Brown,
Bolcom en Bargekop
(Bericht van Terschelling nr. 34)
Na het lezen van de Da Vinci Code van Dan Brown had ik me voorgenomen nooit
meer bestsellers te kopen. Maar ja, jullie kennen mijn wankele verhouding met
principes. Jaren geleden hadden Tim K. en een vriendin mij eens de Japanse
schrijver Haruki Murakami
aanbevolen.
En zo geschiedde het dat ik, op een van mijn spaarzame vastewalletjes,
in de trein mijn bril en de bestseller Norwegian Wood
te voorschijn haalde. Leeuwarden hadden we net achter ons gelaten en het vlakke
Friese land schoof langs het groezelige coupéraam.
Na een paar bladzijden hoorde ik het geluid van wat onmiskenbaar dameshakken
waren. Nieuwsgierig keek ik op en zag een mooie Japanse vrouw, die tegenover
mij kwam zitten. Ik schoof mijn bril iets naar beneden en gaf haar een neutraal
knikje.
Dit saaie Hollandse gebaar werd tienvoudig terugbetaald met een schitterende
glimlach, zoals alleen Oosterse vrouwen dat kunnen. Stralend en toch
ingetogen…………
Dit was het begin van mijn nieuwe roman, waarvan de titel reeds bekend is: De Gelukkige Geisha. Nog voor de zomer in de boekenwinkels, nu ook te bestellen bij Bolcom.
Nu weer Terschelling. Vaak wordt mij gevraagd of alles dan goed is op mijn
eiland. Na lang denken heb ik toch nog wat gevonden:
1. Ik mis hier een goedlopend biljart. Eentje die de 100 meter binnen de 13
seconden doet. Ik mis mijn biljartcentrum in Apeldoorn… of mis ik mijn
biljartvriendjes?
2. Voor op het roggebrood naast de erwtensoep had ik mij de traditionele
“lekkernij” bargekop aangeschaft. Nee, dit kon mij
niet bekoren. Zelfs mijn fijnbesnavelde gevederde vrienden
trokken er hun neusjes voor op. Alleen een kok(hals)meeuw durfde het nog aan. Nooit
meer wat van gehoord.
3. Ponskoek en pondskoek, een kruising tussen taaitaai en eierkoek. Te droog,
te weinig smaak.
En dan nog vlug even het schaken. Speciaal voor Harry. Blij je weer te lezen en nu ook al bij VV Beekbergen. Na deze zetten: 1. e4 e5 2. f4 ef4 3. Pf3 Le7 4. Pc3 Lh4+ 5. Ke2 en winst, pakte ik de koppositie op de Skylge Schaak Sociëteit. Geen Franse partijen hier, een verademing.
Frank, nog steeds goedlopend (zonder stok)