Bericht
uit Beaumont lès Valence
ofwel
Schlachtenbummler, Sacristain
en (Dubbel)Spion
Twee Franse bakkersvrouwen keken mij lachend aan. Na een jaar herkenden ze
mijn gevleugelde “gesneden”. Een leuk welkom. Heel anders dan de laffe uithaal
van anoniempje Dubbel(s)pion, maar daarover later.
Niets mooier dan met een paar kerels een weekje op stap en dan natuurlijk naar
het landgoed Chancelier van de Patron.
Een beetje schaken, beetje toepen, beetje crypto’s
invullen, beetje muziek luisteren, beetje films kijken, beetje eten, beetje
drinken en een beetje veel slap ouwehoeren (excusez le mot).
Op de heen- en terugreis stoppen we altijd in de Eifel
bij Frau Hubertus. Hier ontstond al snel de vraag
naar de mooiste Duitse woorden.
Het rijtje: Schlachtenbummler, Brustwarze
en Prinzipienreiterei. Maar het mooiste was van de bard: Verknacksten
Seelen. Je hoort het onze bariton zo zingen.
Opvallend dat Restaurant Hubertus (al 50 jaar
dezelfde menukaart) nog nooit iets opgediend heeft dat maar in de verste verte
op wild lijkt. Wel een Rindhaxe van een pond. Oh ja, Verknacksten Seelen komt uit een
lied van Nina Hagen, Naturträne, voor de liefhebbers.
Bij onze aankomst na 3 cryptogrammen, 10 cd’s en
De volgende morgen in alle vroegte ben ik spoorslags op de fiets (zie foto)
stokbrood en Sacristains gaan halen om het weer goed
te maken. De naam Sacristains zegt al dat ze
goddelijk lekker zijn en over Frans stokbrood hoef ik u niets te vertellen.
Lang hield de Patronne het niet vol. Boven op een
berg in de Vercors (kan het mooier) kregen ze te
horen dat er een kleinkind geboren was. Annabel. Mooie naam. Als dat geen goede
smoes was om gelijk met de Patron naar Spanje te gaan
om luiers te verschonen.
De drei Männer im Schnee vermaakten zich
ondertussen wel. De verse knoflook uit de Ardêche, nu
ook in paars en roze, werd in hoeveelheden, waar de chiens
geen pain van lusten, in menu’s verwerkt. Als toetjes werden grand desserts en
cultfilms als the Big Lebowski, die bol staat van
de one-liners, opgediend.
Bij het schaken na een goede zet kunnen jullie nu de volgende kreet verwachten:
My friend, you’re entering a world of pain gevolgd
door een klap op de klok.
De Patron klaagde bij terugkomst niet over mijn Stonewall maar over The Garlicwall,
waar hij zich stuk op liep. Dat het allemaal toch wel was meegevallen bleek uit
de afspraak voor het voorjaar die hij ons bij het afscheid probeerde te
ontfutselen.
Wij nemen dit in beraad.
En dan nog de Dubbel(s)pion. Even voor degenen die het gemist hebben. Er is
een laffe, anonieme aanval op mijn Terschellinger
Berichten op de site van VDS geplaatst. Ze zouden zouteloos zijn en van een
afvallige. Ook ergerde anoniempje zich aan mijn bridge-avonturen.
Nou, You ain’t seen nothing yet,
want ik ben met Lolkje gepromoveerd naar de A-groep.
Afvallige? Enige weken terug heb ik 8 uur gereisd om met het tweede team in Lochem mee te spelen. Vreselijk lachen moest ik om de
fouten in zijn stukje: “voerden de hoofdtoon” en “semi-intelligent”. Zullen we
hier “boventoon” en “pseudo-intelligent” van maken? Genoeg, ik moet oppassen
dat ik mij niet verlaag tot het modder-gooi-niveau
van dit voorbeeldige clublid.
Frank, voor even François, le Chef