Fernandel, Hofland en Hendrik
Geheel ontspannen zat ik naar de Tour te kijken. Boze monden zullen nu
vragen of ik als pensionado toch niets beter te doen heb. Ja, dat klopt, niets
beter dan het mooie Franse land met de helikopter bekijken, het fietsen is maar
bijzaak. Zo ook etappe 18. Totaal onverwacht ging de stoet langs de SuperU, langs
bakkersvrouw 1, recht op het torentje af, langs bakkersvrouw 2, rechtsaf, langs
de Tabac en links de hoek om, langs de “Piscine” het dorp weer uit. Geen Patron
gezien! Aandachtige lezers begrijpen nu dat de Tour door Beaumont lès Valence
koerste. Waarom aandacht voor de bakkers? Er is namelijk een heuse
bakkersoorlog in dit mooie plaatsje. Rijp voor een roman of prachtige film. Wie
kent nog de strijd tussen de pastoor (Don Camillo) en de communistische burgemeester
(Pepone)? Ja, ik weet dat deze films in Italië speelden, maar Fernandel was een
Fransman.
Ik zie het begin van de film helemaal voor me: Zondagmorgen. De ochtendzon
speelt door de platanen en de camera zoemt loom van het torentje naar de gevel
met “Boulanger” en langs een lange rij met alleen mannen. De camera zwenkt naar
binnen en dan achter de toonbank daar staat: La Decolleté! Het CDA had ooit de
leus: niet bij brood alleen, of zoiets.
U begrijpt dat bakkersvrouw 1 nu ook alles in de strijd wierp. Binnenkort in
dit theater!
Even terug naar de Tour. Armstrong zei: “Derde, niet slecht voor zo’n oude
zak”.
Normaal gesproken bezig ik mij niet van dit soort platte taal, maar kent u HJA?
Net zoiets als GBJ of AFTh. Ik bedoel de oude man Hofland. Als er prijzen
worden gegeven voor de mooiste titels van boeken scoort zijn “Tegels lichten”
bij mij wel hoog. De mooiste blijft voor mij toch: “Heden mosselen, morgen gij”
van de onbekende schrijver Hans Vervoort.
Maar goed. Hofland schrijft columns in het NRC (kranten ruilen met de
buurvrouw), die vaak over taal en taalgebruik gaan. Juweeltjes. De laatste
heette Kookhuis. Kookhuis? Ja, zo
verstoethaspelt JP koninklijk huis. Deze mag u uitzoeken: Klietsiekoord.
Moraal van dit verhaal: Hoe ouder de zak hoe mooier de wijn.
Ja, dan moet er nog iets over schaken geschreven worden. Nee, dus. U leest mijn
parabels maar. Ik ga nu weer naar de wadden. En met deze foto moet u begrijpen
waarom.
U zult zich afvragen of er geen betere schelpen op het strand van
Terschelling te vinden waren? Ja. U moet dit echter filosofisch zien:
- Niemand is perfect;
- Ook een koningsgambietje mislukt wel eens;
- In each life some rain must fall;
- etc.
En nog wat heel anders. Ik kreeg van een bevriende schaker een Drs. Peetje. Eentje dan.
Het schijnt dat Hendrik gister op de
spoorbaan heeft gespeeld
En door een intercitytrein in tweeën werd verdeeld
Zijn kleine zusje heeft met bovenmenselijke kracht
De onbezonnen deugniet één voor één naar huis gebracht
Frank, nog steeds uit één stuk