Microsoft, Mexico en Matten
Ik heb mij een nieuwe laptop aangeschaft. Met alles erop en eraan. En dat is
tegenwoordig zonder Microsoft’s Office. Ja, het wordt wel meegeleverd en als je
een “docje” opent krijg je gelijk de “terms and conditions” voor je kiezen. Als
een dealer voor de junk staat Bill Gates klaar. Neelie, hit ‘em, right between
the eyes!
Dat was ook de reden dat u een tijdje verstoken bent gebleven van mijn, o zo
populaire, geschriften. Het is voor een conservatief (als het werkt, niet
aankomen) persoon allemaal nog wennen met Vista.
Als conservatief persoon wilde ik weer inschrijven voor het NK in Dieren, ook
al neem ik me op de eerste dag al voor om nooit meer mee te doen. Maar altijd
goed voor een hartverscheurende column.
Zelfs als je jezelf kwetsbaar opstelt en door het stof gaat bij een debacle,
blijven je clubgenoten je maanden (vorige week Carlo nog een keertje, na een
jaar!) afzeiken. Ik had al zo mijn twijfels om dit jaar weer mee te doen.
Tijdens een kunstreisje met een kunstvriendje naar een museum in Bonn (*) liep
een man door de Hauptstrasse met witte handschoentjes en een mondkap ver over
de neus. Ik dacht nog: Mexico zeker. En ineens moest ik aan de Sporthal Theothorne
denken met honderden schakers uit de hele wereld.
Zou ik met een mondkapje op spelen? Gelijk een pion voor! Kent u deze nog:
L’histoire se répète.
Ooit een stukje geschreven over een schandknaapje met olifantje naast zijn
bord.
Gelijk drie pionnen achter.
Ik moest dus tegen zo’n slap jong handje.
Voordat de partij begon hoestte hij me (waarbij hij zijn hand in een tuitje
vormde, wat de luchtdruk alleen maar versterkte) in mijn gezicht.
Ik moest gelijk denken aan een zin van een van onze grote schrijvers:
“Ik was bij de bevrijdingsfeesten, toen er iemand in mijn gezicht hoestte.”
Ik dacht: “Dat is twee jaar sanatorium”, of woorden van gelijke strekking.
Na drie keer hoesten gaf ik op.
Gelukkig werd er voor mij gekozen: de inschrijving is gesloten wegens de te grote aanloop van deelnemers, ver over de 500. Zelfs Timman doet mee. Geen Frank dit jaar.
Elk nadeel … Dat geeft mij mooi de gelegenheid een aanval te doen op de
stapel boeken die nog geduldig ligt te wachten.
Ik heb reeds voor u, in de Hispeed van Arnhem naar Bonn, Matten 6 gelezen. Het
ideale schaak-lees-vakantie-boek. Een prachtig interview met Bouwmeester. De
oude meester heeft een boek geschreven, oplage 200(?). Mooie anekdotes over de
jaren zestig/zeventig.
Als iemand weet hoe ik eraan moet komen, houd ik me aanbevolen.
Verder mooie verhalen over Mecking en Withuis. Schaken in Hollywood en 64
vragen aan Hans Böhm. Al met al weer genieten.
(*) Bij het ontbijt in het Bonner hotelletje vroeg die gnädige Frau: “Möchten Sie Rűhr-eier?”. Wij: “Haben Sie auch Rhein-eier?”.
Frank, nog steeds zoekende