VDS Wintercompetitie 2002-2003: verslag van ronde 11
uitslagen
stand

Op donderdagavond 28 november werden er voor de interne competitie slechts twee partijen gespeeld als gevolg van het feit dat deze avond tevens de eerste ronde van de bekercompetitie op het programma stond. Daarvoor werden vier wedstrijden afgewerkt waarvan de uitslagen te vinden zijn als je HIER klikt.
Intern traden Harm Schoten en Hans Hertgers, twee mannen in vorm, tegen elkaar in het strijdperk. Hans koos een riskante openingsstrategie en kwam de problemen die hem dat opleverde niet te boven. Harm wist de partij winnend af te sluiten toen één van zijn pionnen niet meer van de promotie was af te houden. En passant klimt Harm hierdoor naar de vierde plaats op de ranglijst en passeert daarmee Frank London.
De andere partij ging tussen Egbert van Herk en Willem Geurink. Egbert doet het dit jaar bijzonder goed en heeft nog maar één enkele nul moeten incasseren. Willem kon er deze avond geen aan toe voegen en erger nog voor hem, hij kreeg er zelf een voor de kiezen. Dus ook Egbert hoort thuis in het rijtje van de "mannen in vorm".
Arie lootte deze avond oneven en kreeg Sander als tegenstander. De uitslag van deze partij laat zich raden!

Voor de bekercompetitie moest de regerend bekerhouder en clubkampioen Frank London het opnemen tegen Carlo Buijvoets. Carlo lootte voor de eerste partij wit en opende zoals gewoonlijk met e4 waarna Frank zijn geliefde Caro Kann op het bord toverde. De partij verliep enige tijd normaal totdat Carlo eindelijk zijn gram haalde voor een vergissing in de eerste partij die beide heren ooit met deze opening tegen elkaar speelden. Daarin meende Carlo toen Frank een triple-pion te bezorgen maar na een gemeen tussenschaakje van Frank kwam hij toen bedrogen uit. Deze avond lukte het wel! Na twee schaakjes had Frank geen andere keus dan de triple-pion te accepteren. Hij kreeg er wel twee mooie open lijnen voor terug, maar wist die niet zodanig te benutten dat hij de partij tot winst kon voeren. Na de 28e zet van Carlo sloten de heren vrede en de tweede partij moest de beslissing brengen. Daarin had Frank dus wit en om de Franse verdediging te vermijden opende hij met f4. Carlo was hierdoor niet uit het veld geslagen en koos voor een rustige opbouw waarbij hij langzaam maar zeker een klein ruimteoverwicht kreeg. Toen Carlo op een bepaald moment met zijn dame de stelling van Frank binnendrong, sloeg aan die kant van het bord de paniek toe en prompt toverde Frank een blunder op het bord die hem een paard kostte. Het was wederom na de 28e zet van Carlo, maar nu gaf Frank direct op. Zo is nu al zeker dat hij een van zijn titels kwijt raakt.
Frans van den Berg bleek een paar maatjes te groot voor Jan Meeder die met twee verliespartijen uitgeschakeld werd voor de bekercompetitie.
Willem van Diggele moest het opnemen tegen Frank Nelemans. In de eerste partij won Willem de kleine kwaliteit die voldoende bleek om het volle punt binnen te slepen. In de tweede partij moest Frank op de winst spelen en daarvoor bepaalde risico's nemen. Willem liet het op hem afkomen en sloeg toe toen een loper van Frank achter de vijandelijke linies helemaal buitenspel kwam te staan waardoor Willem eigenlijk met een stuk extra speelde. Daarmee ondersteunde hij twee fraaie vrijpionnen die niet meer te stoppen waren en zo verloor Frank ook de tweede partij.
Bert Meester speelde tegen tijdnoodkoning Johan van Ommen die in de eerste partij zijn bijnaam eer aan deed door in tijdnood te geraken, alleen kwam hij er nu niet meer uit voor de vlag gevallen was: 1-0 voor Bert. Ook in de tweede partij gebruikte Johan weer veel tijd en juist op het moment dat een van de toeschouwers vroeg of het nog een serieuze partij betrof, zag Johan in dat hij de benodigde winst wel kon vergeten en bood hij met het oog op de te geringe tijd die hem restte, remise aan. Bert was echter genadeloos en uit op nog een vol punt dat hij even later bij kon laten schrijven.
Carlo Buijvoets

top

top

top