Taartenkauwer,
Kwootje en Dorrestijn
(Bericht van Terschelling nr. 23)
Mijn zelfopgelegde straf, de
verbanning naar Skylge, bracht ook met zich mee dat er een half jaar niet
geschaakt zou worden. Schaakvrienden, jullie hebben gelijk, bridgen en pokeren zijn
toch echt fopspenen.
Slechts af en toe een 5-minuten-spek-en-boontje. Oké, in de tuin, onder de
parasol, alles onder handbereik, maar het blijft toch behelpen. Gelukkig vond de
postbode mijn brievenbus en verblijdde me met het schaakblad New in Chess
2010/6. Met de postbode, een vogelkenner, wissel ik altijd de laatste nieuwtjes
uit. Hij wist nog niet dat de ortolaan en de draaihals in Hoorn gesignaleerd
waren. De hop had hij al wel gezien, de bofkont.
Terug naar New in Chess. Er stond een mooi verhaal in van Genna Sosonko over
Taartenkauwer.
Kenners weten dat ik Dr. Savielly
Grigorievich Tartakower bedoel.
Ik heb een zwak voor “quotes”. Dan bedoel ik niet de oneliners die onze
politici gebruiken. Deze, uit de column van Rowson, wilde ik even aanhalen: “I
have a weakness for quotations”...........als jullie mijn grapje begrepen hebben,
zit je nu in een “loop”.
Goed, enige gezegden die aan Dr. T. worden toegeschreven:
There are players who are weak and don’t know
that they are weak: these are ignoramuses –avoid them!
There are players who are weak and know that they are weak: these are smart –
help them!
There are players who are strong and don’t know they are strong: these are
modest – respect them!
There are players who are strong and know that they are strong: these are chess
sages – follow them! (ignoramuses=domkop,
modest=bescheiden, maar dat wisten jullie natuurlijk).
En speciaal door Dr. T.
bedacht voor uw columnist: Write, but don’t
think it is poetry.
Tartakower was een vreemde vogel. Een fervent gokker met altijd schulden.
Francis Bacon (weer een quote) zei ooit, dat gokken en speciaal verliezen, de
creativiteit aanwakkert: they force you,
depending on chance, to look fate in the eye.
Hij zou zo model hebben kunnen staan voor twee beroemde boeken uit de
Russische literatuur:
De Gokker van Dostojevski en De Verdediging van Nabokov.
Dan het laatste kwootje: After the
pleasure of winning there’s no greater pleasure than losing.
Tot mijn verbazing gaf de
spellingschecker geen fout bij “kwootje”. Even goegeloeren.
Ja hoor, de halve wereld gebruikt het. Het is moeilijk origineel te zijn. Er
zijn trouwens heerlijke woorden die met KW beginnen: kwebbelen, kwezelen,
kwispelen en kwinkeleren. En dat was gelijk het bruggetje naar een
woordkunstenaar en liefhebber van de kwabaal.
Wij stellen aan u voor: Hans Dorrestijn.
Nu het herfst is en de cranberries bijna rijp zijn, is het ook weer tijd voor
de boekentafel.
Ik heb voor u gekocht en met veel plezier gelezen: Dorrestijns Natuurgids.
Na zijn bestseller Dorrestijns Vogelgids, deze opvolger. Heerlijk, wat is die kwibus
toch prettig gestoord. Bij het lezen hoor ik zijn nasaal stemgeluid. Daar heb
ik geen luisterboek voor nodig. Het persoonlijke wel en wee van een beginnende
natuurvorser zou ik het willen noemen en wel met een hoog stuntelgehalte.
Ja, psychologen, ik lees graag dingen die dicht bij mezelf blijven.
Frank, uw kwaaie kwijlbaard