terug naar nieuws

Cuby, Stekker en Frank
(Bericht van Terschelling nr. 44)

Als bekende musici of schrijvers er tussenuit piepen zien we altijd een opleving in de verkoop van cd’s en boeken. Ik youtube altijd of pak een cd’tje uit mijn Ikea Billy.
Tijdens Somebody will know someday moest ik weer glimlachen om dat zinnetje van Cuby in prachtig krom Engels. “Maybe there comes a day.”
De gitaarsolo van Eelco Gelling in deze song is van wereldklasse. Ook Broodje is goed bezig.
Dit nummer is “unplugged” gespeeld, lang voordat dit een kortstondige trend werd.
Eric Clapton en Neil Young gaven toen het goede voorbeeld, maar Cuby trok al veel eerder de stekker eruit. Stom eigenlijk dat je de-stekker-eruit-trekken met goed fatsoen niet meer kan gebruiken, omdat dit op stuitende wijze misbruikt is door een of andere amateur-toneelspeelster. Ik ben haar naam eventjes vergeten.

Cuby & The Blizzards Groeten Uit Grollo
Hoes te bezichtigen bij Frank L, Plantsoen Welgelegen, Apeldoorn (alleen op afspraak)

En dan het schaken. Nu het weer herfst is en de dagen voorbij schuifelen als vermoeide gelovigen die ter kerke gaan, heb ik eindelijk de tijd om een verjaardagscadeautje te bekijken.
The Joys of Chess van Christian Hesse. A special treasure for lovers of chess” staat er op het kaft en dat klopt. Je voelt je als Dagobert Duck in een zwembad met goudstukken.
De mooiste, raarste, gemeenste, beste, slimste, gekste avonturen op het schaakbord.
Alle honderd hoofdstukken (430 blz.) beginnen met een spreuk. Ik ga u niet vermoeien met diagrammen, daar ben ik te lui voor. Ik houd het bij de spreuken. Ze zijn wel in het Engels.
Ik hoop dat het geen bezwaar is, want ik ben ook te lui om het te vertalen.

All winning positions are psychologically dangerous, Nigel Davies

Losing hurts more than winning is nice, Nigel Short

There were people who beat you before the game began
by the way they arranged the pieces, the authority with which they made a move,
almost by the way they looked out the window.
Sir John Simon

Iets heel anders. Het is weer herfst, de Terschellingers gaan hier weer op de knieën voor de cranberries en de dagen schuifelen voorbij als vermoeide marathonlopers na 41 kilometer. Alles leek vredig, totdat ik opgeschrikt werd door een krantenartikel. Mijn goede naam te grabbel gegooid.
Ik dacht hier op mijn eiland veilig te zijn voor de sensatiepers. En alles zonder wederhoor.
Mijn advocaat heeft een klacht ingediend bij de Mediaraad.

IMG_8284

Frank, voor al uw beleggingen

top