Mother Shipton, Pensionado, en De
Hond
In deze column ga ik weer een aantal zaken bebabbelbaar (*) maken, zoals er
daar zijn:
Mother Shipton, de pensionado en de reclamezuil.
Eerst even terug naar Terschelling en de foto van een Mi-vlinder.
Callistege mi, de Mi-vlinder
Kenmerken: Een dagactieve nachtvlinder, die vaak verward wordt met een
dagvlinder, de aardbeivlinder. Met een beetje fantasie is een heksengezicht met
een grote neus en een zwart oog te herkennen. In Engeland was in Yorkshire ooit
een beroemde heks, die Mother Shipton heette. Vanwege dat heksengezicht op de
vleugels heeft de Mi-vlinder in Engeland daarom de naam “mother shipton”
gekregen.
Vliegtijd en gedrag: Eind april tot half oktober in twee generaties.
Levenscyclus: De soort overwintert als pop in een cocon die tussen de
grashelmen bevestigd is.
Waardplanten: Diverse kruidachtigen, waaronder klaver, rolklaver en luzerne.
Habitat: Graslanden, heiden en bloemrijke weilanden.
Voorkomen NL: Een gewone soort die verspreid over het hele land voorkomt.
Dat doet me ineens denken aan de postactieve dagvlinder: de pensionado (geen
foto).
Homo pensionado, de pensionado
Kenmerken: Een postactieve dagvlinder; de pensionado is te herkennen aan de
felle kleuren, merk Nike, Adidas en Gaastra.
Vliegtijd en gedrag: De pensionado, die massaal in het voorjaar uit zijn
schuilplaats komt en geheel atypisch met een grote, witte cocon naar het zuiden
trekt. In de herfst is de trekroute van zuid naar noord. Een ondersoort, de
post-post pensionado overwintert in het zuiden. Papilogen willen deze
ondersoort liever onder de parasieten kwalificeren. (zie ook natuurlijke
vijanden).
Levenscyclus en waardplanten: De pensionado neemt als enige soort zijn waard-
en nectarplanten (aardappels, drop en Hema-worst) in zijn witte cocon mee op
zijn trektocht naar het zuiden.
Paringsgedrag: Geen.
Natuurlijke vijanden: Donner, Mei Li Vos en het nageslacht (jaloers, gemis van
de erfenis).
Habitat: Campings, cafés, stranden en gokhallen.
Voorkomen NL: Massaal, uitbreiding wordt gevreesd.
En dan een ergernis, de reclamezuil langs de rijweg en wel hier om:
Levensgevaarlijk.
Menig oud vrouwtje moest van de bumper gekrabd worden omdat de bestuurder net
niet het opschrift goed kon lezen. Neem nou die poster van die hondenkop, ik
bedoel de kop van Maurice de Hond. Ik kan net onder dat grote hoofd lezen:
94%...en dan ben ik er al weer voorbij. Er zal wel staan, denk ik: 94% van mijn
prognoses zijn een slag in de lucht of zoiets.
Aardig aan het bijklussen, die De Hond. (dat
is een moeilijke)
Dat doet me ineens denken aan die keer dat ik de Patron hielp met enquêteren.
Ik vroeg namelijk aan een aardige dame: “Heeft u 5 minuutjes voor een kleine
steekproef?”. Kreeg ik toch een partij slaag!. Dat doet me ineens denken aan
….ja …..ja….ja..…een cafeetje in Sneek.
(*) Mooi woord, had van mij kunnen zijn.
Frank, nog steeds zonder cocon
en met dank aan Drs. P.