Ulevellen, Wiet en Braadpan
(Bericht van Terschelling nr. 10)
Ik heb weer een nieuw interessegebied, de korstmossen. En op Terschelling kan ik mijn hart ophalen. De oude havendam van graniet en basalt op West is samen met de oude zeedijk bij Nijkerk de hotspot voor de liefhebbers. Ook oude bomen in de dorpen en de grafzerken op de oude begraafplaats bij Stryp zijn rijk aan korstmossen. Op deze foto, gemaakt op de havendam, staan zeker vier soorten. Misschien wel een eeuw oud.
Is dat dan belangrijk, Frank? Belangrijk? Een miljoen mensen kijken naar
stupide programma’s met vragen als: “Maak het liedje af: ”Iet, wiet…..” of
hoe spel je het woord imbeciel. En, mensen, het wordt met de nieuwe
omroepgemachtigden (vreselijk woord) nog allemaal veel erger en nog veel
ordinairder. Geenstijl op TV. U heeft nu nog tijd om naar een eiland te
vluchten, voor de barbaren de macht over nemen. Musea worden gesloten,
kunstenaars aan de bedelstaf.
Rustig, Frank, rustig, denk aan je bloeddruk. Mag ik dan korstmossen mooi
vinden?
Om tot rust te komen een paar mooie namen van korstmossen. Ulevellenmos (10
jaar geleden ontdekt op oude iepen in de dorpen op Terschelling), groen
boomspijkertje, granietzonnetje, schaakbordje (zo, toch weer schaken in mijn
column).
Oh ja, nog wat weetjes. Veel korstmossen groeien erg traag (
Er zijn ongeveer 600 korstmossen in Nederland, op de Rode Lijst (2004) staan er 323. Korstmos is een symbiose tussen algen
en schimmels en reageert sterk op luchtverontreiniging, dus is een goede
monitor.
Soorten verdwijnen bij hoge concentraties zwaveldioxide of ammoniak, maar er
zijn soorten zoals het bekende groot dooiermos die juist wel van ammoniak
houden of soorten die gedijen bij een hondenuitlaatplaats. Het goede nieuws is
dat de laatste jaren de korstmossen zich weer aan het herstellen zijn en er nog
steeds nieuwe ontdekt worden.
Leuk is ook nog dat er een Nederlands/Belgisch forum is dat de naamgeving van
vooral nieuwe soorten ter hand neemt. Ik zie het helemaal voor me: een
Belgische gelagkamer met de pinten op tafel. Het zal dan ook geen verwondering
wekken dat zij kwamen met: patatzakbekermos en steenstrontjesmos.
Iedereen onder tafel van het lachen. Doe mij er nog eentje, ach, maak er maar
een rondje van.
Frank, binnenkort bekend van de pertusalia flondonia?
P.S. De meest zeldzame korstmossen op Terschelling werden trouwens aangetroffen op mijn “Le Creuset” braadpan.