terug naar nieuws

Pottenkijkers, Violen en Wildemannetjes
(Bericht van Terschelling nr.  31)

Het was een barre tocht. Van om Aest naar op West is het pakkumbeet 10 kilometer. Een bleek winterzonnetje piepte net over de waddendijk toen ik met mijn slee op weg ging om de kerstinkopen te doen.
Ik houd niet van pottenkijkers, al helemaal niet in de keuken, maar voor deze ene keer zal ik u een inkijkje geven in de geheimen van mijn kerstmaaltijd. Mooi woord Pottenkijkers. Ook te gebruiken in cryptogrammen - Bezoekers aan de Gay Parade (12) -.
Drie uur later en tientallen sneeuwduinen verder doemden op de laatste duin de Brandaris en de haven op. De haven, daar moeten we zijn als de garnalenvissers aangemeerd zijn.
Tip 1. Hollandse garnalen, ongepeld. Nooit die uit Marokko kopen. Het toppunt van gekkigheid. We slepen ons erfgoed naar een ver warm land om ze daar te pellen en te E-nummeren om ze langer houdbaar te houden. Vanaf nu, vragen we aan de visboer alleen nog om Hollandse garnalen die hier gepeld zijn of nog beter we pellen ze zelf.
Tip 2. We verknoeien een garnalencocktail niet met de bekende sherry-cocktailsaus.
Men neme een neutrale Zaansche mayonaise en maakt die zachter met slagroom. Wat peper of een snufje laos en niet bovenop de garnalen, nee ernaast.
Ja mensen, rechtstreeks van de vissers, 2 kilo ongepeld voor 5 euro.
Vanaf de kade trok ik de slee de Boomstraat in, oppassen het is glad hier op de steentjes, recht op de Brandaris af naar slager en poelier Schaafsma voor de hazenrugfilet.
Tip 3. Koop alleen autochtoons wild. Vraag er naar bij de poelier.
Tip 4. Het is duurder, maar dan neem ik gewoon wat minder.

505159

Natuurlijk hoort er op mijn eiland zelfgemaakte cranberrycompote bij. Na de pluk van de commerciëlen mogen de Terschellingers aan de bak, maar dan zonder korf met tanden.
Wij Terschellingers moeten op de knieën. U kon dit lezen in mijn boekje Knielen op een bed cranberry’s, nooit een succes geworden. Een oud-onderwijzer begreep het: Knielen op een bed violen, dat klinkt zo veel beter.
Tip 5. Bij wild horen natuurlijk de Gieser Wildemannetjes met suiker, kaneel en een glaasje port. Absorberen maar!
De terugweg voerde in Midsland naar het Pieter Peitswinkeltje voor de Terschellinger kaasjes en de handgemaakte bonbons.
Tip 6. Koop Hollandsche waar, de Franse kazen stinken toch een uur in de wind. En de blauwaderkazen dan, zult u vragen. Er is een prachtige Blauwe van Wolvega, vraag uw kaasboer.
Aan de hoofdweg (Oosterburen) van Midsland ligt een oude kroeg, de Dammesaan. Daar nam ik koffie met, nee, geen cranberry-gebak, maar met een appelmeisje, zeg maar de Sacristain van Skylge. Nee, geen Jutterbitter. Er wordt veel gecontroleerd op het eiland.
De laatste kilometers oostwaarts naar de Oude Duinweg gingen als vanzelf. De ster die mij de weg wees vond ik wat overdreven. Verdwalen kan niet op Terschelling. Net voordat het helemaal donker werd bereikte ik mijn nederig onderkomen.
De gelijkenis van deze column met de vele kerstverhalen die u in uw dag- en weekbladen aantrof, is louter toevallig. Dat heeft zo’n jongen niet nodig.

Frank, moe en voldaan

PSsst, was je niets vergeten?
Uhh, het toetje was ijs met slagroom versliert met gesmolten chocolade.

top