VDS Wintercompetitie 2002-2003: verslag van ronde 12
uitslagen
stand

Op donderdagavond 12 december werden er voor de interne competitie vijf partijen gespeeld en daarnaast werden er twee wedstrijden uit de 1^e ronde van het Bekertoernooi afgewerkt waarvan de uitslagen te vinden zijn als je HIER klikt.
Voor de interne competitie moesten Frans van den Berg en Frank London het tegen elkaar opnemen. Frank met zwart garandeert tegen e4 een Caro Kann en dat gebeurde dan ook. Frans wist de opstormende pionnen van Frank op de koningsvleugel echter aan banden te leggen en de vrede werd al snel getekend: remise.
Bert Meester speelde zijn voorlaatste partij voor de interne competitie van VDS omdat zijn werkzaamheden bij Centraal Beheer worden beëindigd. Bert staat niet onwelwillend tegenover het verder extern meespelen in VDS 1 omdat hij inziet dat het lijfsbehoud in de eerste klasse niet makkelijk zal zijn en hij toch een van de sterkeren in ons team is. Wat mij betreft, ik zou dat toejuichen, ook omdat we hem dan nog eens zien. Deze avond trof Bert Egbert van Herk, die ik vorige week nog één van de mannen in vorm noemde. Aan dat oordeel wil ik vooralsnog niets bijstellen, maar feit is wel dat Bert een maatje te groot voor Egbert was. Op een bepaald moment hoorde ik Egbert mompelen dat hij een volle toren verloor, maar die schade wist hij te beperken tot een kwaliteit. Die materiele achterstand was echter ook te veel tegen Bert die even later weer een vol punt kon laten bijschrijven.
Jan Meeder moest spelen tegen Carlo Buijvoets. Carlo koos zoals zo vaak voor de Franse verdediging en Jan schakelde al zijn lichte stukken in om zijn centrum te handhaven. Zozeer was hij daarop gefixeerd, dat hij een combinatie in dat centrum onderschatte en een stuk verloor. De afwikkeling was voor Carlo geen al te moeilijke zaak en hij won dan ook de partij.
Willem Geurink en Frank Nelemans mochten elkaar "het leven zuur maken" in een onderling treffen. Ergens in het middenspel offerde Willem de kwaliteit voor aanvalskansen langs de a-lijn tegen de lang gerokeerde koning van Frank. Hoe het precies verder liep, heb ik niet meegekregen, maar klaarblijkelijk is de aanval Frank te machtig geworden want hij verloor de partij.
En dan de sensatie rond middernacht. Erwin Greven speelde met wit tegen Arie van Veen en liet zich bij de eerste zet door een opmerking van Arie ("Doe eens iets verrassends.") verleiden tot het spelen van a4?! Dat had hij beter niet kunnen doen, want laat op de avond had hij nog steeds geen voordeel bereikt en erger nog voor hem, Arie kreeg met stukkenspel kansen in het centrum en vond de weg naar de vijandelijke koning. Erwin begon erg lang na te denken om tegen middernacht tot de slotsom te komen dat er geen kruid meer gewassen was tegen de dreigingen van Arie. Arie won en Erwin verloor sinds zeer lange tijd weer een partij in de wintercompetitie. Tegelijkertijd verloor Erwin zijn koppositie op de ranglijst aan Bert Meester, maar dat zal voor korte duur zijn nu Bert zijn deelname aan de competitie staakt.

In het Bekertoernooi speelde Hans Hertgers tegen Rein Takken. In de eerste partij kwam Rein enigszins onder druk te staan, maar hij wist alles net te verdedigen. Hans investeerde de nodige tijd in het bedenken van aanvalsplannen, te veel tijd zo bleek toen Rein constateerde dat de vlag van Hans was gevallen. Dat was een element van het spel waar Hans in deze partij geen rekening mee had gehouden. De tweede partij verliep gunstiger voor Hans. Hij kreeg het initiatief en Rein was nu minder oplettend dan in de eerste partij. Hij speelde op een gegeven moment zijn dame van d1 naar c1 om de relatieve penning van zijn paard op f3 ongedaan te maken. Maar dit bleek een zeer slechte keuze, want prompt posteerde Hans een paard met familieschaak op e2 en Rein kon Hans de hand schudden: 1-1. Een vluggertje volgens het Brussels systeem moest uitkomst brengen, maar toen de wedstrijdleider de beide heren de werking van dat systeem had uitgelegd, concludeerde Rein dat hem dat allemaal te snel zou gaan en zonder verder te spelen gaf hij zich gewonnen.
De initiator van het Bekertoernooi, André Schols, moest het opnemen tegen Frits Wilbrink. Vooraf zag ik dit als een interessante paring en het wedstrijdverloop zou die visie ook bevestigen. In de eerste partij kreeg André weinig grip op Frits die hem danig onder druk zette en de partij dan ook gedecideerd naar zich toe trok. André moest in de tweede partij dus vechten voor zijn laatste kans en dat lukte hem ook. Frits was niet opgewassen tegen de Orang Oetang en ook in deze wedstrijd moest een vluggertje uitkomst bieden omtrent wie verder mag bekeren. André won de loting en koos ervoor om met zwart te spelen. Dat betekende dat hij in vier minuten aan remise voldoende zou hebben terwijl Frits in vijf minuten moest winnen. Dit soort partijtjes zijn altijd zenuwslopend. Voor Frits bleek dat hij het minst goed bestand was tegen de spanning, want hij kwam al snel een pion achter en toen André met de dame een listig schaakje gaf op a7 om daarmee tevens een ongedekte loper op a2 aan te vallen, overzag Frits het schaak en hij bracht zijn loper in veiligheid. André claimde terecht de partij en mag dus verder spelen in zijn bekertoernooi.
Carlo Buijvoets
top

top
Ranglijst bijgewerkt t/m ronde 12

top