uitslagen
stand

Op donderdag 24 april zijn voor de interne competitie van VDS zes partijen gespeeld. Daarnaast werd de Bekerfinale gespeeld. Het werd een duur avondje voor mij (Carlo Buijvoets). Daags tevoren had ik de leeftijd van bijna een halve eeuw bereikt (49 jaar dus), waarvoor ik een rondje gaf, en deze avond legde ik beslag op de Beker, waarvoor ook weer een rondje werd gegeven. Als iedereen elke donderdag het bedrag uitgaf op de club dat ik deze avond kwijt was, zou de penningmeester bij zijn volgende jaarverslag kunnen wijzen op een fors toegenomen liquiditeit van de vereniging. (Voor de uitslagen van de Bekerfinale kun je HIER klikken.)
Aangezien ik een dag later naar Kreta op vakantie ging en vroeg uit de veren moest, heeft het verslag van deze avond lang op zich laten wachten. Doordat bovendien het spelen van de bekerfinale mijn volledige aandacht opeiste, heb ik van de partijen voor de interne competitie niets meegekregen en kan ik er ook geen zinnig woord over schrijven. Daarom wil ik het in dit verslag laten bij een korte weergave van wat er in de bekerfinale gebeurde. De uitslagen van de interne competitie staan hieronder, alsmede de ranglijst na de 27^e ronde. Daaruit blijkt dat ik en passant op deze avond ook de eerste plaats van Erwin Greven heb overgenomen. Maar zoals reeds eerder gememoreerd, ik heb nog twee afgebroken partijen staan waarvan de verwachte opbrengst voor mij gering zal zijn en mijn lijstaanvoerderschap is dus geflatteerd.
In de eerste partij had ik wit tegen André Schols. Het werd een Pirc en in de opening ging ik in de fout waardoor ik een pion kwijt raakte. Even later maakte André echter een fout die hem een stuk had moeten kosten als ik correct gereageerd had. Ik speelde echter te snel en liet na het stuk te winnen. Dit was meteen tekenend voor de Bekerfinale, twee partijen met wederzijds veel onnauwkeurigheden en zelfs grote fouten. Verderop in die eerste partij zag ik weer iets over het hoofd waardoor ik nog een pion verloor. De stelling bood mij echter de kans om een fraai speculatief dameoffer te plegen en zo werd het toch nog de leukste en spannendste partij van de avond. Het dameoffer in de gegeven stelling bleek later volgens de analyse van Fritz ook nog de sterkste zet in de stelling te zijn, maar het mocht voor mij niet baten. Toen ik in hevige tijdnood al verloren stond, overzag ik dat André mij schaak had gezet. Ik hief het schaak niet op en André claimde terecht de winst.
In de tweede partij, met André aan de witte stukken, kwam er natuurlijk een Orang Oetang op het bord, de favoriet van André. Ik probeerde met ongebruikelijk spel André zo snel mogelijk uit zijn theorie te krijgen en had daarmee succes. André overzag een aftrekcombinatie en verloor op de 15^e zet een vol stuk zonder enige compensatie. De partij duurde nog wel enige tijd, maar er gebeurde niets noemenswaardigs meer. André verloor en zo was de stand 1-1.
Een verschrikkelijke Brusselse partij moest de beslissing over de bekerwinnaar brengen. Ik won de loting en koos ervoor om met wit in 5 minuten te moeten winnen terwijl André met zwart 4 minuten bedenktijd kreeg en genoeg had aan remise. Zenuwslopend voor ons beiden was deze beslissingspartij, maar uiteindelijk, op het moment dat André (een door mij weer niet gezien) mat-in-één dreigde, kon ik met een schaak de koning van André in een hoek dwingen waar deze in één zet mat zou gaan. André dacht echter een vluchtveld te hebben op c8 voor zijn koning, maar daar begaf hij zich in het schaak. Een claim van mijn kant dit keer besliste over de bekerwinst.
Laten we het erop houden dat de gelukkigste op deze avond de beker heeft gewonnen. Het mooiste compliment dat ik naderhand van André kreeg, was dat hij memoreerde dat ik, door de enige twee eerdere bekerwinnaars uit het toernooi te hebben gespeeld, het meest recht had op de beker in dit seizoen. Waarvoor dank!
Tijdens mijn vakantie las ik in Harry Mulisch' "De ontdekking van de hemel" de volgende passage:

top

top

top