Frans was bang om het eindspel in te gaan met twintig minuten minder op de klok en de materiele verhouding nog steeds zoals hiervoor geschetst. Hij zocht zijn toevlucht in een eeuwig schaak-variant en zo kreeg Carlo tenslotte de remise in de schoot geworpen, meer dan waarop hij recht had. Bovendien kreeg Carlo eerder op de avond in een afgebroken partij tegen Johan van Ommen ook al een remise. Carlo had daarop niet gerekend, zeker niet zonder er harde strijd voor te moeten leveren, maar het halfje was hem zeer welkom in zijn gevecht om de eerste plaats. Zo kon Carlo dus met twee halfjes op zak naar huis waar hij zelf twee nullen had verwacht.
Frits Wilbrink moest het opnemen tegen Willem van Diggele. Willem koos voor de Philidor-verdediging waarop Frits mij toevertrouwde dat hij dat geen goede opening voor zwart vond en dat hij een sterke aanval kon opbouwen. Eén foutje echter, deed die aanval teniet en overgaan in handen van Willem, die op dat moment een zeer fraai ogende stelling met veel druk tegen de witte koning had. In de latere analyse bleek het evenwel toch nog geen geforceerde winst op te leveren, maar in de partij kwam het niet zover. Een onnauwkeurigheid, of liever gezegd grote blunder, van Willem bood Frits de kans om de partij met een torenoffer direct uit te maken. Willem ging mat omdat een stiekeme, verscholen loper op a2 het enige vluchtveld g8 voor de zwarte koning onder schot hield.
Frank London speelde met wit tegen Chris Plante. Chris bracht een Siciliaan op het bord en de partij ging geruime tijd gelijk op, totdat Frank Chris in de gelegenheid stelde om een batterij van loper en dame op de lange diagonaal a8-h1 in stelling te brengen. Plotseling kreeg Chris het betere van het spel en langzaam werd Frank platgedrukt, zoals hij het zelf zei. Chris is dit seizoen toch al in een goede vorm en hij bewees dat door de partij winnend te beëindigen.
Johan van Ommen speelde met wit tegen Arie van Veen 1.d4 waarop Arie voor een Hollandse partij koos. Johan kreeg geen grip op de partij en Arie des te meer. Met een kwaliteitsoffer greep Arie een verwoestend initiatief en in de aanval wist hij Johan vervolgens te bedwingen, nadat deze de dame had moeten geven voor twee lichte stukken.
Frank Nelemans tegen Willem Geurink werd ook al een Réti-opening. De partij ging lange tijd gelijk op en het had er alle schijn van dat het een remise zou worden. Hoe en waar het fout is gegaan heb ik niet meegekregen, maar na het eind van de partij hoorde ik Willem verzuchten hoe jammer het toch wel niet was dat hij de partij zo uit handen had gegeven. Waarschijnlijk heeft hij geblunderd en Frank kreeg het volle punt.
Egbert van Herk met wit koos tegen Rein Takken voor een originele Spanjaard. Van de partij heb ik verder weinig gevolgd, maar het slot bestond uit een paardvork op de witte dame en koning, waarna Egbert capituleerde. Een fraaie overwinning van Rein.
Carlo Buijvoets