Een kerstverhaal
Ik stuur al jaren geen kerstkaarten meer en toch vallen ze rond kersttijd in grote hoeveelheden op de mat of eigenlijk in mijn postkastje. Ik heb me lang afgevraagd hoe dat kan, want zo populair ben ik toch ook weer niet. Maar ik heb nu eindelijk een plausibele reden.
Stel je dit voor (Picture this, klinkt veel lekkerder):
Half december, een echtpaar, man achter de krant, vrouw schrijft de
kerstkaarten.
Vrouw: “Zal ik Frank een kerstkaart sturen?”
Man: “…..”
Vrouw: “ZAL IK FRANK EEN KERSTKAART STUREN??”
Man: “Tuurlijk.”
Vrouw: “Zelf stuurt hij nooit wat terug, voor mij hoeft het niet.”
Man: “Doe dan maar niet, het scheelt weer een postzegel.”
Vrouw: ”Zou hij met de kerst alleen zitten?”
Man: ”Ik denk het wel.”
Vrouw: ”Niet zo leuk voor hem.”
Man: ”Zullen we hem met de kerst vragen?”
Vrouw: ”Nee, laten we het wel gezellig houden.”
Man: ”Dan toch maar een kerstkaart?”
Vrouw: ”Ja, heeft hij ook nog wat.”
Empese en
Tondense hei in de sneeuw © FL