AFWAS

Het Jo de Hollandertoernooi is nu 3 ronden lang bezig en ik heb twee keer meegespeeld. Tijdens de tweede ronde zat ik bij een bekende bridger op een eiland om te genieten van Oerol en van al zijn goede zorgen. Ik denk dat ik me daar goed gedragen heb, want draag alweer een uitnodiging voor Oerol 31 op zak. Het was genieten daar. Maar terug naar het JdH-toernooi.

Voor de eerste ronde had ik me ook afgemeld in verband met de verjaardag van mijn zoon, maar die gaf er de voorkeur aan om de avond in het gezelschap van vrienden door te brengen en zodoende was ik toch in de gelegenheid om te gaan schaken. ’s Middags belde ik mijn plaatsvervanger Arie van Veen op om hem mee te delen dat als ze ’s avonds oneven waren, hij mij mocht opbellen en ik zou komen. Die avond om 8 uur ging bij mij inderdaad de telefoon, dus ik met rasse schreden (lees: plankgas), want mijn klok liep misschien al wel, richting Beekbergen om daar te horen dat ik tegen… Tja, jullie weten inmiddels wel dat ik uit piëteit met hen de namen van mijn tegenstanders niet prijsgeef en als ik jullie de stelling na 9 zetten laat zien, hebben jullie ongetwijfeld begrip voor mijn standpunt. Ik speelde met zwart en na mijn 9^e zet was de situatie als volgt:

George kwam voorbij wandelen en vroeg verbaasd of we de stukken in de beginstelling wel goed hadden neergezet. Het ziet er inderdaad komisch uit, mijn paard en loper op a1 en b1. De uitslag van de partij laat zich raden, maar mijn tegenstander hield het nog wel tot zet 24 vol eer hij opgaf. Ondanks dat waren wij wel als eersten klaar en dus wachtte ons de afwas. Aan de getoonde stelling te oordelen kunnen we hier met recht van De Afdroogpartij van de avond spreken. Gezien het feit dat wij ook nog eens als laatsten aan onze partij waren begonnen kon ik het niet laten om pesterig in het algemeen de vraag te stellen: “Zijn jullie nog niet klaar? Zo lang hoeft een partij toch niet te duren!”

Goed, in ronde 3 was ik weer terug van het eiland en speelde ik mijn tweede partij in het JdH-toernooi. Ik had eerder die week via de mail al een berichtje ontvangen met betrekking tot mijn waarschijnlijke tegenstander. Het zou een van mijn Franse vrienden worden en ik mocht met wit deze muur proberen te slechten. Donderdagavond werd dat bericht bewaarheid door het Keizer-programma. Ik dus met wit tegen e6. Nu heb ik onlangs in een simultaan tegen John van der Wiel zelf naar het Frans gegrepen en van hem kreeg ik het idee om de Tarrasch-variant te gaan spelen en dan de rokade achterwege te laten en meteen te gaan stormen op de koningsvleugel. Dit strijdplan bracht ik dus nu maar zelf op het bord en… het bleek zeer effectief. Mijn tegenstander, wiens naam ik ook nu … enzovoorts, gaf overduidelijk blijk van een lacune in zijn kennis van de Franse verdediging. Hij trok steeds meer stukken terug naar zijn koningsstelling, maar die leken elkaar eerder in de weg te staan dan dat ze mijn aanval dwarsboomden. Na de 19e zet van zwart stond de volgende stelling op het bord.

Er volgde 20. f5! gxf5 21. Txg7+ Kxg7?? 22. Pxf5++ waarna mijn tegenstander niet beter restte dan capitulatie. Daarna bleek dat ook nu mijn partij weer als eerste afwas. Tijdens de volgende ALV ga ik in de rondvraag een voorstel indienen om een vaatwasmachine aan te schaffen!

Carlo Buijvoets, volstrekt objectief en onpartijdig als altijd