Op donderdag 1 mei zijn voor de interne competitie van VDS drie partijen gespeeld. Bij afwezigheid van de competitieleider is zijn taak waargenomen door Arie van Veen. Van zijn hand komt het volgende verslag.

1 mei: Dag van de Arbeid.
Afgelopen donderdag was het 1 mei, de Dag van de Arbeid. Ik denk niet dat het iets met de 1 meiviering te maken had maar een groot aantal leden was "Met kennisgeving afwezig" en in ieder geval niet aan de arbeid. Slechts acht leden waren er wel en die probeerden er maar het beste van te maken.
De partijen.
Frank London speelde tegen Sander van Westreenen. Frank had niet veel tijd want hij blufte dat hij later op de avond ook nog een afspraak had bij de ons allen bekende Flamingoclub. Hij speelde eerste echter twee "vluggertjes" tegen Sander. Of het ook zo snel verliep bij zijn latere afspraak weet ik niet. Drie vluggertjes op één avond lijkt mij wat te veel van het goede.
André Schols was er wel. Hij had nu juist wel gemakkelijk kunnen afzeggen want Rotterdam is nagenoeg de enige plaats in Nederland waar 1 mei nog wél wordt gevierd. Zijn tegenstander Frans van den Berg hoefde niet van zo ver te komen maar arriveerde wel met zijn nieuw Ford Focus. Een fantastische auto trouwens. In de partij had Frans op een bepaald moment een sterke aanval en leek hij regelrecht op de winst af te gaan. Maar even later zag het er toch minder dreigend uit. Na afruil van een groot aantal stukken had Frans twee lopers en enkele pionnen en André één toren en enkele pionnen. Ondanks dat er sprake was van een zeker materieel evenwicht wist Frans de partij toch te winnen.
Ik, Arie van Veen, tegen Egbert van Herk. Sorry voor het onfatsoenlijke begin maar ik had wit. Volgens Egbert speelden we een flink aantal zetten de theorie van de Pircopening. Ik nam dit maar voor waar aan want wie weet het beter dan Egbert. In het middenspel, waarbij we allebei twee lopers en twee torens hadden, bood Egbert remise aan. Door de ook nog aanwezige pionnen was de stelling inderdaad behoorlijk gesloten en remiseachtig. Ik verbeeldde mij echter dat mijn lopers wat meer bewegingsvrijheid hadden. Ik nam het remise aanbod dus niet aan. Drie zetten later had ik daar dik spijt van. Egbert won namelijk de kwaliteit omdat ik een loperpenning over het hoofd had gezien. Mijn lopers en pionnen stonden gelukkig nog wel goed zodat ik de stelling potdicht kon houden. Na nog enkele zetten accepteerde Egbert een door mij gedaan remiseaanbod. Na analyse bleek dat Egbert goede winstkansen had gekregen als hij de kwaliteit terug had geofferd. Dus een plusremise voor Egbert.
De langste partij van de avond was die tussen Hans Hertgers en Willem Geurink. Hans had in een toreneindspel aanvankelijk de betere papieren. Hij stond op een bepaald moment twee pionnen vóór. Willem had daarentegen twee pionnen met dameneigingen. Toen de koning van Willem deze pionnen ook nog eens ging helpen werd het een verlate Koninginnedag en was er voor Hans geen houden meer aan.
Arie van Veen.