GESCHIEDENISLES

Na 3 ronden in het Jo de Hollandertoernooi stond ik op de tweede plaats met de perfecte score van 2 uit 2. De tweede ronde was ik afwezig geweest. Boven mij stond alleen nog George van den Esschert, die met 3 uit 3 ook kon bogen op een fraai resultaat tot nog toe. Dat hebben we niet zo lang geleden wel eens anders gezien van hem. Toen regende, nee goot het remises op zijn bord. Maar dat is inmiddels alweer geschiedenis.
Het vooruitzicht voor mij was dus dat ik in ronde 4 tegen George zou moeten spelen als Keizer zijn werk goed deed. Ik ben natuurlijk voor niets en niemand bang, maar voor George in goeden doen toch wel een beetje. Wat doe je dan als volstrekt objectief en onpartijdig competitieleider? Juist, je zorgt voor een oneven aantal schakers op de bewuste avond en maakt de gevreesde tegenstrever oneven. Probleem opgelost!

Toen ik de indeling voor ronde 4 door het Keizer-programma aldus liet maken, werd ik onaangenaam verrast. Misschien vreesde ik een ander, waarvan ik de laatste onderlinge partij in de interne competitie verloren had en die een week geleden bijna George in het stof had doen bijten, nog wel meer. Over wie ik het heb? Het is inmiddels wel bekend dat ik uit piëteit met mijn tegenstanders hun namen niet noem, maar wat ik wel over hem kwijt wil is, dat deze persoon na zijn overwinning op ondergetekende in een verslag sprak van een “historische overwinning”.
Nu zijn uit de geschiedenis altijd wijze lessen te trekken en bovendien is het niet zo dat alle historische gebeurtenissen zich herhalen, zoals een gezegde wel eens zou kunnen doen vermoeden. En ik was er vanzelfsprekend op gebrand om mijn historische fout, zoals ik het zelf beschouw, recht te zetten en mijn tegenstander op een geschiedenisles te trakteren. Maar wat moest ik doen als hij mijn 1. e4 opnieuw zou beantwoorden met 1. … b6? Daar heb ik onderweg in de auto wel over nagedacht, maar een antwoord had ik bij aankomst in Beekbergen nog niet. Hoefde ook niet, want mijn tegenstander speelde ook zijn e-pion twee velden naar voren en zo kon ik in al mijn jeugdige overmoed weer naar het Koningsgambiet grijpen.
De partij ontwikkelde zich niet ongunstig voor mij en toen ik met 20. Dh3 (zie diagram) mijn tegenstander een beetje onder druk zette, begon hij te schutteren, terwijl hij daarvoor zijn zaakjes goed voor elkaar had.

Stelling na 20. Dh3

Uit angst voor zijn reus op e6 speelde zwart hier 20. … Pf8 om tegelijkertijd ook h7 te dekken. Hij geeft veld e5 daarmee echter prijs en had in mijn ogen dan ook beter e5 kunnen spelen waarna mijn loper op d3 voorlopig werkeloos zou zijn geworden. Nu kreeg ik de gelegenheid om mijn e-pion op te spelen en na 21. e5 dxe5 22. dxe5 offerde zwart pardoes, en volgens mij nogal voorbarig, de kwaliteit op d3. Daar was ik natuurlijk niet ontevreden over. Toen ik na 22. … Txd3 23. Dxd3 Pe5 24. Df3 (zie volgend diagram) opnieuw druk over de f-lijn begon uit te oefenen, sloegen bij zwart de stoppen door. Met een misser van jewelste stelde hij mij in staat een vroegtijdig einde aan de partij te maken.

Stelling na 24. Df3

In deze stelling speelde zwart het ongelukkige 24. … Pg6?? om na 25. Df7+ op te geven. Het gaat geforceerd mat: 25. … Kh8 26. Dxe8+ Pf8 (of Lf8) 27. Dxf8+ Lf8 (of Pf8) 28. Txf8#.
Het ongeluk hing deze avond echter in de lucht, zo leek het wel. Arie van Veen speelde tegen Henk Greevenbosch een goede partij maar liet het liggen. Na de partij bleek dat Arie huizenhoog gewonnen had gestaan, maar Henk ging er uiteindelijk met het punt vandoor.
Wat Arie tegen Henk gebeurde, overkwam André Schols tegen Johan van Ommen. Eén moment van onoplettendheid van André stelde Johan in staat een toren te pakken. Gedesillusioneerd speelde André nog enkele zetten door alvorens hij zich in het onvermijdelijke schikte.

Hoewel voor mij dus opnieuw een partij die binnen 25 zetten afwas, had ik dit keer het geluk dat een andere partij net voor de onze afwas. Dat betekende dat ik niet voor de derde keer op rij aan de afwas hoefde. Blij dat ik daar van afwas.

Na deze geschiedenisles toch ook even een blik in de toekomst werpen. Voor ronde 5 zal een treffen tussen George en mij de zeer waarschijnlijke conclusie van Keizer zijn, tenzij…
Ik kan George natuurlijk niet alweer oneven maken, maar ik ben er zelf ook nog!

Carlo Buijvoets, volstrekt objectief en onpartijdig als altijd

PS Voor iedereen die denkt dat ik als competitieleider willens en wetens de zaak in mijn eigen voordeel zit te manipuleren, het volgende. Bij VDS is het gebruik om in geval van een oneven aantal schakers de hoogstgeplaatste speler op de ranglijst die nog niet oneven is geweest, oneven te maken!