De start van de wintercompetitie kende met achttien personen een verheugend grote opkomst. Daarmee was de speelzaal weer eens goed gevuld. Aan enthousiasme onder de leden lijkt het dan ook niet te ontbreken. Nu nog hopen op wat vers bloed in onze vereniging, dat er deze avond al was in de persoon van Jan Meder. Welkom Jan!
In de eerste ronde kwam de indeling op de gebruikelijke wijze via loting tot stand. De in mijn ogen op papier meest interessante partij die dat opleverde was die tussen Willem van Diggele en Frits Wilbrink. Dat bleek later ook daadwerkelijk zo uit te pakken want zij waren met afstand het langst bezig en de partij mocht gezien worden. Frits had een stuk geofferd voor twee pionnen waarvan er één al snel op het punt van promoveren stond. Willem bleef echter koelbloedig en had goed gezien dat hij de pion tot op de tweede rij mocht laten oprukken om hem daar een halt toe te roepen. Hij richtte enkele stukken op het promotieveld en neutraliseerde zo het gevaar. De pion bleef echter nog geruime tijd staan. Willem nam rustig de tijd om eerst wat andere dreigingen het hoofd te bieden en op het juiste moment sloeg hij zijn kwelgeest van het bord en gaf daarmee zijn stukken wat meer vrijheid. Er werden vervolgens enkele stukken geruild en daarna begon Willem zich op de aanval te richten. Frits kon het met een stuk minder niet lang meer houden en moest eerst een pion inleveren en vervolgens ook nog eens een kwaliteit. Daarmee was het pleit beslecht. Tegen half een legde Frits zijn koning om.
Egbert van Herk moest aantreden tegen Hans Hertgers. Beiden hadden ze tijdens de zomer van hun rust genoten en niet deelgenomen aan de zomercompetitie. Klaarblijkelijk is die rust ze goed bevallen en wilden ze daar nog wel een staartje aan geven, want al na 11 zetten kwamen ze remise overeen en waren daarmee op deze avond als eersten klaar.
In de partij tussen Harm Schoten en Rein Takken was het de laatstgenoemde die het heft in handen nam. Harm werd sterk onder druk gezet en het zag er naar uit dat hij een slechte competitiestart zou maken. Rein vergiste zich echter lelijk in de mogelijkheden die hij had, dacht een kwaliteit te winnen maar vergat dat daarbij zijn dame in kwam te staan. "Wat doe je nou???" riep Harm uit voordat hij de dame van het bord en de felicitaties van Rein in ontvangst nam. Zo kwam het voor Harm toch nog goed.
De regerend kampioen Frank London had geloot tegen de altijd lastige Arie van Veen. Taai verweer van zijn kant betekende voor Frank dat hij er lange tijd niet doorkwam. Uiteindelijk lukte dat toch en kon ook Frank met de volle buit huiswaarts keren.
Frans van den Berg begon voor de derde opeenvolgende keer met een verliespartij aan de wintercompetitie. Nadat hij ook in de zomercompetitie recentelijk verloren had van Willem Geurink, had hij gewaarschuwd moeten zijn. Dat was hij ook want hij kwam in de partij een kwaliteit voor te staan. Dat had voldoende voor de winst moeten zijn, maar ook nu weer toonde Willem zich een ware Houdini. Hij bleef speldenprikken uitdelen en Frans verkeek zich op de complicaties. Hij liet Willem helemaal terug komen in de partij en meer dan dat. Willem won de kwaliteit terug en stond pardoes twee pionnen voor. Hij won er nog wat bij en dwong vervolgens dameruil af. Hoewel een eindspel restte met lopers van ongelijke kleur, had Frans wel door dat de overmacht van de zwarte pionnen te groot was om er nog eer aan te behalen. Hij gaf op en was ontroostbaar over weer een mislukte competitiestart, temeer omdat hij wegens een vakantie naar Amerika de komende vijf competitieronden verstek moet laten gaan en daardoor de opgelopen achterstand niet snel goed kan maken. Hij zal er naar verwachting een zware kluif aan krijgen om zich ook dit seizoen weer in de strijd om de hoogste plaatsen te mengen. Dit resultaat betekent tevens dat Willem de eerste lijstaanvoerder van de nieuwe competitie is.
Johan van Ommen speelde tegen Chris Plante. In deze partij draaide het geruime tijd om het veld d5 waarop beiden zo ongeveer alle stukken hadden gericht. Deze strijd is uiteindelijk beslecht in het voordeel van Johan die de partij won.
Carlo Buijvoets speelde tegen Frank Nelemans en zon op wraak na het verlies dat hij tegen hem had geleden in de openingsronde van de zomercompetitie. Die wraak kreeg hij. Frank kwam niet tot ontwikkeling van zijn koningsvleugel en speelde daardoor eigenlijk de hele partij met twee stukken minder. Carlo had een ijzersterk centrum dat bovendien de nodige mobiliteit had. Hij won een loper die door Frank zelf was opgesloten aan de rand van het bord en rukte vervolgens met zijn centrumpionnen op waarbij hij er één op e7 en een andere op d6 kreeg. Dat kon niet meer mis gaan en dat ging het ook niet. Carlo won gedecideerd na 41 zetten.
André Schols lootte tegen nieuwkomer Jan Meder die na afloop bezorgd aan zijn tegenstander vroeg of hij het wel leuk had gevonden om tegen hem te spelen. "Ik kom hier vooral ook wat te leren schaken." zei Jan. André verzekerde hem dat hij met een schaakbord voor zijn neus altijd een prettige avond heeft en Jan was gerustgesteld. Hij ging wel met een nul naar huis, maar als hij blijft komen en leren, dan zal ook Jan eertijds wel eens een punt scoren.
De laatste partij die 'becommentarieerd' moet worden is die tussen Sander van Westreenen en Erwin Greven. Erwin dacht de partij op een mooie manier uit te kunnen maken met een minorpromotie tot loper en gelijktijdig mat. Dat kon Sanders goedkeuring echter niet krijgen want Erwin had immers al twee lopers op het bord staan. Het geschil is in onderling overleg opgelost want de wedstrijdleider is niet ingeschakeld. Hoe dan ook, Erwin won. Zie hieronder voor het uitslagenoverzicht en de stand na de eerste ronde.

Carlo Buijvoets