Het is inmiddels alweer enige tijd geleden dat ik een verslag voor de
website heb geschreven en dit keer dacht ik: "Kom, laat ik weer
eens in het toetsenbord klimmen."
De reden?
Harry, sinds kort weer via de achterdeur onze interne competitie
binnengeslopen toen ik even niet op mijn post was, heeft eindelijk
begrepen dat het aan hem ligt.
Wat ligt aan hem?
Sinds hij weer meespeelt zijn we iedere keer nog oneven geweest. Dat
kan natuurlijk geen toeval zijn en vorige week heb ik hem dat dan ook
maar eens ondubbelzinnig onder zijn neus gewreven in het bijzijn van
alle, het gehele seizoen (!!!) al actieve schakers. Het was niet
moeilijk voor Harry om die hint op te pikken en dat deed hij dan ook
prompt. Om op zijn minst door niet-bestuursleden, want bij hen heeft
hij het al jarenlang verbruid, niet met de nek te worden aangekeken
stuurde hij mij donderdagochtend een smeek-mailtje om die avond
alsjeblieft oneven te mogen zijn. 'Goede wil tonen' heet dat
geloof ik, maar wij weten beter. Je reinste zelfbehoud en een ultieme
poging om niet helemaal in een schaakisolement te geraken nu hij bij de
voetbalclub ook al niet meer welkom is, naar ik aanneem. Maar goed, ik
heb zijn smeekbede graag verhoord en maakte hem die avond oneven in de
hoop op een rustig schaakavondje zonder die altijd volstrekt
ongefundeerde kritiek op alles en iedereen die iets met het bestuur te
maken heeft en op mij als competitieleider in het bijzonder. Voor de
show ging Harry korte tijd later weg -ik had intussen mijn partij al
beëindigd, want ondanks zijn storende aanwezigheid liet ik mij
niet afleiden en zette mijn tegenstander, wiens naam ik hier uit
piëteit niet zal noemen, op de achtste zet mat- om
"…mijn auto naar de garage te brengen voor een APK-keuring,
hoefik morgenochtend niet voor dag en dauw uit de veren." Korte
tijd later (ik was intussen ook alweer mat gezet door mijn tegenstander
in een tweede inofficiële partij) kwam mijn plaaggeest alweer
terug. Kijken naar het derde dat een OSBO-wedstrijd tegen De Combinatie
2 speelde.
Die wedstrijd leek zich tot dat moment geheel in het voordeel van onze mannen te ontwikkelen. Teamleider Frank Nelemans had als eerste het goede voorbeeld gegeven door zijn tegenstander een stuk te ontfutselen en zo te winnen. Daarna leek het een kwestie van techniek met een beter staande Rein, Bram en Ron en onduidelijke maar wel remiseachtige stellingen bij Miguel en Gerald. Of het echter de (storende?) invloed van de teruggekeerde Harry was of iets anders, dat weet ik niet, maar er ging daarna een boel fout. Miguel wist nog wel een half punt veilig te stellen en zo te voldoen aan de verwachtingen, maar bij Ron ging het helemaal fout. Hoewel op een bepaald moment een stuk achter, was het oordeel van Harry: "Doe mij de witte stukken (die van Ron) maar, wat een initiatief." Ron ging met dat initiatief iets te lichtvaardig om en blunderde pardoes zijn dame weg. Toen wist zelfs Harry: "Over en sluiten."
Bram wist de betere stelling niet tot winst te voeren, maar de winst voor hem zat in het feit dat hij in het laatste speeluur niet alles uit handen gaf. Een half punt werd zijn deel.
Rein leek op een bepaald moment de dame te kunnen winnen en had daarvoor een paard geïnvesteerd, maar een prachtige tegenstoot van zijn opponent liet hem niet meer dan een loper terugwinnen. Deze teleurstelling had Rein klaarblijkelijk nog niet helemaal verwerkt toen hij kort daarna instemde met remise, want hij zag over het hoofd dat hij juist op dat moment een stuk en daarmee de partij had kunnen winnen.
Alleen Gerald was toen nog bezig en hij kon met een remise de partijen op gelijke hoogte brengen. Maar Gerald was onderweg een stuk kwijtgeraakt en zijn tegenstander ruilde bekwaam alles af en hield daarna een glad gewonnen stelling over. Zo kwam de eindstand op 2½-3½ en zullen we nooit weten wat er gebeurd was als Harry…
De aanwezigheid van onze zelfgekroonde El Salvador is ook buiten de
speelzaal niet onopgemerkt gebleven. Vanuit Ugchelen ontving ik een
mailtje met daarin het verzoek van George om voor de komende ronde weer
ingedeeld te worden en hij laat er geen twijfel over bestaan tegen wie
hij dan héél graag zou willen spelen. Hij benadrukt
daarbij dat hij mij natuurlijk niet wil beïnvloeden bij het maken
van de indeling en maakt terloops een opmerking over een hele lekkere
fles wijn die hij nog thuis heeft staan.
Ik antwoordde George dat die opmerking over beïnvloeding overbodig
was omdat ik mij niet laat beïnvloeden en schreef daar meteen maar
bij dat hij die fles uit voorzorg toch maar mee moet nemen naar de club
aanstaande donderdag. Ook maakte ik nog de opmerking dat hij het
natuurlijk niet af kan wachten om zijn gewenste tegenstander een fiks
Frans pak slaag te geven en dat begrijpen wij allemaal maar al te goed.
Ik weet natuurlijk niet wat Onze Keizer voor aanstaande donderdag in
petto heeft, maar als ik het een beetje regelen kan, en volgens Harry
ben ik daar heel goed in, dan geef ik George maar wat graag zijn zin.
We zullen zien.
Carlo Buijvoets, volstrekt objectief en onpartijdig als altijd