Preses,
Push-up en Poppingawier
Er is mij de laatste tijd een aantal dingen
opgevallen die mij gesterkt hebben in
mijn besluit om mezelf zo ver als mogelijk te verstoppen, dat alles binnen onze
landgrenzen. Toegegeven: Oosterend was nog drie kilometer verder. Ik vertrek en
wel hierom:
- Het Groot Nationaal Dictee is verworden tot een ratjetoe van “wel-of-geen-verbindingsstreepje”.
Ik had 24 fouten. De ergernis speelde al langer. Het begon met preses in plaats
van praeses, zo op klaarlichte dag.
Praeses was een favoriet van mij, daar pakte je mij niet mee. Er wordt echt
gesold met onze taal, op zijn janboerenfluitjes mee omgegaan. In de jaren
negentig scoorde ik eens één fout slechts, alleen Przewalskipaart had ik niet
goed. Ik vertrek.
- Buschauffeur wordt geschorst omdat hij een krijsend kind samen met de moeder
uit de bus had gezet. Deze man verdient een standbeeld. Ooit in een treincoupé,
lift of wachtkamer met een krijsend kind gezeten? De busmaatschappij gaat ook
nog haar excuses aanbieden. Ik vertrek.
- Mij hoor je, met dit winterse weer, niet klagen over de doorgaande
fietspaden. De Gemeente schuift en strooit voor dag en dauw. De fietspaden
worden echter gretig opgeëist door de voetgangers. Dat zou niet zo erg zijn,
maar dat voetvolk gedraagt zich als gelovigen die bij de kerkgang het
alleenrecht op de rijweg claimen. Bij het naderen van een echtpaar met kind,
hond en twee DIRK-boodschappentassen belde ik twee keer met mijn fietsbel. De
verontwaardiging was hevig. Ik vertrek.
- De Top 2000 is verworden tot een Internet-Push-up. Dat stemmers de doden
(Shaffy en Jackson) willen laten herleven, ach, dat is volgend jaar weer
vergeten, maar dat zo’n wicht (Adele) met een kuvver (Make you feel my love)
van de Grote Meester zo hoog staat, heel veel hoger dan Dylan zelf met
Hurricane, tekent het faillissement van dit, in de knop leuke, idee. Ik
vertrek.
En dan het schaken.
- Er zijn nog twee verenigingen in Nederland waar het fenomeen “afgebroken
partij” nog opgeld doet. In het klein plaatsje Poppingawier in Friesland wordt dit
als eerbetoon aan de broers Van Foreest in leven gehouden. Foto: Donner en
Bouwmeester helpen de broers bij een afgebroken partij.
En… er is een klein clubje op de Veluwe…. Ik vertrek.
- Er is een klein
clubje op de Veluwe dat glimmende, wankelmoedige schaakstukken gebruikt.
Sommige van deze oerlelijke stukken zijn beschadigd en vallen vooral tijdens de
vluggerfase door hun wankelmoedigheid voortdurend om. Ik vertrek.
Frank, dacht ook aan België